به عنوانِ ی ترم اولی برگی برام نمونده ‌.. حالا بذار ثبت نام کنم بعد برنامه امتحانی بده دستم🗿💔

‌ این پرونده‌ی سفید حاصلِ ۱۲ سال استرس ، بی خوابی ، خستگی احساسِ جاموندگی ، حسِ بد ؛ ناامیدیِ منه .. البته از حق نگذریم روز هایِ خوبم لابه‌لای صفحاتش پیدا میشن :) و حالا چند برگ از این پرونده رفتن تو پرونده ای نارنجی رنگ .. روش کد خورد و زیرش نوشته شد : روانشناسی و همه‌ی خستگی هایِ این سال رو شست برد با خودش :))✨

‌ موقعِ مصاحبه بهم گفت چرا روانشناسی ؟! و من .. دلم می‌خواست بشینم و از تمامیِ رویاهام بگم .. بگم آرزومه بعد از اتمامِ جنگ بعد از آزادیِ غزه ، برم و به مشکلات روحی که این مدت براشون پیش اومده التیام ببخشم بگم دوست دارم نسل جوون رو آشتی بدم با جامعه ، با خودشون ، با آینده ‍شون .. دوست داشتم دوتا دستامو باز کنم و محکم به هم بزنم و از لذتِ تربیتِ درست و اصولیِ خانواده ها که با آموزش دیدن درست میشه بگم .. اینقدر بگم که لپ ‍ام گل بندازه و از ذوق صدا و دستام بلرزه .. اما همه رو پس زدم و فقط گفتم: هم استعداد دارم هم علاقه!

بماند به یادگار ..

‌ عقلانیت رو تو عصبی بودن تمرین کنید وگرنه همه در حالتِ عادی عقلِ کل ‍ن ..

‌ کاش صبر رو تمرین کنم .. اینکه تا غوره به دستم میرسه دلم می‌خواد حلوا بشه اصلا خوب نیست!

-

‌ اینکه بعضی رفتارها را بی جواب بگذاریم ، می‌تواند نشانه بلوغ ما باشد

‌ فقط اونجا که مداحِ بزرگوار میگه : دلم ی جوری ‍ه . . ولی پر از صبوری ‍ه . . دقیقا همونجا :)))))!

🪴