"اینجا زمین نیست ، سیاره ی رنج است..."

هیچی فقط... فقط خواستم بگم که... خب چیزه... من ، من سعیمو کردم ولی این بار هم...نشد

۴۰۴ باید تا آخرین لحظه بد بودنش و بکوبه تو صورتم

اما امسال... امسالی که کمتر از بیست و چهار ساعت ازش مونده همین سالی که متوجه نشدم چقدر زود گذشت ، بهم چیزایی از خودم ، خود خود من رو نشون داد که هیچوقت نمیدونستم و حتی فکر نمیکردم که وجود داشته باشه اینکه میتونم چقدر خوشحال باشم ، چقدر بد باشم ، چقدر تاثیرگذار باشم ، چقدر خسته باشم ، چقدر دوست داشته بشم ، چقدر ناراحت باشم ، چقدر بتونم یه نفر رو دوست داشته باشم ، و چقدر میتونم از یه نفر تنفر داشته باشم ، چقدر... حقیقتش بیشتراینارو برای اولین بار تجربه کردم واون چنتایی که قبلا حس کرده بودم ، امسال با حجم بیشتری از اون حس مواجه شدم نمیتونم فقط بخاطر بخشی از نیمه ی دوم سال بگم سال بدی بود ، ولی حداقل میتونم بگم هنوز با وجود تمام اتفاقاتی که افتاد زندم و هنوزم بخاطر چیزای کوچیک که برای خیلی ها بی ارزشه خوشحال میشم فردا و فرداهای بعد رو نمیدونم ولی الان نمیخوام به بیشتر روزهای اون سیصد و شصت و چهار روز قبل برگردم و نمیخوام که برام تکرار بشه ولی یه روزهاییش هست که تا همیشه تو ذهنم میمونه و تو خاطرم حک میشه...

امیدوارم در اینده از سال 1405 به عنوان یکی از بهترین سال های زندگیتون یاد کنید♥️

شانه‌ات را دیر اوردی سرم را باد برد خشت خشت و آجر آجر ، پیکرم را باد برد من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند نیمم آتش سوخت ، نیم دیگرم را باد برد از غزل هایم فقط خاکستری مانده به جا بیت های روشن و شعله ورم را باد برد با همین نیمه ، همین معمولی ساده بساز دیر کردی نیمه ی عاشق ترم را باد برد...

روز جهانی شعر مبار‌ک✨

تا همیشه ، حتی اگه صد بار هم "عاشقان ماه" رو ببینم ؛ باهاش گریه میکنم.

من میدونم به این نتیجه رسیدی که حرف زدن باهام آزار دهندست برای همین سر و تهشو هم آوردی،ولی چجوری ثابتش کنم؟