اگر بخوام مودمو توصیف کنم اینجوریه که: خستم ولی جوری نیست که با خوابیدن بشه حلش کرد، عصبیم و چیزی نیست که آرومم کنه فقط عصبی‌تر میشم، بی‌قرارم ولی نمی‌دونم برا چی و آهنگو ترجیح می‌دم به حرف زدن با آدما، من خستم ولی نمی‌دونم از چی.

انتخاب من بعد از صبر ، برای همیشه ناپدید شدنه.

🙂🤌

‌بهم چاقو بزن ولی ۱٪ حس بی توجهی بهم نده .

‌با دلتنگی بخواب ولی به اون ادمی که واسه داشتنت تلاشی نمیکنه پیام نده .

قشنگیش این بود که فکر می‌کردم فرق داری؛ ولی تو هم دقیقاً همونجایی که نباید، جوری بهم زدی که باورم نمیشد .

...

یه جایی از زندگی می‌فهمی مشکل از آدما نبود، از انتظاراتت بود .

+++

یادت باشه ک یادم میمونه تو اون شب دیدی ناراحتمو هیچ کاری نکردی:)

+تو به من چی یادگاری میدی؟ - دِلـَمو❤️‍🩹

بی توجهی درخواست رفتن است؛ اما به روشی دردناک و بسیار قبیح.