✍🏻 تب آبادی جسم است، بر آن شاکر باش هرکجا آتش هست، نور هم پیداست... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 سلام بر اهالی #شب آنها که نیستند در بند جان خویشتن... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 سینه آماج بلا کرده ام ای موج هجوم "واله"ی روی تو کِی فکر سرو جان و تن است؟ •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 نوشته بود: «می‌گشایم دست، آغوش کجاست؟» ولی من میگم: « جهان جمله آغوش توست، من کو؟ دستانم کجاست!... » •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 سلام بر اهالی #شب آنها که با‌قی اند تا ابد، به عشق... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 پ شاید اولین قدم‌ «پا»های من است! آنجا که به سوی تو می‌دوم از پایانِ خودم... به «پ» سوگند که پناهِ منی... #الفبای_عشق •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 سلام بر اهالی #شب سلام بر آرام گرفته‌‌ها... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 گفتی: «من از این سقف شیشه ای بیزارم و از این باران مصنوعی، بخار دم کرده ی نفس‌هامان زیر سقف می نشیند و بارانِ عَرقهای شیشه بر ما می بارد... اگر سقف نبود شب‌های بی ابر، لغزش قطرات طلاییِ آن باران راستین را بر کف دستان حس می کردیم دو دست را از ستاره پر می کردیم و می نوشیدیم آن قدر طلا داشتیم که بی منّت آسمان، خودمان در زمین خورشید می ساختیم، بامهای خانه های محقر حلبی آباد، زراندود بود و دخترکان کوچکشان را گوشواری رایگان بود، و به جای بازار کساد زرگران و کیمیاگران، آسمان می فروختیم...» گفتم: «دستهای احساس، حقیقت هستی را از پشت حجابِ دستکشی لمس می کنند! قطره های باران ستاره هرگز بی واسطه بر روح تو فرود نخواهند آمد گیرم که سقف آسمان برداشتند با گنبد مینای چشمانت چه خواهی کرد؟!» #محمد_ادب •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 ت آغازِ «تمام» شدن من است، آنجا که می‌نویسم: تو... به «تُ» سوگند که تاب نمی‌آورم دوری را... #الفبای_عشق •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 سلام بر اهالی #شب بی‌قرارانِ لحظه‌های قرار... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 ث اولین «ثانیه» عمر من است، آنجا که خشت اول عشق شد و تا ثریا رفت... به «ث» سوگند که ثروتمندی فقیرم، چون آینه توام... #الفبای_عشق •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 سلام بر اهالی #شب آشفتگانِ آرام... •|🌌|• @bidelijat