«يارب اسكُب على قَلبي سَكينة
أتجاهلُ بها كُل شيء يُؤلِمُني. »
+پروردگارا! بر دلم آرامشی فرو ریز که هر آنچه مرا به درد می آورد را نادیده بگیرم...
هر جا که نام نامی تو آنجاست، قلبم بهانه غزلی دارد
این سوز ریشهای ازلی دارد، پس با غم عزیز تو دمسازم
شعرم برای توست شعاری نیست، کشتی برای موجسواری نیست
باور مکن که دل به زمین دادم، وقتی تویی بهانه پروازم
من و این پاکبانا خیلی شبیه همدیگه شدیم ، همیشه میایم همه چیو مرتب و تمیز میکنیم حال همه رو خوب میکنیم ولی کسی نیست خودِ مارو بفهمه