«همیشگی» مربوط به موجود و یا وجودی غیر از انسان است. هر آنچه به انسان ختم میشود «موقت» است.
تمام آن طنابهایی که مرا به زندگی وصل میکنند، پاره شدهاند و حالا به تار مویی متصلم. مرا ببخش اگر زود اشکم در میاید.
تو انقد خوبی که میخواهم خدایی که تورا آفریده ببوسم، راستی گفتی خدایت کجاست؟ نزدیک به رگ گردنت؟