eitaa logo
مریم شیبانی | فن بیان🥇
7.4هزار دنبال‌کننده
2.2هزار عکس
474 ویدیو
25 فایل
ˇ﷽❤️𓏲ּ ֶָ مریم شیبانی هستم مدرس فن‌بیان و هوش‌کلامی، اینجا قراره با‌ هم‌ به‌ آسونی مالکِ کلامی‌جذاب، تاثیرگذار و قاطع بشیم😉 با اشتیاق می شنوم @sheibanee سخاوتمندانه محتوا رو انتشار بدید☺️
مشاهده در ایتا
دانلود
به این سوال جواب بده، فقط صادقانه: 🔴 اگه الان توی یه جمع ۲۰ نفره باشی و همه منتظر باشن تا تو حرف بزنی، اولین چیزی که به ذهنت میاد چیه؟ الف) عرق می‌کنم و دلم می‌خواد غیب بشم ب) یه چیزی می‌گم ولی بعدش ناراحتم ج) کاملاً مسلط و باحال صحبت می‌کنم د) اصلاً حرف نمی‌زنم، می‌ذارم یکی دیگه بگه جوابت رو برام کامنت کن 👇 اینجا کسی قضاوتت نمی‌کنه @sheibanee https://eitaa.com/joinchat/1234436127Caeb07aa03b
درود و عزت دوست عزیز🌹 سپاس از تعامل و همراهی‌تون عالیه 👏👏👏 وقتی که در حالت دال هستید، یعنی پایه‌ی خوبی دارید. ولی همون «گاهی هم می‌لنگه» که گفتی، دقیقاً همون نقطه‌ایه که باید روش کار بشه. ببین، کسی که توی بعضی موقعیت‌ها عالیه و توی بعضی موقعیت‌ها می‌لنگه، مشکلش دانش نیست، تسلطه. یعنی می‌دونی چی بگی، ولی توی لحظه‌ی حساس، ذهنت قفل می‌کنه. https://eitaa.com/joinchat/1234436127Caeb07aa03b
سلام علیکم، درود بر شما 🌹 سپاس از تعامل و همراهی‌تون جوابت خیلی صادقانه بود، آفرین 👏 یه تحلیل کوچیک: 🔸 گزینه ب یعنی حرف می‌زنی، ولی بعدش پشیمون می‌شی. این نشون می‌ده که کنترل کلام دستت نیست. یعنی کلمات قبل از اینکه فکر کنی، از دهنت بیرون می‌آن. 🔸 گزینه د یعنی ترجیح می‌دی اصلاً حرف نزنی و میدون رو بدی به بقیه. این یعنی اعتماد به نفس کلامیت پایینه و از قضاوت شدن می‌ترسی. این دو تا با هم یعنی: تو هم می‌خوای حرف بزنی، هم می‌ترسی خرابش کنی. و این دقیقاً همون چیزیه که قابل حل شدنه.
سلام و درود بر شما 🌹 سپاس از تعامل و همراهی‌تون ممنون که صادقانه جواب دادی 👏 یه تحلیل دقیق، چون جوابت خیلی چیزها رو نشون می‌ده: 🔸 الف یعنی حتی وقتی می‌خوای شروع کنی، نمی‌دونی از کجا. 🔸 ب یعنی وقتی حرف می‌زنی، بعدش پشیمون می‌شی. 🔸 د یعنی ترجیح می‌دی اصلاً وارد گفتگو نشی. این سه تا با هم یعنی: پایه‌ی فن بیانت هنوز ساخته نشده. و این اصلاً چیز بدی نیست! اتفاقاً خبر خوب اینه که وقتی پایه رو درست بسازی، هر سه‌تا با هم حل می‌شن. چون ریشه‌شون یکیه: نبود تمرین و تکنیک.
سلام، وقت شما هم بخیر 🌹 سپاس از تعامل و همراهی‌تون وای، این جوابت خیلی قشنگ بود 👏 یعنی تو خودت فهمیدی که مشکل کجاست: جمله‌ی شروع و ترتیب مطالب. و راهکارت هم هوشمندانه‌ست، در عین حال بذار یه چیزی بگم: ⏳ اون «فرصت کوتاه» توی گفتگوی واقعی همیشه وجود نداره. توی یه جلسه، توی یه مهمونی، توی یه مکالمه‌ی کاری، کسی بهت وقت نمی‌ده که ذهنت رو مرتب کنی. باید همون لحظه آماده باشی. پس راهکارت خوبه، ولی مسکنه، نه درمان. ✅ درمانش اینه که ذهنت از قبل ساختار داشته باشه: 🔹 جمله‌ی شروع رو خودکار بگی 🔹 ترتیب مطالب رو بدون فکر کردن بچینی 🔹 توی هر موقعیتی، بداهه آماده باشی
سلام و درود بر شما 🌹 سپاس از تعامل و همراهی‌تون ممنون که اینقدر صادقانه گفتی 👏 بذار یه نکته رو بگم که شاید خودت متوجهش نشدی: گفتی «مگر اینکه از قبل حرفام آماده باشه» — و همین جمله‌ات کلید ماجراست 🔑 یعنی مشکل تو حرف زدن نیست، مشکل تو نبود آمادگی لحظه‌ایه. وقتی از قبل آماده باشی، خوب حرف می‌زنی. پس توانایی‌ش رو داری! فقط هنوز یاد نگرفتی که همون آمادگی رو توی لحظه بسازی. و خبر خوب اینه که این دقیقاً یاد گرفتنیه ✅
سلام بر شما، سپاس از وقتی که گذاشتید و اینقدر دقیق جواب دادید 🌹 چقدر جالب! شما عملاً یه استراتژیست واقعی هستید 👏 یعنی خودتون کشف کردید که: 🔸 اگه جمع ناآشنا باشه → سکوت می‌کنید (گزینه ج) 🔸 اگه یه موضوع مشترک پیدا بشه → حرف می‌زنید این یعنی شما مشکل حرف زدن ندارید، مشکلتون پیدا کردن نقطه‌ی اشتراکه. و این دقیقاً یه مهارته که با چندتا تکنیک ساده حل می‌شه
سلام علیکم 🌹 سپاس از مشارکت و همراهی‌تون این نکته‌ای که گفتید خیلی مهمه: نویسنده‌ی خوبی هستم تا گوینده 👏 یعنی ذهن شما کاملاً منظم و قدرتمنده، فقط کانال خروجی گفتاری‌تون هنوز تنظیم نشده. و اون حسی که می‌گید «چرا کامل حرف نزدم» رو خیلی‌ها دارند. اسمش تو روانشناسی فاصله‌ی دانسته و گفته‌ست. ✅ خبر خوب اینه که این فاصله کاملاً قابل حله
درود و عزت جانم🌹 سپاس از توجه و دقت تون اول از همه، این رو بگم که آفرین به شما 👏 هم کنفرانس قبول می‌کنی، هم تمرین می‌کنی — یعنی اراده‌ات قویه و فقط نیاز به یه مسیر درست داری. چیزی که گفتی خیلی مهمه: تمرین کردی ولی گنجینه کلماتت ضعیفه. بذار یه راز رو بهت بگم: ❌ مشکل این نیست که کلمات کافی نداری ✅ مشکل اینه که کلماتی که داری، در لحظه به ذهنت نمیاد و این دو تا خیلی فرق دارن! تمرینات رایگان خوبن، ولی برای حل این مشکل خاص، باید یه مسیر سیستماتیک رو بری: 🔹 یاد بگیری چطور ذهنت رو توی لحظه سازماندهی کنه 🔹 تکنیک‌های بداهه‌گویی رو تمرین کنی 🔹 جای «اممم» رو با مکث‌های حرفه‌ای عوض کنی
. . سلام صبح جمعه تون بخیر همراهان ارزشمندم ❤️🌱 چند تا از پیام های شما مونده که پاسخ میدم 👇👇🙏🌻
سلام دوست عزیز، وقتت بخیر 🌹 سپاس از اعتمادی که به ما داری چیزی که گفتی خیلی مهمه: احساس می‌کنم اعتماد به نفس کافی ندارم و از این بابت ناراحتم. این جمله رو جدی بگیر. چون تا وقتی این حس رو داشته باشی، هر جا که بخوای حرف بزنی، یه صدای درونی بهت می‌گه «نمی‌تونی». اما تو حتما میتونی فقط کافیه واقعا بخوای به این سیکل معیوب پایان بدی
سلامت باشید جانم، لطف دارید 🌹 این جمله‌تون خیلی قشنگ بود: تجارب با گذشت زمان به دست اومده. بله، زمان تجربه می‌سازه... ولی چرا سال‌ها صبر کنیم؟ 😊 خیلی‌ها سال‌ها تو جمع‌های مختلف رفت‌وآمد می‌کنن و بازم همون گزینه «الف» و «ب» می‌مونن. چون تجربه‌ی خام کافی نیست، آموزش لازمه.