✍🏻 #پیام_ناشناس - رفتن چجوریه؟ چه حسی داره؟ کندن چطور؟ + سهل است کوه کندن در پیش کندن دل فرهاد کوه کن شد تا دل به جا بماند... #مصطفی_توانگر •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - ... مخاطب داری؟ + نمی‌شود که این‌همه احساس را ریخت توی ظرف واژه‌ برای هیچ! •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - از دلتنگی بگو از فراق از نیمه شب ها + شب‌های دلتنگی، مهمانیِ خیال! تاریکی دلپذیری که رویا در آن متولد می‌شود... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - تب خورشید کم شد؟ + سوز عشق از سر عاشق به مداوا نرود که علاج تب خورشید مسیحا نکند #صائب •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - ... حرف زیاده اما بیخیال دعا کن خودمو پیدا کنم و بیام قصشو واست بگم ... دلم دویدن و رسیدن میخواد. + ز خودت نام و نشانی داری؟ من که دیگر چیزی ز خودم یادم نیست من، تو، آنها، اینجا همه سرگردانیم ما همه حیرانیم ما همه گم شده‌ایم بهتر آن است که با یکدیگر پی پیدا شدن خود باشیم ما همه گم شده‌ایم! #امیر_طاهری_کندر •|🌌|• @bidelijat

دوری، از اینجا که منم...

احساس آدم‌ها رو حد نزنید.

✍🏻 #پیام_ناشناس - کجا رفتی که دلتنگتن ... + جایی نرفتم، برگشتم! از یه جای دور، یه جا که فکر می‌کردم خونمه و امنه... اما نبود‌. •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 می #گفت: «آدم‌های رنج دیده معمولا یه سرو گردن از ما آدمایی که سوگ بزرگی رو تجربه نکردیم قد بلندترن.» •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - برای تو امن نبود، یا کلا امن نیست؟ + سقف که آوار شه، سری که روش می‌ریزه رو انتخاب نمی‌کنه! •|🌌|• @bidelijat

راهی قبرستون بودم، اما اشتباه رفتم و به یه کتابخونه‌ پر از کتاب‌هایی با علامت های سبز رسیدم. تنها بودم، تنهای تنها، اما صدای غریبه‌ای پشت سرم آواز می‌خوند و یکی بهش می‌گفت: «هیس» روی یکی از کتاب‌ها نوشته بود «طبیب دل‌ها»، سبز بود، بی‌هیچ نشونه دیگه‌ای. برداشتمش. کلماتش صفحه‌ به صفحه توی قلبم ریشه می‌دووند، با هر جمله، خون توی رگ‌هام پمپاژ می‌شد و به کل وجودم می‌رسید، ریه‌ها، عضلات، مغز و استخون‌هام، لبریز شدم، صفحات پایانی اشک شدند و فرو ریختند. نگاهم تار شد، بستمش. تازه دیدم روی جلدش یه تصویر آشناست؛ تصویر کسی که قرار بود برم سر مزارش تو همون قبرستونی که راهش رو گم کرده بودم! یکی صدام زد «خانم اینجا ممنوعه، برو بیرون». کتاب رو پس دادم. نفهمیدم سقف ریخت یا من قد کشیدم... دلم آسمون می‌خواد... #خانه‌به‌دوش