تنگنای دشمن در این تنگه است! نشریه فرانسوی «‌شارلی ابدو» اخیراً به اقدام بی‌شرمانه تازه‌ای روی آورده و بار دیگر علیه مقدسات دینی و ملی مردم مسلمان ایران دست به اهانت‌های رذیلانه‌ای زده است. به گزارش مشرق، حسین شریعتمداری طی یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: ۱- نشریه فرانسوی «‌شارلی ابدو» که چند سال پیش به ساحت مقدس رسول اکرم‌(ص) اهانت کرده بود، اخیراً و در حالی که آمریکا و اروپا از حمایت آشوبگران و تروریست‌های اجاره‌ای طرفی نبسته و از ملت ایران تودهنی محکمی خورده‌اند، به اقدام بی‌شرمانه تازه‌ای روی آورده و بار دیگر علیه مقدسات دینی و ملی مردم مسلمان ایران دست به اهانت‌های رذیلانه‌ای زده است. در پی اهانت بی‌شرمانه نشریه یاد شده، وزارت امور خارجه کشورمان سفیر فرانسه را احضار کرده و به دولت فرانسه نیز هشدار داده است. دولت فرانسه در پاسخ به آزادی بیان استناد کرده است! و توضیح نداده که اگر در فرانسه آزادی بیان وجود دارد چرا زیر سؤال بردن افسانه هولوکاست و حتی ابراز تردید درباره تعداد قربانیان خیالی که صهیونیست‌ها اعلام کرده‌اند نه فقط ممنوع است بلکه در صورتی که در این زمینه سخنی گفته و یا کلامی نوشته شود، گوینده و نویسنده به حبس و پرداخت جریمه‌های سنگین محکوم می‌شوند! گفتنی است در سال ۱۹۹۰ میلادی قانونی موسوم به «قانون گسو» (Gayssot Act) علیه منتقدین افسانه هولوکاست به تصویب پارلمان فرانسه رسید و برخی از کشورهای دیگر اروپایی نیز قوانین مشابهی تصویب کردند که بر اساس آن، منتقدان افسانه من‌درآوردی و ساختگی هولوکاست به زندان و پرداخت جریمه‌های سنگین محکوم می‌شدند! از جمله محکوم‌شدگان می‌توان به پروفسور رابرت فریسون، پروفسور روژه گارودی، پروفسور اورسولاهاوربک که یک استاد ۸۸ ساله بود اشاره کرد و ده‌ها نمونه دیگر از همین نوع محاکمات منجر به حبس و جریمه صاحبنظران برجسته‌ای که با ارائه اسناد معتبر نشان داده بودند، هولوکاست یک افسانه ساخت صهیونیست‌ها و یک دروغ بزرگ تاریخی است. یکی دیگر از صدها نمونه دیگر، کاریکاتوری است که یک نشریه فرانسوی از ماکرون رئیس جمهور فرانسه کشیده بود که بلافاصله به دادگاه فراخوانده و محاکمه و جریمه شد! و اما، در این خصوص گفتنی است: ۲- ماه گذشته (۲۲ آذرماه‌) در یادداشتی با عنوان «‌مگر ما ملت امام حسین‌(ع) نیستیم؟!‌» با اشاره به جنایات آشکار دولت‌های اروپایی در حمایت مالی، تسلیحاتی و تبلیغاتی از تروریست‌های آشوبگر و اجاره‌ای، آورده بودیم «اقدام وزارت امور خارجه علیه کشورهای اروپایی در احضار سفیران این کشورها و اعتراض به آنها اگرچه اقدامی قابل تقدیر است ولی در بحبوحه جنگ ترکیبی تمام عیاری که دشمنان بیرونی علیه کشورمان به راه‌انداخته و مدیریت می‌کنند و در حالی که تمامی قوانین شناخته‌شده بین‌المللی را زیر پا گذاشته و آشکارا به حمایت مالی، تسلیحاتی و تبلیغاتی از جنایات وحشیانه آشوبگران تروریست مشغولند، تا آنجا که رسماً از افرادی نام برده و برای ترور آنها جایزه تعیین می‌کنند! تحریم فلان مسئول اروپایی و آمریکایی و یا احضار سفرای آنها به وزارت خارجه در مقایسه با کینه‌توزی‌های بی‌وقفه و پیوسته کشورهای یاد شده نه فقط از توازن لازم برخوردار نیست بلکه ضریب بازدارندگی آن نیز به سختی می‌تواند بالاتر از «‌صفر» تلقی شود»! و تاکید کرده بودیم که، جمهوری اسلامی ایران برای پشیمان کردن آمریکا و اروپای تروریست از حمایت تروریست‌ها، ظرفیت‌ها و اهرم‌های فراوان دیگری در اختیار دارد که تاکنون بلااستفاده مانده و یا کمتر از آن استفاده شده است. اهرم‌هایی که در قوانین بین‌المللی نیز مشروع و قانونی شمرده شده‌اند. ۳- در یادداشت ۲۲ آذرماه از بستن تنگه هرمز به روی نفتکش‌ها و کشتی‌های تجاری کشورهای یادشده به عنوان یکی از اهرم‌های قدرتمند و پشیمان‌کننده برای مقابله با جنایات آمریکا و اروپا یاد کرده بودیم. چرا که؛ تنگه هرمز، دومین تنگه پرترافیک دنیاست که روزانه نزدیک به ۱۸ میلیون بشکه نفت که معادل ۴۲ درصد نفت‌خام حمل شده جهان توسط نفتکش‌هاست، از آن عبور می‌کند. جمهوری اسلامی ایران با استناد به کنوانسیون‌های ۱۹۵۸ ژنو و ۱۹۸۲ جامائیکا که موضوع آن «نظام حقوقی آبراه‌های بین‌المللی و حق عبور کشتی‌هاست» حق دارد و می‌تواند در صورتی که منافع ملی خود را در مخاطره ببیند، تنگه‌ هرمز را به روی تمامی کشتی‌های نفتکش و حتی کشتی‌های حامل کالای تجاری و تسلیحاتی ببندد و دلیلی ندارد که کشورهای متخاصم از تنگه‌ای که در آب‌های سرزمینی کشورمان قرار دارد اجازه عبور داشته باشند. این حق مسلم و قانونی ایران است که به کشتی‌های نفتکش و شناورهای حامل کالای تجاری متعلق به کشورهای متخاصم اجازه عبور از تنگه هرمز را ندهد.

۴-گفتنی است، مواد ۱۴ تا ۲۳ از کنوانسیون ۱۹۵۸ ژنو و مواد ۱۷ تا ۳۷ از کنوانسیون ۱۹۸۲ جامائیکا به موضوع دریای ساحلی و حق عبور کشتی‌ها اختصاص دارد. ماده ۱۴ کنوانسیون ۱۹۵۸ ژنو، ضمن آنکه عبور و مرور کشتی‌های تمامی کشورها اعم از کشورهای ساحلی یا غیر آن را در دریای ساحلی مجاز شمرده، تاکید صریح دارد که عبور و مرور شناورها نباید برای کشور ساحلی (در این‌جا، ایران اسلامی‌) ضرر و زیانی درپی داشته باشد و در بند ۴ از همان ماده آمده است «عبور و مرور تا جایی بی‌ضرر خواهد بود که به آرامش، نظم یا امنیت کشور ساحلی آسیب نرساند» و ماده ۱۶ کنوانسیون «‌تشخیص بی‌ضرر بودن و یا خسارت‌بار بودن عبور کشتی‌ها» را بر عهده کشور ساحلی آبراه گذاشته است. ۵- اکنون این سؤال جدی و صد البته منطقی از مسئولان محترم کشورمان (نه فقط وزارت خارجه‌) مطرح است که چرا از این حق قانونی جمهوری اسلامی ایران برای مقابله پشیمان‌کننده با جنایات کشورهای متخاصم استفاده نمی‌کنند؟! حالا به سه نمونه زیر توجه کنید: الف: در جریان جنگ تحمیلی هنگامی که خبر اعزام ناوهای آمریکا به خلیج‌فارس برای حمایت از صدام به حضرت امام(ره) رسید، فرمودند؛ اگر از من بپرسید، اولین ناوی که وارد شد را هدف قرار داده و غرق می‌کنم. ب: در تیرماه ۱۳۹۷ آقای روحانی رئیس‌جمهور وقت خطاب به غربی‌ها گفت «‌کسی که ‌اندکی سیاست بفهمد، نمی‌گوید جلوی صادرات نفت ایران را می‌گیریم. تنگه‌های زیادی داریم؛ تنگه هرمز فقط یکی از آنهاست‌». بعد از این اظهار نظر آقای روحانی، رهبر معظم انقلاب فرمودند «سخنان رئیس‌جمهور در سفر اخیر به اروپا مبنی بر اینکه « اگر نفت ایران صادر نشود، نفت هیچ کشوری در منطقه صادر نخواهد شد» سخنانی مهم و حاکی از سیاست و رویکرد نظام است. وظیفه وزارت امور خارجه پیگیری جدی این‌گونه مواضع رئیس‌جمهور است‌». ج- در همان هنگام شهید بزرگوار سپهبد قاسم سلیمانی در نامه‌ای خطاب به آقای روحانی نوشت:‌ «‌آنچه از فرمایشات حضرتعالی در رسانه‌ها منعکس شد، مبنی بر اینکه اگر نفت جمهوری اسلامی ایران صادر نشود، تضمینی برای صدور نفت کل منطقه نمی‌باشد و بیانات بسیار ارزشمندی که در موضع جمهوری اسلامی ایران نسبت به رژیم صهیونیستی فرمودید، مایه مباهات و افتخار است‌... دست شما را برای ایراد این سخنان به‌موقع، حکیمانه و صحیح می‌بوسم و برای هر سیاستی که مصلحت نظام اسلامی باشد، در خدمت هستیم‌». اگرچه پیگیری ماجرا در بینش و منش آقای روحانی جایی نداشت اما استقبال حضرت آقا و شهید سلیمانی حاکی از آن بوده و هست که عملی کردن این دیدگاه نه فقط بلامانع، بلکه ضروری است. ۶- و بالاخره، اگر با اولین عملیات کینه‌توزانه حریف از ظرفیت و امکان قانونی یاد شده استفاده کرده بودیم و تنگه هرمز را به روی شناورهای نفتکش و تجاری دشمن بسته و در مواردی محموله‌های آن را به عنوان خسارت مصادره کرده بودیم، دشمن جنایتکار و خونریز جرأت ادامه جنایت‌های خود را نداشت. به قول سعدی که سخنی حکیمانه است؛ سر چشمه شاید گرفتن به بیل چو پُر شد نشاید گذشتن به پیل

بسم الله الرحمن الرحیم سلام علیکم ♦️ درس بزرگی که مراجع تقلید باید از رفتار اخیر آیت الله خامنه ای بگیرند. 🔸 آیا بیوت مراجع می‌گذارند این صدا به گوش حضرات آیات برسد؟ 🔸 چه زمانی حکومت خواهد فهمید که باید به شیوه ی کسی که در راس سیستم قرار گرفته، عمل کند؟ #شبنامه ۱۴۰۱/۱۰/۱۶ 🔺 در روزهای اخیر شاهد یک دیدار بین رهبر ایران و بانوان بودیم. آیت الله بیش از 60 دقیقه سخنرانی کرده، و بانوان حاضر در این دیدارِ چند ساعته نیز، زمانی بیش از این را برای خطاب قرار دادنِ مسئولین و بیان برخی مطالب مورد استفاده قرار داده اند. صحبت های رهبر ایران در سخنرانی اخیر از چند جهت مهم است. 🔶️اولا متفکرین می‌فهمند که زاویه نگاه او به دین، مسئله ی زنان، آزادی‌های اجتماعی و حجاب چگونه است. 🔹️دوما آنها که فعالان فرهنگی هستند میفهمند از کدام زاویه باید به مسئله ورود کنند. 🔸️سوما جامعه می‌فهمد که برای بایدها و نبایدها در حوزه ی آزادی‌های اجتماعی منطق وجود دارد؛ یا یک نگاهِ خشکِ مذهبیِ ضدِ زن پشت این موارد بوده است؟ 🔺 فارغ از اینکه رهبری در این دیدار چه گفت یک نکته‌ی مهم‌تر وجود دارد که باید مورد توجه قرار بگیرد. چند اتفاق در سه سال اخیر جامعه ی ما را درگیر کرده که رسانه های وطن فروش کوشیدند از آن برای "ذهنیت سازی" در بین مخاطبین خود استفاده کنند: 1️⃣ فتنه ی بنزینی 2️⃣ هواپیمای اوکراینی 3️⃣ ماجرای بورس 4️⃣ طرح صیانت 5️⃣ گرانی در اردبیهشت 6️⃣ سوتی های مکرر و غیر عادی #گشت_ارشاد 7️⃣ (و در نهایت ماجرای) #مهسا_امینی (که موجب شد خشم انباشته شده به انفجار منجر شود) 💢💥در این بین رهبری کوشید بسیار هوشمندانه از جامعه ای که دچار آشوب شده و حالا با بهره‌برداری ترکیبی از "تجزیه طلب‌ها-توحشگران-جوکرها و عوامل گروهک‌ها" دچار #فتنه شده، در برابر "جنگ احزاب" محافظت کند. 🔹️او صبر کرد تا این آشوب ها فروکش کند. سپس به یک ابهام مهم که در ذهن برخی وجود داشت پاسخ دهد. 🔸️پاسخ او در سخنرانی اخیر به مسئله ی #حجاب و زنان بسیار روشن بود و گره ها را باز کرد. همین برخورد را مقایسه کنید با آنچه از سوی مسئولان و مراجع رخ داد. 🔺 در این ایام در بین مراجع تقریبا هرکسی که مصاحبه کرد یک جمله گفت: "مسئولان حواسشان به گرانی ها باشد" !! این جمله بی نهایت محترم، مهم و امیدوار‌کننده است؛ و نشان می‌دهد آنهایی که نماینده ی دین هستند؛ چقدر درک درستی از اولویت های جامعه دارند. اما یک سوال جدی هم همزمان با بیان این جملات به وجود آمد: مسئله ی اخیر اصلا ربطی به گرانی نداشت؛ و عده ای کوشیدند به بهانه ی حجاب آشوب آفرینی کنند. تردیدی نیست که اگر حجاب را از دشمنان میهن می‌گرفتیم؛ قطعا بهانه ای دیگر پیدا میکردند؛ اما رفتار اخیر رهبر نشان داد؛ علاوه بر مدیریت کشور، باید برای جامعه ای که در این مورد دچار ابهام شده حرف زد. 🔺 آیا درکنار اشاره ی مراجع به گرانی ها، جای این نبود که حالا که فضا آرام شده، آنها هم نگاه خود را در خصوص مسئله ی حجاب و زنان برای جامعه شرح دهند؟ بزرگان قم چطور؟ 💚رهبری ثابت کرد که ضروریات را به دقیق ترین شکل ممکن فهمیده...👋 همان قدر که برای معیشت و اقتصاد مردم دغدغه دارد؛👏 این را هم میفهمد که باید درباره مسائل اجتماعی هم حرف بزند.🌹 در مسائلی مانند حجاب و آزادی های اجتماعی، 🔸️حکومت مدعی است که از دین پیروی میکند. 🔹️نماینده های دین اکنون کجا هستند؟ 🙈آنها وقتی تریبون می‌بینند صرفا میگویند "مسئولان به اقتصاد توجه کنند" ؟ 😱یا اینکه درباره مذهب و مسائل پیرامونی آن و بایدها و نبایدهایی که قانون کشور با پیروی از مذهب اعمال کرده برای جامعه پاسخ داشته باشند؟ 🔺از بین چهره های مذهبی چند نفر میتوانند در حوزه حجاب که حوزه ی تخصصی آنهاست مانند رهبر ایران حرف برای گفتن داشته باشند؟ پاسخ به این سوالات ضروری است یا نه؟ 🔸️فرض کنید حالا کسی از خارج از کشور به ایران می آید و میگوید: رهبرتان را فاکتور بگیرید؛ نمادِ اسلام در کشور شما کیست؛؟ من میخواهم با او صحبت کنم. پاسخ ما در ابتدای انقلاب 57 روشن بود: مطهری، بهشتی، خامنه ای و ...👋🌹👋 اکنون ما قرار است چه کسی را معرفی کنیم؟😱 آنهایی که به عنوان نماینده های اسلام معرفی میکنیم جز اینکه بگویند "دولت حواسش به اقتصاد باشد." نباید مسئله ی اجتماعی-مذهبی حجاب که پیرامونش ابهامات زیادی ست؛ توضیحی که بتواند قشرِ غیر مذهبی را هم قانع کند داشته باشند؟ رفتار اخیر رهبر ایران، پرداختن به مسئله ی حجاب و زنان، آن هم 110 روز پس از ناآرامی‌ها و آن هم با منطقی که برای هر مذهبی و غیر مذهبیِ منصف قابل پذیرش است؛ نشان میدهد که اینجا خیلی ها باید از ایشان الگو بگیرند که نگرفته اند...😱🙊😱 #آقای_تحلیلگر #جنگ_احزاب #مسئله_حجاب #شبنامه

رمزگشایی از پیغام برجامی آمریکا(نگاه) محمد ایمانی 1) چند ماه است مقامات آمریکایی و اروپایی به طرف ایرانی پیغام می‌دهند و در رسانه‌ها هم منتشر می‌کنند که مشکل توافق بر سر احیای برجام، حمایت ایران از روسیه در جنگ اوکراین است. می‌گویند ایران به روسیه پهپاد‌ها داده و حالا هم می‌خواهد موشک‌های مدرن بدهد. آنها در عین حال ادعا می‌کنند که احیای برجام، دیگر، در اولویت قرار ندارد و اولویت‌شان، حمایت از اعتراضات در ایران است. البته یکی در میان، جوزپ بورل، پالس مذاکره هم می‌فرستد، اما در عین حال می‌کوشند برای احیای توافق، شرط‌های درون‌برجامی و برون‌برجامی بگذارند. 2) ماجرا چیست؟! برجام به خودی خود، برای غرب یک پارادوکس است: «بسیار مهم» است و در عین حال از اهمیت افتاده است. مهم است چون حتی صهیونیست‌ها هم می‌گویند که برجام، رمق برنامه هسته‌ای ایران را گرفت و آن را مهار کرد. غربی‌ها می‌گویند تا قبل از برجام، با هیچ اقدامی نتوانسته بودند برنامه هسته‌ای ایران را این‌گونه در بند بکشند و تحت نظارت در آورند. برجام، در عین حال از اهمیت افتاده، چون اهداف مهم‌تری را از طریق آن مدنظر داشتند و آن هدف، نه‌تنها محقق نشده، بلکه ایران در عرصه راهبردی، بر راهبرد غرب چیره شده است. 3) برجام از نگاه استراتژیست‌های غربی، یک روند و ریل‌گذاری بود و نه یک توافق موردی. به همین دلیل هم بلافاصله پس از توافق و اوراق شدن یا تعطیلی 95 درصد برنامه هسته‌ای ایران، تحریم‌های جدیدی مانند ویزا، آیسا و سیسادا را روی میز گذاشتند و سپس به «مادر تحریم‌ها» (کاتسا) توسعه دادند. همزمان، زمزمه برجام 2 و 3، و مطالبه حذف قدرت نظامی (موشکی) و نفوذ منطقه‌ای ایران را در دستورکار گذاشتند. و این در حالی بود که آمریکا، تهدید تروریسم در قالب تشکیل دولت در عراق و شام (داعش) را درست پشت مرزهای ایران، حداکثری کرده بود. 4) «برجامیزاسیون»، به پشتوانه توجیه‌تراشی جریان غربگرا در ایران، بدیل پروژه براندازی بود. ایران باید در این روند (اصطلاح معروف آب‌پز شدن قورباغه)، تدریجا از رمق می‌افتاد تا مانع اصلی پروژه «قرن جدید آمریکایی» و «خاورمیانه جدید» از سر راه برداشته شود. در صورت چیرگی غرب بر موقعیت امنیتی و منابع اقتصادی خاورمیانه، تسلیم کردن چین و روسیه و هند و دیگر قدرت‌های نوظهور، برای آمریکا هیچ کاری نداشت. 5) اما جمهوری اسلامی ایران با درایت رهبر حکیم انقلاب، در زمین غرب بازی نکرد و در نبرد نقشه‌ها و راهبرد‌ها، منفعل نشد. نظام، نبرد نیابتی در منطقه را به سردار سلیمانی سپرد و محور مقاومت توانست با هم‌افزایی توانمندی‌ها، جنگ جهانی سوم ادعایی غرب را مثل جنگ جهانی چهارم ادعایی (اشغال افغانستان و عراق) به شکست بکشاند. ایران در اوج فشار‌های دوگانه غرب در «مذاکرات هسته‌ای» و «جنگ عراق و سوریه»، توانست به‌واسطه سفر سردار سلیمانی به مسکو، روسیه را برای نقش‌آفرینی در این نبرد دوران‌ساز جهانی، قانع کند و پای کار بیاورد. 6) وضعیت نظم مستقر جهانی به جایی رسید که در اوج نقش‌آفرینی برجامی و فرابرجامی آمریکا در منطقه، سیاستمداران متعددی در غرب، (از جمله جوزپ بورل، فدریکا موگرینی، امانوئل سارکوزی و ولفگانگ ایشینگر رئیس‌ کنفرانس امنیتی مونیخ) اذعان کردند: - قدرت رهبری آمریکا در حال زوال است. هرگز آمریکا را تا این حد قطبی‌شده و بی‌ثبات ندیده بودم. - محور جهان درحال عبور از غرب، به شرق یعنی آسیاست. ما در گذشته بر جهان تسلط داشتیم، اما حالا به هیچ‌ وجه مسلط نیستیم. روی کار آمدن ترامپ‌، نشانه وخامت شرایط غرب بود، نه علت آن. - تحلیلگران از مدت‌ها پیش درباره پایان نظم تحت رهبری آمریکا و ظهور قرن آسیایی سخن گفته‌‌‌اند. این اتفاق پیش چشم ما در حال وقوع است. - جهان در حال عبور از غرب به عصر پساغرب است. کاهش نفوذ اروپا و آمریکا زمینه را برای کشورهای دیگر فراهم کرده تا نظم جدیدی شکل دهند. کشورهایی مثل ایران و روسیه در حال پر کردن خلأ قدرت هستند. 7) به آغاز بحث برگردیم. آیا ادعای حمایت ایران از روسیه، می‌تواند بهانه درستی برای عدم احیای توافق برجام از سوی غرب باشد؟ جنگ اوکراین، ۵ اسفند سال گذشته آغاز شد؛ یازده ماه قبل. و این در حالی است که آمریکا و اروپا، ۴ سال و 9 ماه است که رسما برجام را زیر پا گذاشته‌اند، و در سه سال قبل از آن هم، به تصریح آقای ظریف، 11 تعهد خود را نقض کرده بودند. چرا در آن چهار سال قبل از جنگ اوکراین، خدعه و عهدشکنی کردند و نجابت و صبر ایران را به ناتوانی تفسیر نمودند؟! اگر جنگ محکوم است و باید تخطئه شود، همه‌جا باید محکوم شود وغربی‌ها نمی‌توانند نگاه گزینشی به تجاوز نظامی داشته باشند؟ آنها نمی‌توانند طلبکاری کنند، بلکه باید پاسخگو باشند که چرا جنگ در اوکراین و اصابت ترکش‌های اقتصادی آن به کشورهای اروپایی بد است، اما جنگ‌افروزی در عراق و افغانستان و سوریه و لبنان و یمن و لیبی، پسندیده است؟!

8) آمریکا و غرب، در حالی از جنگ اوکراین شاکی شده‌اند، که اولا پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی ناتو را تا مرز‌های روسیه گسترش دادند و هشدار‌های پیاپی مسکو برای ممانعت از این تهدیدافزایی را نادیده گرفتند؛ ثانیا، همان‌ها متهمان اول جنگ‌افروزی‌های فراوان در غرب آسیا، شمال آفریقا و آمریکای لاتین هستند، و این غیر از نقش منحصربه‌فردشان در افروختن آتش جنگ‌های اول و دوم جهانی است. پوتین رئیس‌جمهور روسیه، چند ماه قبل با ابراز پشیمانی درباره اعتماد به توافق با غرب گفته بود: «غرب با گسترش ناتو ما را فریب داد. غرب همه کار می‌‌کند تا نظام نواستعماری را حفظ کند. وعده غربی‌ها برای عدم گسترش ناتو به سمت شرق در نهایت یک فریب کثیف از آب در آمد». او همچنین درباره سخنان «آنجلا مرکل» صدراعظم سابق آلمان، مبنی بر اینکه «هدف از توافقات مینسک در سال 2014، خرید زمان بود»، اظهار داشت «این، شگفت‌انگیز و ناامید‌کننده است. صادقانه بگویم، ممکن است ما خیلی دیر متوجه شده باشیم و شاید باید زودتر از اینها کار را شروع می‌کردیم. می‌‌دانستم که اوکراین قصد اجرای توافق را ندارد، اما فکر می‌‌کردم سایر شرکت‌کنندگان در آن فرآیند، صادقند. معلوم شد آنها نیز ما را فریب می‌دادند». آنجلا مرکل درباره اینکه غربی‌ها روسیه را فریب داده و زمان خریدند، به اشپیگل گفت: «آغاز جنگ روسیه علیه اوکراین غافلگیر‌کننده و عجیب نبود. توافقات مینسک مبهم بود و از بین رفت. این توافق برای تقویت نظامی اوکراین، زمان خرید». 9) در موضوع ایران، آمریکا و غرب که از آغاز قرن جدید، قلدری در غرب آسیا را شدت بخشیده بودند، پس از انعقاد برجام، یاغی‌تر شدند. آیا کشور ما پس از واگذاری 95 درصد برنامه هسته‌ای -و با این وجود، گروکشی برجامی غرب- باید دست روی دست می‌گذاشت تا ناتو، تهدید دولتی تروریست‌ها در عراق و سوریه را، به داخل مرزهای ایران سرازیر کند؟ آیا باید منفعلانه تماشا می‌کردیم تا جنگی بدتر و خطرناک‌تر از جنگ تحمیلی صدام را به عمق خاک ما بکشانند؟ آیا عقلانیت و آینده نگری اجازه می‌داد که ایران با وجود گروکشی‌های پیشابرجامی و پسابرجامی غرب، اقتدار منطقه‌ای و قدرت بازدارنده نظامی خود را هم واگذار یا متوقف کند و منتظر سرنوشت تلخ لیبی، سوریه، عراق، فلسطین، یمن و افغانستان باشد؟! 10) دولت بایدن که دو سال قبل سر کار آمد، از یک طرف اذعان داشت فشار حداکثری ترامپ دچار شکست فاحش شده، اما از طرف دیگر، آرزو می‌پروراند که فشار حداکثری را به فشار هوشمند تبدیل کند و ایران را به واگذاری امتیازات بیشتر در قالب توافق برجام‌پلاس مجبور سازد! به عبارت دیگر، دولت بایدن، هم به تضعیف قدرت آمریکا اذعان داشت و هم می‌خواست امتیاز بیشتری از ایران قوی‌تر شده به نسبت چهار سال قبل‌تر بگیرد! در این رویکرد، جبران عهدشکنی برجامی کمترین جایی نداشت. آنها به‌جای محکومیت خروج ترامپ از برجام و جبران آن، این عهدشکنی را ابزار فشار و چانه‌زنی بهتر می‌دانستند. امکان احیای برجام، دقیقا در همین نقطه (آغاز سال میلادی 2021- دی‌ماه 1399) منتفی شد. دولت بایدن نه‌تنها اراده‌ای برای احیای متوازن برجام نداشت و نمی‌خواست تحریم‌های پسابرجامی را متوقف کند (و تضمین معتبر برای عدم تکرار عهدشکنی بدهد)، بلکه امتیازات فرابرجامی هم می‌خواست! 11) ایران در مسیر جدید، سه سال در دولت روحانی و بالغ بر 9 ماه در دولت رئیسی، صبر پیشه کرد تا مگر غرب سر عقل بیاید. غرب اما همان‌گونه که ظرف دو دهه اخیر نشان داده، با وجود شکست‌های راهبردی و پسروی‌های پیاپی، قادر نیست لوازم فروپاشی نظم جهانی تک‌قطبی و تشکیل نظام متکثر‌تر را که لازمه آن، به رسمیت شناختن حقوق و منافع دیگران است، بپذیرد. برخلاف دعاوی غربگرایان در ایران، برجام با همه اهمیتش برای آمریکا و اروپا، نه دیروز مستقلا مورد اعتنا و احترام غرب بود، و نه امروز. آنها زنجیره‌ای از توافقات نا برابر و نقد/ نسیه را می‌خواهند که قابلیت‌های اقتصادی و سیاسی و نظامی و امنیتی و دیپلماتیک ایران را به بند کشد، به زانو درآورد و تبدیل به قربانی آماده ذبح کند؛ نه این که ایران بتواند حق حیات و تولید قدرت و پیشرفت مستقل داشته باشد. به ماجرای عبرت‌آموز اوکراین بنگرید! آمریکا و اروپا در دو مقطع به فاصله تقریبا دو دهه، ابتدا با انقلاب رنگی (نارنجی)، مُهره‌ای به نام یولیا تیموشنکو را- که بعدها به خاطر فساد مالی بازداشت شد- سر کار آوردند و منابع این کشور را غارت کردند؛ سپس کمدینی به نام زلنسکی را فربه کردند، برای او حزب ساختند و رئیس‌جمهورش کردند و همزمان، به گسترش پایگاه‌های خود در مرزهای روسیه پرداختند. این پیشروی ناتو در دهه گذشته که برخلاف توافقات مینسک بود، معنایی جز تدارک پنهان برای زدن ضربه نهایی به روسیه نداشت.

12) غرب، اوکراین را قربانی تجاوزطلبی خود کرد اما با این وجود، هنوز هم حاضر نیست این کشور را که هزینه گزافی را متحمل شده، به عضویت ناتو دربیاورد! آمریکا و غرب، انتظاری جز همین روند، از دیگر کشور‌ها ندارند. با این وجود، غرب گدایان در ایران، همان روند تحقیر‌آمیز را تایید و امضا می‌کنند. تحلیل نشریه صدا، وابسته به حزب اتحاد ملت را به یاد بیاورید که دو سال قبل، هنگام دیدار توهین‌آمیز ترامپ با رئیس‌جمهور صربستان نوشت: «از نگاه منتقدان، عکسی که ‌ترامپ از مذاکره‌‌کننده می‌ پسندد، این تصویر [ملاقات تحقیر‌آمیز رئیس‌جمهور صربستان] است: همچون برّه‌‌ای در مذبح و برده‌‌ای در مسلخ. آيا اقداماتي از این جنس را بايد مايه شرمساري دانست؟ فرض كنيم سياستمدار صرب همچون متهمي در اتاق بازجويي و حتي يك برده نشسته؛ اگر منافع، چنین اقتضایی كند، بايد آن را تمسخر كرد، يا عقلانيت سياسي خواند؟». اما ایران، نه عربستان است و نه اوکراین و صربستان. ایران، در حال نقش‌آفرینی منحصر به فرد در تاسیس نظام جهانی متکثر‌تر و عادلانه‌تر است.

ترور انگیزه‌ها اگرچه بظاهر بیشترین فشار شبکه شیاطین بر محاصره و تحریم اقتصادی ایران است، اما در واقع و باطن امر، آنچه بیش از هر کار دیگری در دستور کار این شبکه قرار دارد، ترور انگیزه‌ها بخصوص در قشر جوان، تحصیلکرده و متخصصان کشور است. خبرگزاری فارس؛ یادداشت- مسعود رضایی: هنگامی که بحث از پیشرفت و توسعه به میان می‌آید، معمولاً دانش فنی، نیروی انسانی ماهر، سرمایه، مدیریت و از این قبیل به عنوان مهمترین عوامل و زمینه‌ها برای تحقق این امر مطرح می‌شوند. البته هیچ شکی در اهمیت و ضرورت این عوامل وجود ندارد و به تعبیر دیگر باید اینها را جزو عوامل لازم برای پیشرفت محسوب کرد. اما در کنار همه اینها، از یک عامل بسیار مهم دیگر نیز باید یاد کرد و آن انگیزه و امید است. اهمیت این عامل به حدی است که اگر تمامی عوامل دیگر موجود باشند و این نباشد، نمی‌توان شاهد توسعه و پیشرفت بود. از طرف دیگر، در صورت موجود بودن انگیزه و امید، هر گونه نقص و نقصانی در دیگر عوامل، قابل تأمین و جبران است. بنابراین، در رده‌بندی عوامل و زمینه‌های پیشرفت و توسعه، انگیزه و امید را باید در رأس قرار داد و دیگر عوامل را ذیل آن به شمار آورد. آنچه بیان شد بر اساس یک تجربه مجرب و اثبات‌شده در طول دوران بیش از چهل ساله بعد از پیروزی انقلاب اسلامی است. جوانان باانگیزه و امیدوار در ابتدای انقلاب با کمترین امکانات به دفاع در برابر یک مهاجم تا دندان مسلح و برخوردار از حمایت نظامی و سیاسی و اقتصادی مجموعه شرق و غرب پرداختند و بر او فائق آمدند. همین انگیزه و امید در میان نیروهای مسلح اعم از ارتش و سپاه موجب شد تا از همان دوران دفاع مقدس، علی‌رغم کمبودها، ابتکارات و اختراعات بسیاری در زمینه تعمیرات و ساخت تجهیزات نظامی صورت گیرد و استمرار آن تاکنون موجب شده است که در حال حاضر، نیروهای مسلح ما به یکی از نیرومندترین، مقتدرترین و پیشرفته‌ترین نیروها در جهان امروز تبدیل شود به صورتی که همگان به آن معترفند. از سوی دیگر نگاهی به پیشرفت‌های چشمگیر در زمینه‌های گوناگون صنعتی، پزشکی، فضایی، کشاورزی، دیجیتال و غیره، مجموعه‌ای بسیار گسترده و متنوع از دستاوردها را که در سایه برخورداری از انگیزه و امید در این کشور حاصل شده است، به نمایش می‌گذارد. بدیهی است ذکر تمامی این دستاوردها در این مختصر نمی‌کنجد و تنها اشاره به معدودی از دستاوردها در این مجموعه عظیم می‌تواند گویای کار شگرفی باشد که توسط نیروهای متخصص و باانگیزه در این کشور صورت گرفته است: طراحی و تولید سوپرنفتکش‌های غول‌پیکر، توربین‌های عظیم گازی، موتورهای جت، سکوهای نفتی دریایی، ربات‌های جراح، تلسکوپ‌های بسیار دقیق و پیشرفته، انواع محصولات نانویی، سانتریفیوژهای کم‌نظیر یا بی‌نظیر، رادیوداروهای کمیاب و بسیار گرانقیمت، واکسن کرونا در انواع گوناگون، انواع ماشین‌آلات تولیدی، انواع محصولات بیولوژیک و ژنتیکی، پایگاه‌های زمینی کنترل ماهواره و موشک‌های ماهواره‌بر، ابَرکامپیوترهای بسیار پیشرفته، انواع ربات‌ها و بسیار بسیار دیگر از محصولات و دستاوردهای علمی و فنی، را می‌توان در فهرست موفقیت‌های ملت ایران برشمرد. جالب این که تمامی این پیشرفت‌ها در حالی صورت گرفته است که کشور ما سال‌هاست تحت تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی بی‌سابقه قرار دارد و طبیعی است که به همین دلیل، با کمبودها و مضایق بسیاری مواجه بوده است. اما آنچه جای خالی تمامی این کمبودها را طی چهار دهه اخیر پر کرده، همان انگیزه و امید بوده است و براستی جا دارد تاریخنگاری دقیقی از این دوران با تمرکز بر همین پیشرفت‌های شگرفت صورت گیرد تا قهرمانی ملت ایران و بخصوص نیروهای متخصص و جوان و باانگیزه در مسیر توسعه و ترقی برای همیشه به یادگار بماند. نکته بسیار مهمی که باید به آن توجه کرد این است که همانقدر که ما مردم ایران از وجود چنین نیروهای باانگیزه و امیدواری منتفع شده‌ایم و به خود می‌بالیم، دشمنان ما و در رأس آنها آمریکا، از این موضوع متضرر شده و خشمگین هستند. به همین دلیل نیز هدف‌گیری انگیزه و امید، به عنوان موتور پیشران توسعه و ترقی در ایران، به صورت جدی مورد توجه آنها قرار گرفته است. این البته موضوعی تازه و جدید نیست بلکه از همان ابتدای انقلاب، این کار در دستور کار آمریکا و شبکه شیاطین همراه او قرار داشته است اما باید توجه داشت که با تغییرات نسلی در ایران و پیامدهای طبیعی آن، این مسأله هر روز با شدت بیشتری توسط آنها دنبال می‌شود.

بر این اساس باید گفت امروز اگرچه بظاهر بیشترین فشار شبکه شیاطین بر محاصره و تحریم اقتصادی ایران است، اما در واقع و باطن امر، آنچه بیش از هر کار دیگری در دستور کار این شبکه قرار دارد، ترور انگیزه‌ها بخصوص در قشر جوان، تحصیلکرده و متخصصان کشور است چراکه تاریخ بیش از چهار دهه گذشته نشان داده است که اگر انگیزه و امید باشد، ایرانی‌ها از دل تمامی این تحریم‌ها راهی به سوی پیشرفت باز خواهند کرد. خوشبختانه علی‌رغم تمامی سعی و تلاش دشمنان برای ترور انگیزه‌ها در ایران، همچنان شاهد دستاوردهای بسیار بزرگ در کشورمان هستیم طوری که در برخی از زمینه‌ها، ایران جزو معدود کشورهای صاحب دانش و فناوری در آن زمینه به شمار می‌آید. اما این مسأله نباید موجب نادیده گرفتن بخش دیگری از واقعیت شود که البته تلخ و ناگوار است. شوربختانه باید اذعان کرد که در عملیات تروریستی گسترده شبکه شیاطین در ایران، آنها توانسته‌اند به موفقیت‌هایی نیز دست یابند و برخی از جوانان ما را ترور انگیزه کنند. به یقین باید گفت هر یک نفری که به واسطه این عملیات تروریستی از جمع فعالان و تلاشگران در راه پیشرفت و ترقی کشور، کنار رود یک ضایعه بزرگ برای ما به حساب می‌آید. در این حال با توجه به تمرکز جدی دشمنان بر عملیات ترور انگیزه‌ و امید در ایران، در این سو نیز باید به صورت جدی در اندیشه مقابله با این عملیات تروریستی بود. بازدید دانشجویان و جوانان و نیز چهره‌های مشهور از پیشرفت‌ها و دستاوردها در زمینه‌‌های مختلف و یا ساخت فیلم‌ها و سریال‌های جذاب برای تحکیم انگیزه‌ها و جلوگیری از زوال امیدواری در میان جوانان می‌تواند به عنوان راه‌‌های تأثیرگذار و مهمی در این زمینه محسوب شود اما امروز حجم و گستره این عملیات تروریستی به صورتی است که باید در اندیشه راه‌کارهای بیشتر و متنوع‌تری بود و لذا لازم است تا در این زمینه صاحبنظران و اندیشمندان گردهم آیند و به بحث و گفتگو برای ارائه طرح‌ها و برنامه‌های دفاعی مختلف بپردازند. البته در این میان از یک نکته مهم نباید غافل ماند. دشمنان ما اگرچه فارغ از هرگونه اصول اخلاقی و انسانی و حقوقی، انواع و اقسام دروغ و جعل و تحریف را برای انگیزه‌کشی در ایران به کار می‌گیرند، اما در همان حال به رصد کاستی‌ها و نواقص و اشتباهات ما مشغول هستند تا بخشی از عملیات روانی و تروریستی خود را بر این مبنا طراحی و به اجرا درآورند. بنابراین جا دارد با بررسی دقیق عملکردهای خود در زمینه‌های گوناگون حتی‌المقدور سعی کنیم تا دشمنان را از دست‌یازی به این گونه مستمسک‌ها بازداریم. پایان پیام/

امام جمعه محبوب BBC، از حمایت از بهاییت تا مشارکت در پروژه تفرقه اندازی اظهارات عبدالحمید، امام جمعه مسجد مکی زاهدان در ماههای گذشته به دفعات مورد استقبال رسانه‌های معاند قرار گرفت. یکی از علت‌های اصلی این استقبال، مشارکت وی در 2 پروژه ضدایرانی «تحریک گسل‌های قومیتی» و «تحریک گسل‌های شیعه-سنی» است. یکی از تفاوت‌های آشوب‌های اخیر با موارد قبلی، تمرکز ویژه دشمن بر گسل‌های قومیتی بود. سرویس‌های جاسوسی غربی-عبری در این غائله ابتدا بر کردستان تمرکز کردند. در مرحله بعد در شرایطی که دروغ‌ها درباره نحوه فوت مهسا امینی افشا شد، دستگاه رسانه‌ای دشمن بر سیستان و بلوچستان متمرکز شد و خبرهایی دروغ در این باره منتشر شد. در مرحله سوم، رسانه‌های معاند به سراغ اردبیل رفته و خبرهای دروغ در خصوص کشته شدن یک دانش‌آموز را منتشر کردند. در غائله خبرسازی درباره نحوه فوت «نیکا شاکرمی» نیز رسانه‌های معاند بر لرستان متمرکز شدند. قطعاً این سلسله اقدامات، اتفاقی نبوده و از دستور کاری ویژه حکایت می‌کند. با توجه به فعال شدن گروهک‌های تروریستی و جنایتکاری از جمله کومله، دموکرات، پژاک، جیش العدل و...در ماههای اخیر، مشخص است که هدف اصلی دشمن در این پروژه ضد ایرانی، کلید زدن طرح تجزیه ایران بوده است. در این خصوص اظهارات عبدالحمید نقش ویژه‌ای در پروژه دسمن ایفا کرد و به همین دلیل وی مورد استقبال ویژه بی بی سی فارسی و صدای آمریکا و اینترنشنال قرار گرفت. از سوی دیگر عبدالحمید در مسئله تحریک «گسل‌های شیعه-سنی» نیز به صورت فعال و مستمر عمل کرد و این مسئله نیز با استقبال ویژه رسانه‌های معاند مواجه شد. نکته قابل توجه اینجاست که علمای اهل سنت به دفعات نسبت به اظهارات تأمل برانگیز عبدالحمید واکنش نشان داده و آن را محکوم کرده‌اند. حمایت عبدالحمید از بهاییت و مشارکت در پروژه تفرقه اندازی، موج گسترده‌ای از مخالفت علما و اقشار مختلف اهل تسنن با این قبیل موضع گیری‌ها را در پی داشته است.

عصبانیت اینترنشنال از بازداشت خبرنگار روزنامه اعتماد شبکه سعودی- انگلیسی «اینترنشنال» در مطلبی نوشت: «بر اساس گزارش‌ها مهدی بیک، دبیر سرویس سیاسی روزنامه اعتماد، که گزارش‌های متعددی را درباره وضعیت بازداشت‌شدگان و معترضان محکوم به اعدام در این روزنامه منتشر کرده بود، روز پنجشنبه بازداشت شده است.» همچنین بی بی سی فارسی نیز در مطلبی مشابه نوشت: «گزارش‌ها از ایران حاکی از بازداشت مهدی بیک، روزنامه‌نگار روزنامه اعتماد است. همسر آقای بیک و برخی از همکاران این روزنامه‌نگار این خبر را تأیید کرده‌اند. همسر این روزنامه‌نگار در حساب توییتر خودش نوشت:"همسرم مهدی بیک، دبیر سرویس سیاسی روزنامه اعتماد دیروز توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و موبایل، لپ‌تاپ و وسایلش ضبط شد." براساس آمار فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران از آغاز اعتراضات اخیر در ایران بیش از ۵۵ روزنامه‌نگار بازداشت و روانه زندان شده‌اند.» این نوع واکنش، تأمل برانگیز و البته مسبوق به سابقه است. پیش از این در این ستون در چندین نوبت به این مسئله پرداختیم که متاسفانه برخی خبرنگاران فعال در رسانه‌های اصلاح طلب عملاً نقش خبرنگاران نیابتی رسانه‌های معاند را ایفا می‌کنند. رسانه‌هایی از جمله بی بی سی فارسی و اینترنشنال سعودی و صدای آمریکا و...به دلیل محدودیت در فعالیت در ایران، با مشکلاتی روبرو هستند اما فعالیت برخی خبرنگاران فعال در رسانه‌های اصلاح طلب، با نوع فعالیت خود عملاً این محدودیت‌ها را برای رسانه‌های معاند برطرف کرده‌اند. یکی از نمونه‌های این نوع فعالیت‌ها، ارتباط گیری این خبرنگاران با سوژه‌های مختلف در آشوب‌های اخیر بوده است. این خبرنگاران در مطالب تولیدی خود از یکسو به پروژه عملیات روانی دشمن تحت عنوان «کشته سازی» ضریب داده و از سوی دیگر با عوض کردن جای قاتل و مقتول و ظالم و مظلوم، تلاش کردند تا روند برخورد با اشرار مسلح و قاتلان نیز مختل شود. حالا باید از مدیران رسانه‌های اصلاح طلب و از جمله آقای الیاس حضرتی، مدیرمسئول روزنامه اعتماد سؤال کرد که چرا رسانه‌های بدنامی همچون اینترنشنال و بی بی سی از بازداشت خبرنگار این روزنامه اینچنین ناراحت و پریشان شده‌اند؟!

🔴 حق ترابی اخراج نبود! وزیر محترم ورزش و جوانان حق مهدی ترابی این نبود! هم توهین بشنود، هم اخراج شود، هم به اندازه بازیکن هتاک محروم شود! شما ورزشکار بودید و غیور، انتظار بی تفاوتی از شما نیست. "سيد محمود رضوی" 🛰 اخبار استراتژیک را دنبال کنید 👇👇👇 📡 @StrategicNews_com