در آستانه عبور، باد سرد بود، خاک آرام، سایه‌های حرکت روی زمین افتاده‌ بودند، هرچه چشم بود، خیره مانده بودند به انتظار، به پاسخ یک دعوت، ایستاده‌ بودیم بین آنچه پشت سر گذاشته‌ایم و آنچه پیش رو داریم. مرز، نه دیواری بلند، نه مانعی سنگین، مرز، گذشتن است. ما؟ رد شدیم! من؟ کاش بگذرم... #مرز #چرخ‌باد

اینجا... اینجا که هنوز نرسیده‌ایم، فرفره‌ها از ما بی‌قرارترند، انقدر چرخیده‌اند که از نفس‌ افتاده‌اند، ما؟ هنوز در راهیم... اما فرفره ها انگار زودتر رسیده‌اند، گمانم آنها فهمیده‌اند که اگر مقصد تویی، راه، بی‌معنی‌ست... مطمئنم که فرفره‌ها تو را دیده‌اند، ببین، دور تو می‌گردند... #چرخ‌باد #جنون

راه راه آهــ کش‌ آمده است مسیر... خسته‌‌ایم، ما را قبول کن، با خاک روی دامن‌مان... #چرخ‌باد

لحظه‌ها به انتظار دیدار طی می‌شوند... آشفته بازاری‌ست مغزِ من، مثل جریان باد در مسیر حرکت، پر از تصاویری که می‌چرخند، و بی‌دفاع در برابر هجوم واژه‌هایی که عبور می‌کنند... ولی من دهان بسته‌ام به صبر! که وقتی رسیدم، به اندازه روزهای دلتنگی، به جای همه حرف‌های نگفته، قد تمامِ غصه‌های در دل مانده، از حرمت بوسه بردارم... شاید چند تایی هم اضافه تر، برای روزهای مبادا. و احتمالا یک‌عالمه هم برای سوغاتی! #چرخ‌باد

اولین بوسه را از مقام ابراهیم علیه‌السلام امانت گرفتم هم‌آن که کعبه را بنا کرد تا زادگاه تو باشد... #مسجدسهله #چرخ‌باد

و بالاخره سلام.‌.. سلام آقاجان سلام آقایِ حضرت زهرا «سلام الله علیها...» #نجف #چرخ‌باد

من که تا رسیدم دویدم، می‌خواستم بغلم کنی! اما درست مقابل باب القبله، دمِ ظهر، زیر تیغ آفتاب، آنجا که نگاهم در چشمانت گره خورد، عرق شرم ریختم، مگر لحظه‌ای جز در آغوشت بوده‌ام؟ تو نزدیکی همیشه... این منم که دورم! نگهم دار... بگذار این فرفره در مدار تو بچرخد. #چرخ‌باد #جنون

چرخش، ضربانی از حرکت، از بی‌قراری، و از رسیدن... فرفره ها، حالا دیگر به نوازش بادِ نجف، -همانکه که گنبد را بوسیده-، آرام گرفته‌اند، مثل من، مثل همه... #چرخ‌باد #جنون

ما، ایستاده در میان این لحظه، اینجا، پاسخِ تمام راهی که پشت سر گذاشته‌ایم، با تپشِ قلب‌هایی که بالاخره به سکوتِ حضور رسیده‌اند... اینجا... اینجا که دیگر نه تاریکی هست، و نه انتظار... اینجا، نورِ مطلق، لحظه‌ای که برایش دعا کرده بودم... آمده‌ام، اما آیا رسیده‌ام؟ #چرخ‌باد

من، دوتا بوسه از گوشه ضریحت برداشته‌ام، از رویِ ستونِ سمت راستِ همان ضلعی که رو به قبله‌ است، درست از زیرِ نقش انگور؛ حالا باید مراقب لب‌هایم باشم، که یکی از این امانتی‌ها را ببرم تهران، دیگری را برسانم مشهد؛ باید این بوسه‌ها را جای سوغات روی چشم عزیزانم بگذارم... #چرخ‌باد

بَه! چه نیک امانت دارانی... که هم می‌گردند و هم می‌گردانند دور علی «علیه السلام...» #چرخ‌باد #جنون

انگار زیر قدم‌ها، دریا پهن کرده‌اند، فرش‌های آبی حرم، روی زمین، آینه آسمان اند.‌.. من هرچه نگاه کردم، همه‌اش تو بودی... مثل کسی که در اعماق دریا غرق شده، یا در نهایت آسمان، گُم، و دیگر جز آبیِ بی‌کران، چیزی ندیده است. #چرخ‌باد