من پذیرفتم شکستِ خویش را پندهای عقلِ دوراندیش را من پذیرفتم که عشق افسانه‌است این دلِ درد آشنا دیوانه‌است میروم شاید فراموشت کنم👨‍🦯 با فراموشی هم‌آغوشَت کنم میروم از رفتنِ من شاد باش از عذابِ دیدنم آزاد باش(: گرچه تو تنهاتر از من میشوی آرزو دارم شبی عاشق شوی👨‍🦯 آرزو دارم بفهمی درد را تلخیِ برخوردهای سرد را آرزو دارم خدا شادت کند بعد شادی تشنه‌ی نامَم کند آرزو دارم شبی سردت کند بعد آن شب همدم دردت کند تا بفهمی با دلم بد کرده‌ای با وجود احتیاج دستِ مرا رد کرده‌ای ( :

در من ، مَنی از من گریزان است .

نگاه حسرتم ؛ حیران به رویت!

آشفته‌حال‌دانَد‌،آشفتگیِ‌حالم ..

- حالا‌هی‌میگین‌اگه‌حالتون‌خوب‌نیست، افسرده‌این،‌درمونده‌شدین‌وتنهایین‌با یکی‌حرف‌بزنین‌ولی‌به‌قول‌ِشفیعی‌کدکنی: تو کز خاموشی ام فهمی نداری چه خواهی فهم کردن از کلامم ؟!

•آدما هیچ وقت تاکید میکنم هیچ وقت عشق اولشون یادشون نمیره•

﮼نه‌تو‌آنی‌که‌همانی‌، نه‌من‌آنم‌که‌تو‌دانی!

دستهایی که در هم درآمیختند...

آخرش حسرت آغوش تو حسرت گرفتن دستان تو حسرت دیدن از نزدیکت حسرت..... آری به دلم ماند حسرت داشتن تو:)

دستت را به من بده دست‌های تو با من آشناست به‌سانِ پرنده که با بهار…