ابتکار عمل تا اینجا دست این دو نفریه که نشستن وسط راه، یه چهارپایه جلوشونه و روش کلی برچسب هست که جای اسم و شماره داره، بعد به لباس بچه‌ها یا کیف هرکس که خواست می‌زنن و با ماژیک اطلاعات‌شونو روش می‌نویسن.

‌ امام حسین عزیزم لطفا از اینا یدونه به من بچسبون، روشم اسم و آدرسی بنویس که هروقت گم شدم بفرستنم بغل خودت... ممنونم.

هرچی نزدیک‌تر می‌شیم، جمعیت متراکم‌تر و قدم‌ها کوتاه‌تر و کند‌تر میشن... هم باید رفت و هم باید موند...

دیدم

بالاخره گنبد حرمِ پسر علی علیه‌السلام رو دیدم.

امانت داری شارع‌العباس پر شده، حرم هم جا نداره، آغوشش اما بازه... پس یه بوسه از زمینش برمی‌دارم و می‌شینم تو صف خسته‌ها کنار خیابون تا نوبت بغلم شه...❤️

لطفا یه نفر که زبانش خوبه از این غرفه‌های پاسخگویی به مسائل شرعی بپرسه که حکم ریختن چیزای خرد و شکسته تو حرم چیه؟ دل مثلا.

آخرین سلام...

چرا هیچکس به من نگفته بود برای برگشت هم باید فکر کرده باشم؟

البته برا اومدنم برنامه ریزی خاصی نکرده بودم!

اما خب الان زیر آفتاب تو یه گاراژ عراقی‌ام که سگ صاحبشو نمی‌شناسه😐

برا چی؟