قرقاش: شدت حملات ایران به امارات غیرمنتظره بود 🔹مشاور رئیس‌ امارات با اشاره به شدت حملات تلافی‌جویانه ایران به پایگاه‌ها و مخفیگاه‌های آمریکایی‌ها در این کشور، در مصاحبه‌ای با فارن افرز گفت: «وقتی این درگیری آغاز شد، فکر می‌کنم انتظار داشتیم ایران به ما و دیگر کشورهای خلیج فارس حمله کند. اما واقعاً انتظار حمله‌ای با این گستردگی و این میزان تداوم و شدت را نداشتیم.» @Booltan

ادعای وال استریت ژورنال: ترامپ، پیشنهاد ایران برای توافق هفت‌روزه را رد کرده و گفته است که انتظار دارد پس از انتخابات، بمباران ایران را از سر بگیرد. ترامپ در جلسات خصوصی نسبت به برآورده شدن خواسته‌های خود ابراز تردید کرده است. @Booltan

آقایان مذاکره کننده! شما با مماشات در میدان و دل‌خوش کردن به مذاکرات هم فشار تحریمی را بیشتر میکنید هم کشور را در چاه جنگ دیگری می اندازید 🔹حداقل تجربه سه جنگ اخیر (۱۲ روزه، رمضان و همرز) نشان داده که در برابر قلدری های ترامپ باید ایستاد ، نه پیشنهاد مذاکره داد. 🔹پیشنهاد مذاکره زیر فشار ترامپ، یعنی ارسال سیگنال ضعف، و ارسال چنین سیگنالی یعنی ادامه چرخه جنگ. 🔹ترامپ این دست و پا زدنهای تیم مذاکره کننده را نشان از موفقیت طرح خود می بینید و آن را تشدید می کند. 🔹چرا تیم مذاکره کننده از این تجربه ها درس نمی‌گیرد و همچنان به مسیری ادامه می دهد که از دل آن فشار تحریمی بیشتر و جنگ در می آید. @Booltan

چرخش معنادار جلد اکونومیست در ۴۷۰ روز ‏‌۴۷۰ روز پیش، طرح جلد این مجله از «پایان جمهوری اسلامی ایران» می‌گفت؛ حالا از «پایان حضور آمریکا در غرب آسیا». @Booltan

برای اولین بار در تاریخ انگلستان، گازوئیل از لیتری ۲ پوند گذشت @Booltan

مذاکره با آمریکا و الفبای سیاست برای آنهایی که خائن نیستند 📝 شش گزاره که برای فهمیدن‌شان نه دکترای علوم سیاسی لازم است، نه تجربه دیپلماسی! 🔹گاهی یک مسئله آن‌قدر ساده است که توضیح‌دادنش دشوار می‌شود؛ چون آدم نمی‌داند از کدام بدیهیات باید شروع کند؛ اما ظاهراً باید شروع کرد. 🔸یک؛ اگر کسی با شما مذاکره کرد و وسط مذاکره به شما حمله کرد، یعنی «مذاکره» به‌تنهایی مانع حمله نمی‌شود. 🔹ساده بود؟ یک بار دیگر: مذاکره کردید؛ گفتید آماده توافق هستید. حتی گفتید حاضرید در موضوع هسته‌ای عقب‌نشینی کنید و از ۴۰۰ کیلو اورانیوم صرف‌نظر کنید. 🔹بعد به شما حمله شد. نتیجه خیلی پیچیده نیست؛ صرف مذاکره جلوی حمله را نگرفت. برای فهم این جمله نیازی به نظریه روابط بین‌الملل نیست. 🔹دو؛ اگر طرف مقابل با فشار از شما امتیاز بگیرد، ممکن است دوباره فشار بیاورد. 🔹مثلاً طرف مقابل فشار می‌آورد. شما می‌گویید برای اینکه دعوا نشود، امتیاز می‌دهیم. او می‌بیند فشار جواب داد. 🔹حالا سؤال کلاس اول سیاست؛ دفعه بعد احتمالاً چه می‌کند؟ می‌گوید چه انسان‌های خوبی؛ دیگر فشار نمی‌آورم. یا دوباره فشار می‌آورد تا دوباره امتیاز بگیرد؟ سؤال سختی نیست. 🔸سه؛ اگر کسی از شما می‌ترسد، باید کاری کنید بیشتر از حمله بترسد؛ نه اینکه بفهمد شما بیشتر از او از جنگ می‌ترسید. 🔹خیلی ساده: اگر دشمن بفهمد با ترساندن شما امتیاز می‌گیرد، انگیزه‌اش برای ترساندن شما کمتر نمی‌شود، بیشتر می‌شود. 🔹چهار؛ صلح خوب است. رفاه هم خوب است. سلامتی هم خوب است. هوای پاک هم خیلی خوب است. اما سیاست با گفتن چیزهای خوب اداره نمی‌شود. 🔹وقتی می‌گویید «تفاهم»، باید بگویید سر چه چیزی؟ ما چه می‌دهیم؟ او چه می‌دهد؟ چه تضمینی می‌دهد؟ اگر زیر توافق زد چه می‌شود؟ اگر دوباره حمله کرد چه؟ و مهم‌تر، آخر این امتیازدادن کجاست؟ 🔹اگر جواب این سؤال‌ها را ندارید، هنوز «راه‌حل» ارائه نکرده‌اید. فقط چند کلمه زیبا گفته‌اید. 🔸پنج؛ به کسی که درباره نتیجه مذاکره سؤال می‌کند نمی‌شود گفت جنگ‌طلب و بعد مسئله را حل‌شده فرض کرد. 🔹فرض کنید کسی می‌پرسد «خیلی خوب؛ مذاکره کنیم. اگر دوباره زدند چه؟» پاسخ این نیست: «شما جنگ‌طلبید.» 🔹می‌پرسد، چه تضمینی داریم؟ پاسخ: شما مخالف صلحید. می‌پرسد: چه چیزی بدهیم که دیگر چیزی نخواهند؟ پاسخ: مردم جنگ نمی‌خواهند. بله؛ مردم جنگ نمی‌خواهند. حالا جواب سؤال چیست؟ 🔹شش؛ اختلاف انداختن داخل کشور، دشمن را ضعیف نمی‌کند. 🔹کشور «الف» می‌خواهد به کشور «ب» فشار بیاورد. کشور «ب» متحد است. برای کشور «الف» کار سخت‌تر است. حالا کشور «ب» دچار اختلاف می‌شود. 🔹یک گروه به گروه دیگر می‌گوید شما کشور را به جنگ می‌برید. آن گروه جواب می‌دهد شما دارید کشور را تسلیم می‌کنید. جامعه دوپاره می‌شود. حالا کشور «الف» قوی‌تر شده یا ضعیف‌تر؟ باز هم سؤال سختی نیست. 📝حالا همه درس‌ها را کنار هم بگذاریم: فشار آورد، امتیاز خواست، مذاکره شد، باز هم حمله کرد. 🔹حالا نسخه پیشنهادی چیست؟ مذاکره بیشتر. اگر دوباره فشار آورد؟ تفاهم بیشتر. اگر دوباره تهدید کرد؟ نگذاریم جنگ شود. اگر پرسیدیم چگونه؟ صلح خوب است. 🔹اگر پرسیدیم چه تضمینی دارید؟ سکوت. اگر پرسیدیم نقطه پایان امتیازها کجاست؟ سکوت. 🔹اگر پرسیدیم چرا طرف مقابل باید از ابزاری که برایش نتیجه داده دست بردارد؟ باز هم سکوت. 🔸اینجاست که بحث دیگر بر سر «صلح‌طلبی» و «جنگ‌طلبی» نیست. بحث بر سر یک سؤال بسیار ابتدایی است: آیا واقعاً سازوکار فشار را نمی‌بینید؟ @Booltan

طعنه تند کامبیز مهدی‌زاده به منتقدان حضور قائم‌پناه در جشن عربستان؛ داماد روحانی: قائم‌پناه باید دستش را قلاب می‌کرد و صالحی از دیوار سفارت عربستان بالا می‌رفت! @Booltan

وال‌استریت ژورنال: ترامپ پیشنهاد آتش‌بس هفت روزه ایران را رد کرده و به مشاوران خود گفته است که انتظار دارد پس از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر، بمباران ایران را از سر بگیرد @Booltan

پزشکیان اطلاعات ناگفته ای که به مردم و کارشناسان ایرانی را نمی گوید، به رسانه های آمریکایی می گوید 🔹پزشکیان به سی‌بی‌اس نیوز: یک تیم ۶ نفره از نهادهای مختلف درباره سیاست خارجه تصمیم می‌گیرند. 🔹آقای پزشکیان حالا که شما رسانه های آمریکایی را آن قدر محرم می دانید که اطلاعات ساختاری گفته نشده جمهوری اسلامی را به آنها می دهید حداقل به مردم ایران بگویید که این ۶ نفر چه افرادی هستند و آیا ظریف هم جز آنان هست؟ @Booltan

عملیات نجات ترامپ؛ مرحله انتخابات حضور آقای رئیس‌جمهور در استودیوی فاکس‌نیوز و گفت‌وگو با یکی از تهاجمی‌ترین چهره‌های رسانه‌ای محافظه‌کاران آمریکا در آستانه انتخابات، نه یک کنش دیپلماتیک تصادفی، بلکه نقطه اوج پروژه‌ای خطرناک بود: عملیات نجات دونالد ترامپ از تبعات اشتباهات و ماجراجویی‌های نظامی‌اش علیه ایران. برای درک عمق این خطای راهبردی، باید روان‌شناسی سیاسی پایگاه رأی جمهوری‌خواهان را در مقطع فعلی بازخوانی کرد. بخش مهمی از بدنه حامی ترامپ و جریان موسوم به «اول آمریکا» (MAGA)، هویتی عمیقاً ضدجنگ‌های بی‌پایان دارند. ورود به درگیری نظامی فرسایشی با ایران، ترورها و بمباران‌ها تردیدهای سنگینی را میان رأی‌دهندگان مرددِ راست‌گرا ایجاد کرده است؛ تردیدی از این جنس که آیا ترامپ بار دیگر آمریکا را به باتلاقی پرهزینه در غرب آسیا کشانده است؟ در چنین بزنگاه حساسی، جناب رئیس‌جمهور دقیقاً روی صندلی رسانه اصلی هواداران ترامپ نشست تا مأموریت نانوشته‌ای را تکمیل کند: اثبات کارآمدی دکترین جنگی ترامپ به رأی‌دهندگان آمریکایی. تصویری که از ایران در این قاب مخابره شد، دقیقاً همان چیزی بود که ستاد انتخاباتی ترامپ برای پیروزی به آن نیاز داشت؛ تصویر کشوری به‌شدت مستأصل، تحت فشار خردکننده و نگران، که پس از تحمل ضربات سخت نظامی، حاضر است برای رسیدن به هرگونه توافقی التماس کند. وقتی رئیس‌جمهور کشوری که در معرض تهاجم قرار گرفته، به سرعت اعلام می‌کند «اورانیوم ۶۰ درصدی چیز مهمی نیست و آن را رقیق می‌کنیم»، با افتخار تأکید می‌کند که «ما حتی در اوج جنگ تنگه هرمز را نبستیم و آبراه امن بود»، به صراحت به مشکلات و تنگناهای اقتصادی اعتراف می‌کند و مکرراً یادآوری می‌کند که «ما با رئیس‌جمهور شما توافق کردیم و هنوز هم مشتاقیم همان را پیش ببریم»، یک پیام عریان به جامعه آمریکا صادر می‌شود: سیاست مشت آهنین و جنگ‌طلبی ترامپ جواب داده و ایران را پای میز تسلیم کشانده است. این رفتار حاصل یک انحراف فکری ریشه‌دار در بخشی از دستگاه دیپلماسی و جریان وفاق است. مدت‌هاست در تمامی بزنگاه‌های استیصال ترامپ و جمهوری‌خواهان، جریانی در داخل بر اساس منطق موهوم «باید برای ترامپ راه در رو باز گذاشت»، به عنوان تنفس مصنوعی برای دشمن عمل می‌کند. این شبه‌تئوریِ سازش‌کارانه مدعی است که اگر ترامپ را به بن‌بست برسانیم رفتارهای پیش‌بینی‌ناپذیرتری نشان خواهد داد، پس باید با نرمش و اعطای امتیازاتِ آبرودار، او را از بن‌بست نجات داد! فاجعه اصلی آنجاست که این جریان ظاهراً توانسته مراجع تصمیم‌ساز در تهران را متقاعد کند که آستانه انتخابات آمریکا، بهترین زمان برای امتیازگیری از ترامپِ تحت فشار است. اما در عالم واقعیت، آنچه اتفاق افتاد نه امتیازگیری، بلکه یک حراجِ رایگان است. در سیاست واقعی، اگر دشمن در آستانه انتخابات احساس آسیب‌پذیری می‌کند، باید با افزایش تصاعدی هزینه‌ها (استفاده جدی از اهرم تنگه هرمز، غلظت‌بخشی به ابهام هسته‌ای و مسدودسازی منافع منطقه‌ای واشنگتن) او را در موضع تمکین قرار داد، نه اینکه پیشاپیش تمامی کارت‌های برنده را بسوزانیم و به او اطمینان دهیم که حتی در صورت بمباران شهرهایمان، امنیت عبور انرژی غرب برقرار است و حاضریم به نظارت‌های بیشتر تن بدهیم. سفره‌ای که در نیویورک پهن شد، نقشه نجات ترامپ از شکست انتخاباتی بود. وقتی دولت ایران داوطلبانه اعلام می‌کند در آستانه انتخابات آماده معامله است، دست ترامپ را پر می‌کند تا در مناظرات و کارزارهای انتخاباتی، خلع سلاحِ ارادی ایران را به عنوان بزرگ‌ترین فتح‌الفتوح سیاست خارجی خود فاکتور کند. تبدیل دیپلماسی رسمی به کاتالیزور پیروزی جنایتکارانی که ترور و جنگ را بر این ملت تحمیل کردند، امنیت نمی‌آورد. اگر ترامپ با تصویر شکست‌ناپذیریِ دکترین ضربه از این انتخابات عبور کند، اولین قربانی این نمایشِ التماس، خود ما خواهیم بود؛ چرا که به طرف متخاصم اثبات کرده‌ایم که هر بار فشار نظامی را بالا ببرد، جریان سازش در تهران نه‌تنها پاسخ متناسب نمی‌دهد، بلکه برای نجات او از تبعات جنایاتش، برایش راه فرار و برگ برنده بزرگ‌تر تدارک می‌بیند. @Booltan

رئیس‌جمهور، در پاسخ به پرسش CBS درباره زمان دریافت پاسخ آمریکا به پیشنهاد تهران گفت: اگر این پیام به رئیس‌ جمهور آمریکا یا افرادی که در مذاکرات دخیل هستند برسد، طبیعتاً از همان روزی که آن را بپذیرند، روند آغاز خواهد شد. @Booltan