یه شب تو عشق حال فهمیدم که تنها ترینم

من آدمیم که جواب لبخند دیگران رو با لبخند می‌دم؛ با اشک بقیه قلبم مچاله می‌شه، وقتی پیشرفت و خوشحالی دیگران رو می‌بینم ذوق زده می‌شم، اگه توی خیابون یه سگ یا گربه ی گرسنه ببینم و بهش غذا ندم عذاب وجدان می‌گیرم، وقتی راه می‌رم چک می‌کنم مورچه هارو له نکنم، و همیشه اول برای همه آرزوهای خوب می‌کنم و بعد خودم. ‌پس اگه اون روی سياه منو دیدی توی خودت دنبال دلیل بگرد.

آدم یه شب به خودش میاد، می‌بینه چقدر حیف شده.

میشه یه قلبی که هرگز نمیزنه بشکنه؟:)

آدما‌ پشیمونت می‌کنن؛ اونقدر‌ که دیگه نمی‌تونی با هیچ‌کدومشون مهربون باشی.