اپیزود هشتم "Will you forgive me?"

یک روز خودم را خواهم بخشید، از آسیبی که به خویش روا داشتم، از آسیبی که اجازه دادم دیگران بر من روا دارند و چنان محکم خویش را در آغوش خواهم کشید که هرگز ترک خود نکنم. -امیلی دیکنسون

اپیزود نهم -آدم ها

آدم ها را بیش از حد دوست دارم، یا به هیچ وجه دوست ندارم تا اعماق پایین می روم، در آدم ها غرق می شوم تا آنچه را هستند واقعی بشناسم! -سیلویا پلات

آدم ها غمگینم می کنن.

اپیزود دهم - "دوست نداشتنی"

-I don' know what's wrong with me +In what way? -I don't know why I can't make people love me.

بیشتر وقت‌ها توی افکارم غرق میشم چون می‌دونم نمی‌تونم جایی بین آدم هایی که اون بیرونن پیدا بکنم. و صداهای توی سرم بلندتر از همیشه‌ هستن: تو بی‌ارزشی، تو دوست‌داشتنی نیستی، تو کافی نیستی. تنها کاری که از دستم بر میاد اینه که زیر پتوم قایم بشم و بذارم اون صداها تصمیم بگیرن من کی هستم. با تمام وجود دلم میخواد دوست داشته بشم چون شعله‌ی عشقی که به خودم دارم تقریبا در حال خاموش شدنه. اما می‌دونم هیچ وقت عشق آدم ها کافی نبوده. سعی می‌کنم خودم رو از منجلاب ناراحتی‌ها و غم‌هام نجات بدم اما خیلی خسته‌ام. مطمئن نیستم کسی من رو با این حجم از خستگی و غم نجات بده. ناامیدی تمام وجودم رو میگیره و توی سیاهی غرق میشم.

Always an angel Never a God.