چقد قشنگی واسم
همونی که میخواستم..🥹

به وقتش متوجه نبودم اما دانه دانه
رنج‌هایی که به من میرسید، آجری بود 
که جهان مرا میساخت و ارتفاع دید مرا 
بلندتر میکرد.
من با هر رنج، پخته‌تر میشدم و بیشتر میفهمیدم و بیشتر میسنجیدم و پله پله 
آگاه‌تر میشدم.
رنج‌ها سنگ محک بودند و عیار مرا می‌سنجیدند و مقاومتِ من بود که 
ثابت میکرد چقدر می‌ارزم👢🤍