. ‌مى‌خواست عشق را بِچِشاند به کامِ خلق با طعمِ شير و شَهد و شکر، "مادر" آفريد - حسین منزوی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. یک‌ ذره نور فاطمه را ریخت روی‌خاک لولاک گفت و این همه پیغمبر آفرید از عرش تا به فرش کسی لایقش نبود از جلـوه‌ی جلال خودش حیدر آفرید می‌خواست تا خلاصه‌ شود عشق در کلام از بیـن واژه‌های جهان مادر آفرید - مهدی مردانی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. بی‌اعتنا به سنگ زدن‌ها در این مسیر همچون قطار در تب و تاب عبور باش - فاضل نظری 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. خسته از خویشتنم، تاب ندارم دیگر کاش می‌شد که خودم را بگذارم بروم - محمد عزیزی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. «مهربان باشید، اما از آدمهای پرتوقع فاصله بگیرید. آن‌ها مقیاست را به هم می‌زنند وحرمتِ مهرت را می‌شکنند. آن‌ها حافظه‌ی ضعیفی دارند، خوبی‌ها را زود فراموش می‌کنند.» - محمود دولت آبادی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. رد شدم باز از آن کوچه خیابان بی تو تنه زد خاطره‌ات باز به تنهایی من - محمدمهدی سیار 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. ‌فراق و وصل اگر سرد و گرم این دنیاست عجیب نیست که دل کاسه‌ای پر از ترک است -سعید صاحب‌علم 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. چنان دلبسته‌ام کردی که با چشم خودم دیدم خودم می‌رفتم اما سایه‌ام با من نمی‌آمد - بنیامین دیلم کتولی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. اگر چه نزد شما تشنه‌ی سخن بودم کسی که حرف دلش را نگفت من بودم - محمدعلی بهمنی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. گاهی خودت را بغل کن. تو که کودک رنجوری هستی، با کفش و لباس بزرگسالان. حمید سلیمی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. دارم از زلف تو اسباب پریشانی جمع ای سر زلف تو مجموع پریشانی‌ها - شهریار 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉