دور دور مرو که مهجور گردی و نزدیک نزدیک میا که رنجور گردی. _عطارنیشابوری

به فرزندان خود "نمیدونم" گفتن بیاموزید.

همیشه دوست داشتم مثه این فیلما سرمو بزارم روشیشه اتوبوس یا ماشین وبه بیرون خیره شم، ولی شیشه همش مثه آبمیوه‌گیری میلرزه.

پروردگارا بلایی بر من نازل شده که سنگینی‌اش مرا به زحمت و رنج انداخته، و سختی و مشکلی به دردم آورده که تحملش مرا در فشار قرار داده. تو آن‌را به قدرتت بر من وارد کرده‌ای و به اقتدارت به سوی من فرستاده‌ای. دور کننده‌ای برای آن وجود ندارد و آنچه تو فرستاده‌ای کسی باز نگرداند، وچیزی راکه توبسته ای گشایشی برایش نمی‌باشد وچیزی را که تو بگشایی کسی قدرت بستنش را ندارد... پس ای پروردگارم به توان و تواناییت، در گشایش و فرج را به روی من باز کن، و به چاره سازیت، تسلط غم و اندوه را از من بشکن و مرا درموردی که از آن شکایت دارم، به تامل و تدبر نیک برسان و درآنچه از تو درخواست می‌کنم شیرینی اجابت را بچشان و برای من از نزد خودت راه نجاتی سریع قرار ده... _دعای‌۷صحیفه،فراز۵

دعا از این قشنگ تر؟:) صحیفه همه دعاهاش درنهایت زیباییه، هروقت دلتون گرفت صحیفه سجادیه رو باز کنین و دعای متناسب با حالتون رو با توجه به عنوان دعاها بخونید، عجیب جوابه!:) یه مطلبیو میخاستم بهتون بگم که حس میکنم برای امشب زیاده و خسته کننده میشه، بنابراین فردا بهتون میگم.♡

کریس جانسون: یه نقاش ایتالیایی هست اسمش کارلوتیه، و اون زیبایی رو اینطوری تعریف کرده: زیبایی مجموعه‌ای از اجزاییه که آنچنان باهم هماهنگ نیستن که نیازی نیست چیز دیگه‌ای بهشون اضافه بشه، برداشته بشه و یا جایگزین بشه. اگه کسی بهت نگفته، من میگم: این چیزیه که تو هستی، تو زیبایی...

{هزارگونه سخن در دهان و لب خاموش} _حافظ

یه موقعایی هست یسری حرفای گنده جمع میشه تودلت، پا میده که حرف بزنی ولی میفتی به مِن ومِن. نمیدونم اسمش چیه ولی بدجوری آدمو میچزونه.

هرچه می‌نویسم پنداری دلم خوش نیست و بیشتر آنچه دراین روزها نبشتم همه آن‌است که یقین ندانم که نبشتنش بهتر است از نانبشتنش. چون احوال عاشقان نویسم نشاید.چون احوال عاقلان نویسم نشاید. هرچه نویسم هم نشاید و اگر هیچ ننویسم هم نشاید و اگر گویم نشاید و اگر خاموش گردم هم نشاید. _نامه‌ی‌هشتادوپنجم،عین‌القضات‌همدانی

یه جایی خوندم اگه داری از وسط جهنم میگذری، ادامه بده چرا باید توجهنم بایستی؟! واین حرف واقعا منو تکون داد.

بچه‌ها داشتم احادیث اخرالزمان رو میخوندم دیدم حضرت محمد(ص)خیلی روی اسراف تاکیید داشتن یه جا گفتن در آخرالزمان اسراف زیاد میشود حتی درآب وضو و غسل. بعد فکر کردم که چقدر این میتونه مسئله مهمی باشه که حتی یکی از نشونه های آخر الزمانه! بعداز اون حدیث به کم شدن نزول آب باران به علت گناه اشاره شده، ومن میبینم هربار که خشکسالی میشه یسری میان میگن بخاطر اینه که گناه زیاد شده و یسری دیگه هم اونارو بخاطر این حرف مسخره میکنن و واسه همین دوست داشتم ببینم قرآن درباره‌ی این موضوع چی گفته.

اول اینکه باران ها الکی نیستن، اندازه دارن آیه‌ی ۱۸ سوره مومنون میگه: (انزلنا من السماء ماء بقدر) ازآسمان آب‌هایی که ما دادیم جیره بندیست. فک نکن همینجوری رگبار اومد، سیل اومد نه! "بِقَدَرِ" اندازه‌گیری شده، حساب و کتاب داره. بعد در ادامه‌ی همون آیه اومده: (فاسکناه فی‌الارض) این آب را درزمین ذخیره می‌کنیم برایتان (و انا علی ذهاب به لقادرون) خواسته باشیم هم آن‌را ببریم، می‌بریم. یعنی اگه بخوایم میتونیم شمارو گرفتار کمبودآب کنیم.