من آدم ها را نمی فهمم
نمی فهمم چرا بین خوب و بد ، بدی را انتخاب می کنند؟
چرا بین حیا و عفت و آبرو ، بی حیایی را انتخاب می کنند؟
چرا تا وقتی بخشش و بزرگی هست
آنها کینه می ورزند و خوار و کوچک بودن را انتخاب می کنند؟
چرا تا وقتی زیبایی هست ، زشتی را انتخاب می کنند؟؟
چرا تا وقتی راستی و حقیقت هست ، دروغ را انتخاب می کنند؟؟
من این آدم ها را نمی فهمم
نمیگم من خوبم
نمیگم در حق کسی بدی نکردم
ولی سعی در خوب شدن دارم
سعی در مهربونتر شدن
عاقل تر شدن
چرا بقیه تلاش نمیکنن؟؟
آنها دلسنگ تر از قبل میشن
انسانیتشان روز به روز کم میشود
چرا؟
چرا واقعن؟