یه دردایی هست که فقط مال خود خودته
نه میشه گفت نه میشه نوشت نه میشه کمک گرفت، همش میشه فکر و خیال.
مرگ با پوزخندی در گوشم گفت:
تو حتی مرا نمیتوانی داشته باشی.
مجازات تو این است که زنده بمانی.
به نام علی که نامش لرزه بر اندامِ دشمنان میاندازد حیدر که باشد تکیهگاهت، از هیاهوی تمامِ جهان باکی نیست ما را با نامِ علی صلابتِ کوه آموختند.
اگر همیشه منتظر زمان مناسبی باید بهت بگم که هیچوقت قرار نیست بیاد و تو فقط باید شروع کنی