✍🏻 #پیام_ناشناس - ... من اگه یه شخص، یه عده، یه مجموعه یا یه گروه از افراد ... حالمو بد کنن؛ ... یه مدتی از کل مجموعه ... زده میشم. حتی شاید دلم از ائمه هم بگیره ... ... + آدمِ زمین‌خورده، از آسمون رو نمی‌گیره. •|🌌|• @bidelijat

می‌تونم ساعت‌ها فریاد بکشم، حرف بزنم، اشک بریزم، حتی گریبان بدرم! و صد صفحه واژه‌ها به صف کنم… اما خب خلاصه‌اش اینکه: باید متر و معیار داشته باشیم و از آدم‌ها و نام‌ها بت نسازیم! بین مبنا و محتوا با رفتار‌ها تفاوت قائل بشید، بپرسید، حرف بزنید، فکر کنید، بسنجید! حق رو پیدا کنید و دور مدارش بچرخید. آدما، گروه‌ها، جریان‌ها و... هیچکدوم خودشون حق نیستن! اگه همراه حق بودن، دمشون گرم. اگه نبودن زاویه عقربه حق رو نمیشه پیچوند سمتشون! محور، خداست و حرف خدا. محکم بزنید تو دهن هرکس که رو حرف خدا حرف زد -باهر توجیه و تبصره‌ای، تو هر لباس و جایگاهی و با هر نقابی-!

✍🏻 #پیام_ناشناس - معنی اسم کانال چیه؟ + بی‌دله... و بَدله! حرف‌های یک دل باختهٔ تقلبی! •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - ... تو مرام انسانیت نیست ... + مرا به تهمت و با طعنه بزن! چه باک؟ که نه بهر خوش‌آمدِ خلق، که برای رضای حق، با چتری از یقین، تمام خودم را به میدان می‌آورم‌... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - ... چه چیزی باعث این همه رنجش شده ... + رنج، شاید صدای رعدیست که باران را بیدار می‌‌کند، یا نوازش بادی که قاصدک را می‌رقصاند، رنج، مثل رد پای خداست روی دل‌های زنده... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - آسمانی شدن از خویش بریدن میخواست ... + بی سبب نیست که فواره فرو ریختنی است... #فاضل_نظری •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 #پیام_ناشناس - ... برایِ کسی که تو تمامِ تاریکی ها ثانیه ای نگاهش به ماهِ نورانی افتاد و بعد غرق شد سخته... + ماه را اگر دیده باشد، حتی در غرق شدن، رو به نور خواهد مرد! تاریکی چشم‌های روشن را نمی‌بلعد، ماه را اگر، دیده باشد... •|🌌|• @bidelijat

✍🏻 تو نَبُردی، اما من باختم... #نیسان‌نامه! •|🌌|• @bidelijat

دارم کارنمای دانشگاه رو می‌نویسم، روایت زندگی از تولدم تا الان، که حالا رسیده به پیچ و خم روزهای عجیب سال‌های اخیر! لحظاتی از زندگی که مثل گذر از جاده‌ مه‌الود بودن، با چشم‌هایی که خوب نمی‌دید، ریه‌ای که پر شده بود و پاهایی که زخم شد اما ادامه داد و حالا اینجاست... به این فکر می‌کنم که این گذر رو نه میشه از صفحه زندگی حذف کرد که بخشی از من بوده و نه میشه نوشتش که خراش تازه میشه روی زخم کهنه... پس آه. فقط آه... #خانه‌به‌دوش

من از پیش تو هیچ جایی نمی‌رم چه تو محل بذاری، چه نذاری...

...

یکی بود یکی نبود، یکی نشسته بود روی شاخه خیال، یکی که با گمان پرنده شدن بهار را در جستجو گم کرد، از بس که کرک کنار می‌زد و چرک می‌زدود که پر بیابد و بال ببافد! بیست و سوم تیر، گام هشتم بود، بر لبه دره ایستاد، در صف سقوط، به امید صعود! در آرزوی یکی از سی‌مرغ بودن و سیمرغ شدن... اما پر را نه از خز سمور می‌بخشند، نه از پشم گوسفند می‌دوزند. نه بالی در کار بود نه راهی به آسمان؛ فقط پشه‌ای بود که در شهرِ تاریک وهم گم شده، و از لابه‌لای تار عنکبوت خیره مانده به چراغ کثیف کنج کوچه که خود را خورشید می‌پندارد... آهـ چه توهمی! #خانه‌به‌دوش