where are you little star?!

_دلم برات تنگ میشه +ولی من همیشه تو خاطراتت میمونم خاطرات خیلی با ارزشن!

تو در میان این همه سیاهی آبی بودی،آبی آسمانی من.

برا منم اون آبی اقیانوسی بود اما عمق اقیانوس سیاهه.

آدم درستش برات راهو روشن میکنن چه تو رویا چه ته اقیانوس

انگار من از جای بریده ی زخمی بر تن تو روییده ام!

اکنون به نظر میرسد صبور تر شده‌ام،اما چراغی در وجودم خاموش شده است که دوست داشتم تا ابد روشن بماند،و همان کسی خاموشش کرد که خودش آن را روشن کرده بود.

زندگی آدم‌ها مثل ستاره‌هاست. وقتی ناامید می‌شن یهویی می‌میرن و منفجر می‌شن و درون خودشون فرو می‌رن، در نهایت تبدیل می‌شن به یه سیاه‌چاله‌ای که پر از خلأ و فروپاشیه؛ سیاه‌چاله‌ای که امید و نور رو به درون خودش می‌کشه و به سیاهی تبدیلش می‌کنه.