منم ایران!
گهی در آتشی سوزان
گهی بازیچه‌ی دستان نااهلان...
منم ایران! منم پیشینه‌ای پربار،
تاریخی تماما عزت و پیکار...
ایرانم!
سرای ببر و شیرانم!
نه بزدل‌ها و بی‌دل‌ها!
نه جاهل‌ها!
وطن‌گاه دلیرانم
کمر بستند نابودم کنند اما؛
مگر خورشید را با چادری تیره
اگر از دیدها خارج؛
اگر تا مدتی پنهان؛
ولی نابود، نه! هرگز!
من ایرانم! به پوزِ بچه گرگی آب اقیانوس من ناپاک و چرک‌آلود، نه! هرگز!
منم مانای جاویدان! منم در بادها، طوفان!
منم کوروش، منم کاوه، منم پیروز هر میدان!
منم کابوس ضحاکان...
منم ایران! منم ایران! منم ایران!

یک‌روزقشنگ‌بارانی🌧

ژانر: روانشناسی🧠
نویسنده: هال الرود✍