بفرمایید👀 @borhan_0

کاش آدم ها می دانستند که در هر دیدار یک تکه از یکدیگر را با خود می برند… عده ای فقط غم هایشان را به ما می دهند! و چقدر اندک هستند آدم های سخاوتمندی که وقتی به خانه بر می گردی، می بینی تکه های شادی هایشان را در مشت های تو جا گذاشته اند @borhan_0

بزن بارون! @borhan_0

اگر جای دانه هایت را که روزی کاشته ای فراموش کردی، باران روزی به تو خواهد گفت کجا کاشته ای … “پس نیکی را بکار، بالای هر زمینی… و زیر هر آسمانی…. برای هر کسی… ” تو نمیدانی کی و کجا آن را خواهی یافت!! که کار نیک هر جا که کاشته شود به بار می نشیند … اثر زیبا باقی می ماند، حتی اگر روزی صاحب اثر دیگر حضور نداشته باشد @borhan_0

تو مرا نادیده بگیر … و من … بدنم روز به روز کبود تر می شود … از بس … خودم را میزنم ، به نفهمی …!!! @borhan_0

270 خامشو میزارم! @borhan_0

مغرور نشو برای من بی انصاف ! من کوه غرور بوده ام ، قبل از تو ... @borhan_0

یه چیزایی هست که هیچوقت ندیدی! مث برق چشام وقتی نگات رو به جزئیات میدیدم و تو خیالت نبود یه دیوونه بغل دستت دلش قنج میره از با تو بودن و تو انگار نبودی بودیا بغل دستمم بودی ولی جفتِ چشام نبودی تصدقت.. @borhan_0

فاز معرفت ور ندار ، تو اگه بدونی چاقوت میبره تا بیخ میبری @borhan_0

گفت حواست به آدمهایی که کاکتوس‌وار زندگی میکنن باشه گفتم کاکتوس‌وار؟ منظورت چیه؟! «آدمهایی که مثل کاکتوس، نیازی نیست دائم حواست بهشون باشه نیازی نیست هرروز خاکِشون رو چِک کنی تا مبادا خشک شده باشه ترس پلاسیده شدنشون رو نداری به خیالت خیلی مقاومن... اما یه روز که مثل روزای دیگه مشغولِ رسیدن به بقیه گل های رنگارنگت هستی چشمت به کاکتوست میوفته میبینی زردو پلاسیده شده و ریشه هاش خاکِستر... و تو تازه همون روز میفهمی کاکتوس ها هم میمیرن اما تدریجی... و بی خبر...» @borhan_0

با یکی صحبت میکردم....! @borhan_0

تاریــک بــاد ! خـانه ی مـردی که نــجنـگـــــد بـرای زنـــی که دوستـش دارد @borhan_0