. بازخواستت نخواهم کرد که چرا خرده‌های وجودم را گرفتی و با آن وطنی ساختی عاشقان را همین بس که غم‌هاشان آشیان گنجشک‌ها باشد! - سعاد الصباح 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. گیسوانم موج موج و شانه‌هایت سنگ سنگ موج را آغوشِ سنگ آرام می‌سازد، بمان - مژگان عباسلو 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. هر صُبح که صدای تو طلوع نمی‌کند شبی تبعیدی و اندوهناک است و هفته در آن به هفت قرن بدل می‌شود - غادة السمان 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. مرد اگر گریه کند، معترف ضعفش نیست رود اشکی‌ست که از کوه حکایت دارد - رهی کاوه 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. و او رفت، مثل رؤیایی که قبل از بیدار شدن محو می‌شود. و من بیدار شدم با قلبی خالی‌تر از شب. –شب‌های روشن– #برشی_از_کتاب 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود وآن دل که با خود داشتم، با دل‌سِتانم می‌رود من مانده‌ام مهجور از او، بیچاره و رنجور از او گویی که نیشی دور از او، در استخوانم می‌رود در رفتن جان از بدن، گویند هر نوعی سخن من خود به چشم خویشتن، دیدم که جانم می‌رود - سعدی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. لحظه‌ی تشییع من از دور بویت می‌رسید تا دو ساعت بعد مرگم همچنان جان داشتم - کاظم بهمنی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. غم، ناشی از هوش است. هرچه بيشتر برخى چيزها را درک کنی، بیشتر آرزو میکنی که ای کاش هرگز آن ها را نفهمیده بودی! - چارلز بوکوفسکی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. چندی‌ست که سردم شده دور از دم گرمت بر گردنم از بوسه مگر شال ببافی - علیرضا بدیع 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. منم و معجزه‌یِ بی‌‌تو نفس داشتنم - سید شهرام علیزاده 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉

. تو با این مردم کوته نظر در چاه کنعانی به مصر آ تا پدید آیند یوسف را خریداران - سعدی 𝒷𝓁𝓊𝑒𝓃𝒾𝑔𝒽𝓉