درباره «سریع‌ترین تغییر» در «دبیری شعام» ▪️۱. پس از شهادت علی لاریجانی خلاء جدی‌ای در شعام بوجود آمد؛ مسعود پزشکیان دو گزینه برای دبیری شعام پیشنهاد داد، اولی «محمدباقر ذوالقدر» و نفر دوم «محسن رضایی». با توجه به تمایل بیشترِ دولت، حکم دبیری شعام محمدباقر ذوالقدر امضا گردید. ▪️۲. ذوالقدر از ۴ فروردین ۱۴۰۵ تا ۱۸ مرداد (امروز) دبیر شعام بود که انتقاداتی را در مورد عملکرد وی بوجود آورد؛ البته بحث جابه جایی _یا استعفای ایشان_ بیش از یک ماه است که مطرح گردیده و اوج آن نیز برمی‌گردد به حمله به برخی از کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز در میان تشییع پیکر رهبر شهید و برخی از خصوصیات عملکردی ذوالقدر که در اینجا از بیان آن گذر می‌کنیم. ▪️۳.‌ برآوردم این است که مدتی‌ست حکم نمایندگی سرلشکر محسن رضایی از طرف رهبر انقلاب در شعام و دبیریِ ایشان قطعی شده ولی با توجه به اختلافاتی که در دولت در جابه‌جایی ذوالقدر مطرح بود، از امضاء حکم و انتصاب سرلشکر رضایی به دبیری شعام در دولت جلوگیری می‌شد (همانطور که پزشکیان نیز مصاحبه‌ی اخیرش به آن اشاره کرده بود) محسن رضایی با توجه به اظهارات محکم‌ش پس از جنگ رمضان، که در بخش‌هایی از دولت به اشتباه به «استقبال از جنگِ مجدد» تعبیر می‌شد، منتقدانی در دولت پیدا کرد. ▪️۴. تصمیم به آمدن «سرلشکر محسن رضایی» به شعام و دبیری آن در سطوح عالی کشور با لحاظ کردن همه ملاحظات _خصوصا عمر کوتاه مدیریت ذوالقدر در مسئولیت جدیدش_گرفته شده بود. ▪️۵. برآورد شخصی‌ام این است که فردی خارج از دولت نیز مخالفِ دبیری شعام «سرلشکر رضایی» بود که همه آن نشات گرفته از محور شدن احتمالی محسن رضایی در تمامی اتفاقات مهم کشور است و نظرات این فرد بر روی مسعود پزشکیان اثر می‌گذاشت! ▪️۶. پیش بینی می شود احکام دیگری نیز در حوزه نظامی کشور بزودی صادر گردد که مکمل دبیر جدید شعام خواهد بود. ▪️۷. اظهارت عجیب ترامپ درباره اینکه می‌خواهد از درگیری نظامی با ایران خارج شود (سفیدسازی) و همچنین تحرکات نظامی اسرائیل نشانه‌هایی باید باشد برای هوشیاری هر چه بیشتر ما! از نظر دشمن، بازیِ نظامیِ جنگ هنوز تمام نشده و اهداف مهمی هنوز مانده است! تا آخر سال ۱۴۰۵ باید حداکثر احتیاط را کرد. ▪️۸. افرادی که در چند سال اخیر _خصوصا پس از ماجرای ۷ اکتبر_ مهمان جلسات خصوصیِ «سرلشکر محسن رضایی» بوده‌اند، شهادت می دهند که تمام اتفاقات بُهت‌آور این روزها را «محسن رضایی» به‌ دقت پیش‌بینی کرده بود. @Booltan

وقتی پزشکیان ناخواسته ارتباط مستقیم عراقچی با مقامات آمریکایی از طریق نرم افزارهای خارجی را افشا می کند/ اقدامات ضدامنیتی عراقچی نباید رسیدگی شود؟ 🔹 پزشکیان: عراقچی شب‌ها خوابش نیاد؛ تا دو سه نصف شب تلفن می‌کنه و جواب تلفن می‌ده، چون روز و شب ما و اونا (آمریکا) برعکسه. عراقچی بعضی اوقات نصف شب‌ها هم کار می‌کنه! @Booltan

موشک‌های پاتریوت عربستان هم ته‌ کشید خبرگزاری رویترز: 🔹عربستان در ۳۸ روز نخست جنگ، حدود ۲۴۰۰ موشک رهگیر PAC-۳ شلیک کرده است؛ رقمی معادل تقریبا ۸۶ درصد از کل ذخایر این کشور معادل ۲۸۰۰ موشک که باعث شد تا آوریل گذشته، تنها ۴۰۰ موشک برای عربستان باقی بماند. 🔹سایر کشورهای عرب حوزه خلیج فارس نیز مقادیر مشابهی از ذخایر خود را استفاده کرده‌اند که نشان‌دهنده یک بحران نظامی منطقه‌ای است. @Booltan

رجزخوانی مهدی رسولی در خونخواهی رهبر شهید انقلاب بدان که عاقبت ای شمر وحشی خونخواه رسد به روی سرت تیغ لشگر مختار میان بستر خود مثل موش میمیری به دست قدرت اولاد حیدر کرار @Booltan

تیتر و عکس یک روزنامه نوبنیاد با محوریت حکم رهبری: تغییر علی الاصول @Booltan

سوال مردم مبعوث از رئیس جمهور:بندهای اجرا شده‌ی تفاهم‌نامه را با ذکر مثال نام ببرید؟! 🔹عده ای از جریانات حامی مذاکره به دنبال جمع کردن تجمعات خیابانی پس از ماه صفر هستند. @Booltan

محسن رضایی: وقتی رهبری می‌فرمایند علی الاصول نظر دیگری داشتم یعنی مسیری که در ذهن آقا بود، بهتر از مسیری بود که شورای عالی امنیت ملی رفت. @Booltan

کد فتنه و کودتا داده شد تیتر یک سازندگی: مردم می‌خواهند زندگی کنند ترجمه : اگر می‌خواهید زندگی کنید تسلیم شوید و مقابل حمله دشمن مقاومت نکنید..... @Booltan

تحلیلگر مسائل آمریکا و اقتصاد سیاسی : اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی‌ها نمی‌دانند که ما جنگ در ایران را باختیم. ایالات متحده در دستیابی به هر هدف استراتژیک جنگ ناکام ماند: تغییر رژیم در تهران پایان دادن به برنامه غنی‌سازی هسته‌ای ایران. پایان دادن به برنامه موشک‌های بالستیک دوربرد ایران . پایان حمایت از نیروهای نیابتی منطقه‌ای @Booltan

نشنال اینترست: ناتوانی آمریکا در حفظ امنیت هرمز و باب‌المندب، به فروپاشی اعتبار جهانی‌اش منجر می‌شود این گزارش تأکید می‌کند اگر آمریکا نتواند این گذرگاه‌های حیاتی را باز نگه دارد، نقش آن به‌عنوان تأمین‌کننده امنیت جهانی زیر سؤال می‌رود. راهبرد ایران نیز بر فرسایش توان و اعتبار آمریکا متمرکز است، نه تقابل مستقیم؛ مسیری که قدرت چانه‌زنی تهران را افزایش می‌دهد. تغییر زمین بازی به فرسایش، نشان‌دهنده برتری راهبردی مقاومت در هزینه‌سازی و تضعیف هژمونی آمریکاست. @Booltan

اذان خون؛ گوشه‌ی روح‌الارواح طنین ظهور از لب‌های ترک‌خورده در نیمه‌شب تیره‌ی بی‌ستاره‌ای که زخم‌ها بر پیکر مجروحش چون آیات رنج ابدی نقش بسته بودند و خون، چون جویباری از آتش سرخ، در رگ‌های درهم‌شکسته‌اش می‌جوشید، ناگاه لب‌های ترک‌خورده و خون‌آلود، جنبشی فراتر از مرز درد یافتند. این دیگر نه ناله‌ی درماندگی بود و نه زاری مستمندی؛ نجوایی بود از ژرفای کانون جان برخاسته، نجوایی آغشته به بوی باران خونین پیروزی و عطر رهایی موعود. طنینش گویی از گوشه‌ی روح‌الارواح مؤذن‌زاده برمی‌خاست و فضا را می‌شکافت. در آن دم که شکنجه‌گران از کوفتن بر آن تن صبور و استوار خسته و سرگشته شده بودند، او با چشمانی که همچنان خورشید حق را در افق غیب می‌جست، با صدایی لرزان از میان استخوان‌های شکسته زمزمه کرد: ما چشم به آسمان دوخته‌ایم… در انتظار آن اذان‌های پیاپی. زیرا تنها آن آوا، طنین قیام عدالت است و این، اوج شکوه ایستادگی بود. او در میانه‌ی گردباد خون و آتش، نه برای دادخواهی خویش، که برای سپردن جان به آوای مأذنه‌ای که از فراسوی کرانه‌های این جهان خاکی سر برمی‌آورد، جان می‌فشاند. اذان خون او همان روح‌الارواح بود؛ نغمه‌ای برخاسته از عمق رنج که طنینِ ظهور را از لب‌های ترک‌خورده‌اش بر هستی می‌پاشید. او می‌دانست که این ضجه و شکنجه، آخرین نغمه‌ی باطل و ناله‌ی مرگ کفر است؛ و آن اذان موعود، نخستین غرش حق و طنین ظهور ابدی. همان‌گونه که ابوالفضل(ع) در پهنه‌ی تشنه‌ی فرات، چشم به میهمان حق دوخت و لب‌های خونین را بر خاک عطش بست، حمیدرضا رجب‌زاده نیز در اوج تازیانه‌های شکنجه، گوش دل را به تالار غیب سپرد؛ به آن آوایی که از مناره‌های قدسی بشارت رهایی می‌دهد. او دریافته بود که این ضربات آهنین، خود اذانِ بیداری‌اند؛ اذانی که با ناقوس رنج، قلب‌های غافل را از خواب غفلت برمی‌خیزاند و روح‌الارواح انتظار را در جان‌ها زنده می‌کند. او در خون غلتید، همچون سواری که در آخرین لحظه‌ی نبرد، شیپور پیروزی امام زمان(عج) را از دوردست‌ها شنیده باشد. با آن نغمه، پلی از جنس خون میان شهادت و ظهور بنا کرد و نشان داد که هر قطره از خون این مداح مخلص، دانه‌ای است که در دست تقدیر برای شمارش ثانیه‌های باقی‌مانده تا طلوع بی‌بدیل خورشید ولایت کاشته شده است. اذان خون او، گوشه‌ی روح‌الارواح شد؛ طنین ظهور از همان لب‌های ترک‌خورده‌ای که دیگر نه برای ناله، که برای بیداری جهان می‌لرزید. شکنجه‌گران می‌خواستند او را در سیاه‌چال سکوت و نیستی دفن کنند، اما او با آن نغمه، سلول تاریک و تنگ را به مسجدی عظیم بدل ساخت؛ مسجدی که در آن نه یک مؤذن، که تمامی زخم‌هایش با غرش حیّ علی الفلاح جان و دل می‌بخشیدند. او در تب شهادت، پوستین تن را از خود کند تا روحش چون مرغی خستگی‌ناپذیر به استقبالِ آن اذان‌های متوالی پرواز کند؛ اذان‌هایی که گلدسته‌های آسمان را به لرزه درمی‌آورند و روح‌الارواح را در پهنه‌ی انتظار طنین‌انداز می‌سازند. و امروز ما که بر خاک خونین او ایستاده‌ایم، نه بر فقدان او، که بر تأخیر آن اذان موعود اشک می‌ریزیم. زیرا او رفت تا بیاموزد که انتظار، نشستن بر خاکستر اندوه نیست؛ ایستادن بر آتش امید است. امیدی که تنها نفسِ آن اذانِ عدالت، جان‌های سوخته‌ی ما را تازه می‌کند و روح‌الارواح ظهور را در سینه‌ها زنده نگاه می‌دارد. سلام بر او که در کوران شکنجه، اذان صبح ظهور را در میان خون سر داد و با خون خویش وضو گرفت برای نمازی که تنها یک رکعت دارد: رکعتِ اللهم عجّل فرجهم او رفت تا بماند؛ تا روزی که از دل کویرِ انتظار، نه یک اذان، که سیلابِ اذان‌های موعود، تمامی هستی را به سوی نمازِ عدالت فراخواند و طنینِ روح‌الارواح از لب‌های ترک‌خورده‌ی شهیدان تا ابد در آسمان بپیچد. کریم عباسپور @Booltan