هدایت شده از Un Momento
آن دختر شعر بود اما شخصی که کنارش بود سواد خوندن نداشت.
انسانها براى كسانى كه دوستش دارند قانون هارا مىشكنند حتی اگر همیشه به آن پایبند بودهاند ؛ و براى افرادى كه مطلوبشان نيست قانون مىگذراند و به راحتی از آن قوانین پیروی میکنند.
ایا واقعا کسی در این دنیا از نبود من هم میترسد ، انگونه که تمام روز و شب من در غم فکر لحظه ای نبود انها میگذرد؟
اگر ناگهان از این دنیا محو شوم ، کسی به دنبال من میگردد ، انگونه که تمام کلمات و جملاتشان را به دنبال حرفی از خود گشتم؟
اگر از این شهر بروم ، کسی منتظر امدنم میماند ، انگونه که دقیقه به دقیقه روزگارم به انتظار گذشت؟
"اصلا کسی هنوز هست که من را به یاد داشته باشد...؟؟"