حسین نهی به قاسم دهد ، حسن دستور
ز من بپرس که سلطان کربلا حسن است
بخوان به نام پسر تا پدر دهد راهت
بیا که کنیه شیر خدا ابا حسن است
تا ابد باب‌الرضا در حکم باب‌الحاجت است
این حرم دارالشفایش هم بدون نوبت است
زیر دین هر کسی رفتم سرم منت گذاشت
در عوض شاه خراسان سفره‌اش بی‌منت است
با وجود پنجره فولاد مشهد هر کسی
حاجتش را جای دیگر می‌برد در غفلت است