خردادِ شوم..

آسمون هم ب‌حال ما گریه کرد

آيا كسى نشسته است پشت ابر؟ كه نی مى‌زند يا سه تار؟ نمى‌دانم… اما يک آواز از گوشه آسمان جمعه مى‌ريزد…

‏من تماشای تو می‌کردم و غافل بودم کز تماشای تو خلقی به تماشای من‌اند..

میخواست صبر او را امتحان کند نمی‌دانست چینی ترک‌دار را لب طاقچه نمی‌گذارند.

جمله‌هایی که تو اول آهنگ می‌شنوید، . مربوط به آخرین لحظات زندگی هفت فضانورد فضاپیمای آمریکایی به اسم «شاتل فضایی کلمبیا»‌ست که موقع برگشت به جوّ، ناسا متوجه می‌شه که شاتل نقص‌فنی داره و اگه وارد جوّ بشه، منفجر می‌شه و اون هفت‌نفر می‌میرن؛ و اگه وارد جوّ نشه، اکسیژنِ کابین تموم می‌شه و اون هفت‌نفر به صورتِ دردناک‌تری می‌میرن. اگه ناسا گزارش خرابی سفینه و احتمالِ انفجارش رو به فضانوردها می‌داد، طبیعتاً اون‌ها به‌هیچ‌وجه وارد جوّ نمی‌شدن و بعد با به‌اتمام رسیدن اکسیژن و خفگیِ مطلق، زجرکش می‌شدن. پس... ناسا چشم‌هاش رو بست و چیزی به اون‌ها نگفت و شاتل فضایی کلمبیا، به محضِ ورود به جوّ زمین، منفجر شد..

حس میکنم الان دقیقا یه فضانوردم با همین شرایط..

‌ خروش آه محرومان و جوش اشك مظلومان ، به زودی می‌دهد بر باد اولاد یهودا را .

کینه ‌دارد‌ ز محبان ‌ِعلی قوم ‌ِیهود ؛ یک‌ تنه ‌خیبرشان ‌را‌ به ‌فنا ‌داده‌ علی .

اونجا که کاظم بهمنی میگه: کم به دست آوردمت، افزون ولی انگاشتم بیش از این‌ها از دعای خود توقع داشتم بید مجنون کاشتم، فکر تو بودم، خشک شد زرد می‌شد مطمئناً کاج اگر می‌کاشتم آن که زد با تیغ مکرش گردنم را، خود شمرد چند گامی سوی تو بی‌سر قدم برداشتم ای شکاف سقف ِبر روی سرم ویران شده کاش از آن اول تو را کوچک نمی‌پنداشتم آه ِمن دیشب به تنگ آمد، دوید از سینه‌ام داشت می‌آمد بسوزاند تو را، نگذاشتم