کاشکی یکم مهمان خوابم می شدی باعث بهبودی حال خرابم می شدی زندگی مثل بیابان است و من هم گمشده ذوق می کردم اگر حتی سرابم می شدی گر هزاران بار دیگر زنگی قسمت شود مطمئنم خودت تک انتخابم می شدی با خیالت زندگی کردن چه طعمی می دهد کاش می ماندی به پیشم عشق نابم می‌شدی این چنین فردی یقین در زنگی نعمت است با حضورت باعث دفع عذابم می‌شدی تاریکےبکام🌝

شعر بخونیم

مرد آنست كه در عشق صداقت دارد در رهِ منزلِ ليلاش، شهامت دارد

مرد آنست كه در قهر وُ جدايی حتّی از عزيزش همه جا قصدِ حمايت دارد

مرد آنست كه وقتی دلِ او درگير است در نه گفتن به هوس، دستِ صراحت دارد

مرد آنست كه وقتی گُلِ او غمگين است در به رقص آورِيَش، سازِ درايت دارد

مرد آنست كه حتّی جسدِ بی جانش با رقيبان سرِ معشوق، رقابت دارد!

ای كه از كوچه معشوقه ما ميگذری" چشم درويش بكن! عشق، قداست دارد

دستهایی که در هم درآمیختند...

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

یک جهان شعر سرودم که بفهمی تنها محضِ لبخندِ تو شاعر شده‌ام خوش‌ انصاف!

گفتمش دل میخری؟! پرسید چند؟ گفتمش دل مال تو تنها بخند خنده کرد و دل ز دستانم رُبود تا به خود، من آمدم او رفته بود دل ز دستش روی خاک افتاده بود جای پایش روی دل جا مانده بود