قَمَرِي وَرَاءَ السَّحَابِ، يَهْطِلُ مَطَرِي كُلَّ جُمُعَةٍ، فَتَعَالَ مِنْ وَرَاءِ هٰذَا المَطَرِ.
هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما کُنْتُمْ
[من باهاتم، هرجا که باشی، هرجا که میری،
هرجا که تنهایی و یاوری نداری ، تا تهش با توام!]
{ چهارأمین آیه از سورهی حَدید } .