وقتی کسیو ناراحت کردی نگو شوخی کردم بگو معذرت می‌خوام.

یه داستانی رو خوندم بزارید براتون بگم

اون اوایل که منبری در کار نبود همه دور هم مینشستن و پیغمبر صحبت می‌کردن خب خیلیا که میومدن وارد مسجد میشدن نمیشناختن آقا رسول الله رو بعضی از اصحاب هم یجوری ژست می‌گرفتن و یجوری می‌نشستن که انگار اینا پیغمبرن

القصه وقتی یه منبری رو مهیا کردن که آقا رسول الله جلوس کنن و برای مردم صحبت کنن؛ وقتی حضرت روی منبر رفتن اهل مسجد صدای ناله‌ای رو شنیدن

ناله از ستونی بود که پیغمبر قبل از ساخت منبر بهش تکیه میکردن و برای مردم صحبت میکردن که ملقب شد به ستون حنانه پیغمبر از منبر پایین اومد اون ستون رو در آغوش گرفت تا آروم شد و فرمودند: اگر من آن‌را در بر نمی‌گرفتم تا قیامت ناله می‌کرد

گاهی وقتا می‌گم اون تیکه چوب دوری از ولی خدا رو فهمید و نتونست طاقت بیاره و ناله سر داد منِ انسانِ مسلمانِ دارایِ عقل و ادراک چی؟...

آسمان گر ز گریبان قمر آورده برون از گریبان تو خورشید سر آورده برون _شاطرعباس‌صبوحی

غافلی از حال دل، ترسم که این ویرانه را دیگران بی‌صاحب انگارند و تعمیرش کنند _صائب‌تبریزی

جدایی آن‌جاست که تو دیگر از گفتن حرف دلت دست می‌کشی‌... _شُکری‌اِرباش،فارسی‌سیامک‌تقی‌زاده

تو چنان شجاع و ساکتی که فراموش کردم رنج می‌کشی! _ارنست‌همینگوی

کمی صبر کن حوصله کن پایان کتاب را باهم خواهیم خواند حالا بخواب تا فردا صبح فرصت برای گریستن بر این روزگار بسیار است... _سیدعلی‌صالحی

ما نیاز به اندکی فروتنی داریم پذیرفتن اینکه شاید حق یا تمام حق نزد من نیست...