#خانه‌به‌دوش برای این‌قدر پیر شدن، هنوز خیلی جوونه.

یه جور قشنگی یاد گرفتم دعا کنم، مثلا خدایا به صبر بغلم کن... به عشق بغلم کن... به امید بغلم کن، به آرامش، بخشش، لبخند به نور... بغلم کن(:

شاید اسم کتابمو بذارم «حادثه عظیم عشق»

#خانه‌به‌دوش رو دیگه چیزی نمی‌ترسونه.

آدم گاهی نمی‌فهمه دلش چقدر بزرگه! تا وقتی که دلتنگ شه، اون موقع میفهمه چقدر غم جا میگیره تو دلش (:

✍🏻 #نوشته_بودم « احساس می‌کنم که چرند می‌نویسم، و هیچ بعید هم نیست! دلی که از عشق خالی شود، دیگر چه حرفی برای گفتن دارد؟ وقتی که از دلتنگی له شده و غصه سوزانده اش، چه بنویسد؟ دلی که زیر خروار غم دفن شده و از ترس می‌لرزد و از درد به خون می‌پیچد، برای چه حرف بزند اصلاً؟ چه کسی حرف او را می‌فهمد!...» •|🌌|• @bidelijat

آخرش میرم نجف به خود آقام میگم.

دیروز، کانال دو سالش شد🌱

بعضی چیزا به باریکیِ تاره ولی زنجیر میشه... مثل تارِ موهایی که هیچ وقت نازشون نکردی، یا تار و پود چادری که بوسیدی، من، آدم بند شدن نیستم، یکی رو کوتاه کردم، اون یکی رو می‌سوزونم...

ساعت که صفر شد من تمام می‌شوم، همه چیز دوباره آغاز می‌شود.

شبِ امتحان

سنگریزه ها، سینه مرا زخم می‌کنند...