چشمانت را که میبندم، دنیا برایم روشنتر میشود. انگار نور تو از پشت پلکهایم میتابد و همهی خستگیهای روز را آب میکند.
دوستت دارم، نه برای اینکه کیستی، بلکه برای اینکه وقتی کنارتم، من کی میشوم. تو آرامشی که هر بیقراری را معنا میبخشد، و من هر روز، دوباره عاشق همان نسیم اولی میشوم که از کنارت وزید.
بودنت، سادهترین و زیباترین اتفاق زندگی من است.