از باختر اکوان دیو، نزدیک‌تر کفتار طفل‌خوار تل‌آویو، با پوزه‌های هرزه‌ی خون‌آشام در سوگ پاره‌های تنم ضجه می‌زنند. اینان که‌اند ؟ من با وجود شِکوه ز حکام در کنج خانه، خون جگر می‌خورم ولی دل خوش نمی‌کنم به تسلای دشمنم صاحب‌عزا منم! - افشين علا.

بهمن، واقعا بهمن بود. ( وطن. نیمه شعبان. بارون. چشم‌ها. سکوت. غم. خوابیدن سرکلاس. کتابخونه. دلتنگی. تمرینات فول‌کورت. شعر. نوشتن. پلی‌لیست چاوشی. ذوق بعد از مدتها. ستاره. گردنبند ماه. " همونی که تو گفتیو خریدم " کراوات. لاک مشکی. یهودا. لالایی. پاندورا. تداعی گذشته. آزمایشگاه. خداحافظی. " گریه میکنی؟ ")

قرآن به وقت آدم برکت میده.

یک روز عادی با ما، درحالی که زلزله اومد و از کلاسا بیرونمون کردن و ما بعدش که برگشتیم شروع کردیم با گیتار ریتم زدن و یاد گرفتن ویالنسل، هیجان هزار از صد.

ناراحتشدم گیتارمو نبرده بودم 🙁

- تمام خاطره‌های زندگیم، همین بو و رایحه رشته..

چیزایی که بقیه واسه رفیقاشون میفرستن: چیزایی که من میفرستم: