کد فتنه و کودتا داده شد تیتر یک سازندگی: مردم می‌خواهند زندگی کنند ترجمه : اگر می‌خواهید زندگی کنید تسلیم شوید و مقابل حمله دشمن مقاومت نکنید..... @Booltan

تحلیلگر مسائل آمریکا و اقتصاد سیاسی : اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی‌ها نمی‌دانند که ما جنگ در ایران را باختیم. ایالات متحده در دستیابی به هر هدف استراتژیک جنگ ناکام ماند: تغییر رژیم در تهران پایان دادن به برنامه غنی‌سازی هسته‌ای ایران. پایان دادن به برنامه موشک‌های بالستیک دوربرد ایران . پایان حمایت از نیروهای نیابتی منطقه‌ای @Booltan

نشنال اینترست: ناتوانی آمریکا در حفظ امنیت هرمز و باب‌المندب، به فروپاشی اعتبار جهانی‌اش منجر می‌شود این گزارش تأکید می‌کند اگر آمریکا نتواند این گذرگاه‌های حیاتی را باز نگه دارد، نقش آن به‌عنوان تأمین‌کننده امنیت جهانی زیر سؤال می‌رود. راهبرد ایران نیز بر فرسایش توان و اعتبار آمریکا متمرکز است، نه تقابل مستقیم؛ مسیری که قدرت چانه‌زنی تهران را افزایش می‌دهد. تغییر زمین بازی به فرسایش، نشان‌دهنده برتری راهبردی مقاومت در هزینه‌سازی و تضعیف هژمونی آمریکاست. @Booltan

اذان خون؛ گوشه‌ی روح‌الارواح طنین ظهور از لب‌های ترک‌خورده در نیمه‌شب تیره‌ی بی‌ستاره‌ای که زخم‌ها بر پیکر مجروحش چون آیات رنج ابدی نقش بسته بودند و خون، چون جویباری از آتش سرخ، در رگ‌های درهم‌شکسته‌اش می‌جوشید، ناگاه لب‌های ترک‌خورده و خون‌آلود، جنبشی فراتر از مرز درد یافتند. این دیگر نه ناله‌ی درماندگی بود و نه زاری مستمندی؛ نجوایی بود از ژرفای کانون جان برخاسته، نجوایی آغشته به بوی باران خونین پیروزی و عطر رهایی موعود. طنینش گویی از گوشه‌ی روح‌الارواح مؤذن‌زاده برمی‌خاست و فضا را می‌شکافت. در آن دم که شکنجه‌گران از کوفتن بر آن تن صبور و استوار خسته و سرگشته شده بودند، او با چشمانی که همچنان خورشید حق را در افق غیب می‌جست، با صدایی لرزان از میان استخوان‌های شکسته زمزمه کرد: ما چشم به آسمان دوخته‌ایم… در انتظار آن اذان‌های پیاپی. زیرا تنها آن آوا، طنین قیام عدالت است و این، اوج شکوه ایستادگی بود. او در میانه‌ی گردباد خون و آتش، نه برای دادخواهی خویش، که برای سپردن جان به آوای مأذنه‌ای که از فراسوی کرانه‌های این جهان خاکی سر برمی‌آورد، جان می‌فشاند. اذان خون او همان روح‌الارواح بود؛ نغمه‌ای برخاسته از عمق رنج که طنینِ ظهور را از لب‌های ترک‌خورده‌اش بر هستی می‌پاشید. او می‌دانست که این ضجه و شکنجه، آخرین نغمه‌ی باطل و ناله‌ی مرگ کفر است؛ و آن اذان موعود، نخستین غرش حق و طنین ظهور ابدی. همان‌گونه که ابوالفضل(ع) در پهنه‌ی تشنه‌ی فرات، چشم به میهمان حق دوخت و لب‌های خونین را بر خاک عطش بست، حمیدرضا رجب‌زاده نیز در اوج تازیانه‌های شکنجه، گوش دل را به تالار غیب سپرد؛ به آن آوایی که از مناره‌های قدسی بشارت رهایی می‌دهد. او دریافته بود که این ضربات آهنین، خود اذانِ بیداری‌اند؛ اذانی که با ناقوس رنج، قلب‌های غافل را از خواب غفلت برمی‌خیزاند و روح‌الارواح انتظار را در جان‌ها زنده می‌کند. او در خون غلتید، همچون سواری که در آخرین لحظه‌ی نبرد، شیپور پیروزی امام زمان(عج) را از دوردست‌ها شنیده باشد. با آن نغمه، پلی از جنس خون میان شهادت و ظهور بنا کرد و نشان داد که هر قطره از خون این مداح مخلص، دانه‌ای است که در دست تقدیر برای شمارش ثانیه‌های باقی‌مانده تا طلوع بی‌بدیل خورشید ولایت کاشته شده است. اذان خون او، گوشه‌ی روح‌الارواح شد؛ طنین ظهور از همان لب‌های ترک‌خورده‌ای که دیگر نه برای ناله، که برای بیداری جهان می‌لرزید. شکنجه‌گران می‌خواستند او را در سیاه‌چال سکوت و نیستی دفن کنند، اما او با آن نغمه، سلول تاریک و تنگ را به مسجدی عظیم بدل ساخت؛ مسجدی که در آن نه یک مؤذن، که تمامی زخم‌هایش با غرش حیّ علی الفلاح جان و دل می‌بخشیدند. او در تب شهادت، پوستین تن را از خود کند تا روحش چون مرغی خستگی‌ناپذیر به استقبالِ آن اذان‌های متوالی پرواز کند؛ اذان‌هایی که گلدسته‌های آسمان را به لرزه درمی‌آورند و روح‌الارواح را در پهنه‌ی انتظار طنین‌انداز می‌سازند. و امروز ما که بر خاک خونین او ایستاده‌ایم، نه بر فقدان او، که بر تأخیر آن اذان موعود اشک می‌ریزیم. زیرا او رفت تا بیاموزد که انتظار، نشستن بر خاکستر اندوه نیست؛ ایستادن بر آتش امید است. امیدی که تنها نفسِ آن اذانِ عدالت، جان‌های سوخته‌ی ما را تازه می‌کند و روح‌الارواح ظهور را در سینه‌ها زنده نگاه می‌دارد. سلام بر او که در کوران شکنجه، اذان صبح ظهور را در میان خون سر داد و با خون خویش وضو گرفت برای نمازی که تنها یک رکعت دارد: رکعتِ اللهم عجّل فرجهم او رفت تا بماند؛ تا روزی که از دل کویرِ انتظار، نه یک اذان، که سیلابِ اذان‌های موعود، تمامی هستی را به سوی نمازِ عدالت فراخواند و طنینِ روح‌الارواح از لب‌های ترک‌خورده‌ی شهیدان تا ابد در آسمان بپیچد. کریم عباسپور @Booltan

چند روزی بود زمزمه آمدن محسن رضایی به شورای عالی امنیت ملی شنیده میشد. بر اساس شنیده‌ها، محمدباقر ذوالقدر هم استعفا داده بود اما پزشکیان با استعفای او موافقت نمیکرد. حتی خبر انتصاب رضایی منتشر شد و خیلی سریع از خروجی خبرگزاری‌ها حذف شد. چرا؟ بماند... اما امروز رهبر انقلاب شخصا وارد ماجرا شدند؛ ذوالقدر به‌عنوان مشاور سیاسی رهبر انقلاب منصوب شد و محسن رضایی به‌عنوان نماینده رهبری وارد شورای عالی امنیت ملی شد. باید توجه داشت که دبیر شعام بدون حکم نماینده رهبری فاقد حق رای در شعام‌ست. ساعتی بعد پزشکیان حکم رضایی را به‌عنوان دبیر شورا صادر کرد. یعنی در عمل، نمایندگی رهبری در شورا از ذوالقدر به رضایی منتقل شد؛ با این تفاوت که رهبر انقلاب مدبرانه ذوالقدر را از مجموعه رهبری کنار نگذاشتند و به جمع مشاوران سیاسی خود منتقل کردند. اما این سؤال همچنان باقی‌ست: اگر قرار بود نهایتا پزشکیان حکم رضایی را صادر کند، چرا این جابه‌جایی چند روز معطل ماند؟ چرا استعفا پذیرفته نمیشد؟ چرا خبر انتصاب رضایی ابتدا منتشر و سپس حذف شد؟ پاسخ این سوالات بماند برای بعد اما این تغییر آرایش در شرایط امروز کشور بسیار معنادارست. ایران در وضعیت عادی و دوران صلح نیست. یک جنگ تمام‌عیار را پشت سر گذاشته و همچنان با تهدید نظامی، فشار اقتصادی و عملیات امنیتی دشمن مواجه‌ست. در چنین شرایطی رهبر انقلاب در حکم سردار رضایی مشخصا بر سابقه او در "هشت سال دفاع مقدس" تاکید فرمودند. حالا همان فرمانده باسابقه جنگ، هم نماینده مستقیم فرمانده کل قوا در شوراست و هم دبیر شورای عالی امنیت ملی. این یعنی تغییر در وزن مرکز تصمیم‌گیری امنیت ملی ایران! شاید اتفاقات چند روز گذشته بر سر جنگ، مذاکره یا نحوه مواجهه با آمریکا بوده، اما نمیتوان این اتفاق را از فضای سیاسی این روزها و سخنان اخیر پزشکیان درباره اینکه "برای همیشه نمیتوان جنگید و میتوانستیم با امریکا به سمت صلح و مذاکره پیش برویم" هم کاملا جدا دانست. همچنین از رای منفی تک نفره جلیلی در شعام به تفاهم و توافق با امریکا در حالیکه ذوالقدر هم مثل جلیلی نماینده رهبری بود و اما رای مثبت داشت هم میتوان استنباط‌هایی داشت... پیام مهم انتصاب امروز همین بود که: آرایش شورای عالی امنیت ملی دارد متناسب با شرایط جنگی کشور تغییر میکند. وقتی دشمن با جنگ آمده، در مرکز تصمیم‌گیری کشور هم باید کسانی بنشینند که جنگ را "جنگ" ببینند؛ نه یک دعوای معمولی و سوءتفاهم دیپلماتیک که قرارست با چند دور مذاکره با آمریکا حل شود. @Booltan

نیویورک تایمز: جنگ ایران، بازدارندگی آمریکا را نابود کرد. مسکو و پکن در حال تماشا این روزنامه در تحلیلی ضعیف شدن و تحلیل رفتن قدرت تسلیحاتی و نظامی آمریکا در جنگ با ایران را عاملی برای از بین رفتن آن هیبت و ابر قدرتی آمریکا می‌بیند. @Booltan

‌گزارش‌ها حاکی از آن است که پهپاد سرنگون‌شده در جنوب ایران، متعلق به عربستان سعودی بوده است. ‌ @Booltan

وزیر جنگ سابق ترامپ: اینکه ایران دست بالا را دارد واقعیت است 🔹وزیر جنگ دولت اول ترامپ با بیان اینکه ایرانی‌ها اکنون دست بالا را در اختیار دارند گفت، رهبران ایران نسبت به موقعیت خود در مذاکرات و اهرم فشاری که از طریق کنترل تنگۀ هرمز در اختیار دارند، اطمینان پیدا کرده‌اند. 🔹این نشان می‌دهد آنها معتقدند دست بالا را دارند و فکر می‌کنند در حال پیروزی هستند؛ و در واقع همینطور هم هست. این چیزی است که ما اکنون با آن مواجه هستیم. @Booltan

رسانه آمریکایی سی‌ان‌ان با یادآوری توهمات سگ زرد که خواستار «تسلیم بی‌قید و شرط ایران» شده بود نوشت: ایران به جای این کار، مطالباتش در خصوص تنگه هرمز را سخت‌تر کرده است! @Booltan

رابرت پیپ، استاد علوم سیاسی و تحلیلگر آمریکایی: ترامپ در تله تشدید تنش گرفتار شده است 🔹 رابرت پیپ با اشاره به ابعاد گسترده عملیات علیه ایران می‌گوید آمریکا هنوز حتی به «اولین پیروزی» هم نرسیده، اما با یک مشکل عظیم در مقیاس و جست‌وجو مواجه است. 🔹 به گفته او، ترامپ در یک تله سیاسی و نظامی گرفتار شده؛ چراکه تلاش می‌کند شکست را جبران کند و همین مسئله می‌تواند آمریکا را به سمت تشدید بیشتر تنش سوق دهد. 🔹 پیام روشن است: آمریکا وارد جنگی شده که خروج از آن ساده نیست؛ هرچه بیشتر برای جبران ناکامی‌ها فشار می‌آورد، بیشتر در همان تله‌ای گرفتار می‌شود که خودش ساخته است. @Booltan