هیچ کدامتان جسارت این را نداشتید که همرنگ جماعت نشوید. برای گذران یک روز چقدر زوال روح لازم داشتید، چقدر دروغ، چقدر دولا راست شدن، دستمال به دستی، زبان ریزی و نوکر مآبی! _ویرجیناولف

وگفت: درهمه‌ی کارها از سستی عزم حذر کن، که دشمن دراین وقت بر تو ظفر یابد. و هرگاه که فتور عزمی دیدی ازخود، هیچ آرام مگیر و به خدای عزوجل پناه جوی. _ذکرحارث‌محاسبی،تذکره الاولیاء

حقیقتِ مقلب‌القلوب درعالم، امام‌حسینه؛ نگاه کنه برت می‌گردونه... _شیخ‌عباس‌صراف -آقانیگامون‌کنا...

عرب‌ها به عباس‌ابن‌علی می‌گویند: کفیل؛ کفیل، یعنی کسی‌که کفالت می‌کند کسی‌که کنارت هست و کارهایت را راست و ریست می‌کند... :) _آقای‌قمربنی‌هاشم یه‌وقت‌فکرنکنیدمافقط‌شب‌تاسوعا ازشمامیخوایم‌کارامونوراست‌وریست‌کنیدا، دریاب‌زندگیامونوتصدقت‌بشم.

تمام شعر ها که نباید بوی عطر بدهند، بگذارید بعضی شعرها هم آنقدر غیر شاعرانه باشند که نشود آن‌هارا در نامه‌ای نوشت و برای معشوقه فرستاد. _دوگفت‌وشنودبافروغ‌فرحزاد

میانِ ما چه افتاده؟ شادی را دیگران کشتند، ما چرا انتقام از خود می‌گیریم؟ _بهرام‌بیضایی

بچه‌ها میخوام راجع به حق‌الناس باهاتون حرف بزنم. کلمه ای که زیاد شنیدیمش ولی اطلاعات دقیق و درستی ازش نداریم. ازوقتی مدرسه ها حضوری شده این مسئله حق‌الناس خیلی ذهنم‌ رو درگیر کرده و من خودم خیلی به عمق و جدی بودنش پی نبرده بودم تا امشب. حتما همتون اینو میدونید که امام حسین شب عاشورا به یارانش فرمود: هرکدومتون حق‌الناسی به گردنش هست از اینجا بره! فک‌کن! رفته بودن برای جهاد،شهادت! اصلا بالاتراز مقام شهید و شهادت چیزی هست؟ نه! ولی حتی شهادت هم نمیتونسته حق‌الناس رو از گردنشون برداره! ازهمین جا میتونیم به اهمیت این موضوع پی‌ببریم و بفهمیم که نباید ساده از کنارش عبور کنیم‌.

امام باقر(ع) فرمودند: درمعراج، پیامبر(ص) از خداوند سوال می‌کنند: پروردگارا، منزلت مومن در نزد تو چگونه است؟ طبق روایت پاسخی که خداوند فرمودند با این جمله که مرتبط با موضوع ماست آغاز میشه: هرکه به دوستی از دوستان من اهانت کند آشکارا به جنگ با من آمده و من به یاری دوستانم (که حالا عرض می‌کنم شامل چه‌کسانی میشه) از هرچیزی شتابان ترم.

حالا مصادیق اهانت چیه؟ ناسزاگفتن، غیبت، تهمت، شکستن دل، زخم‌زبان، آبروریزی، تحقیر، سرزنش، وبالاخره هرگفتار یا رفتار که دیگران رو سرافکنده و خجالت زده کنه از مصادیق اهانته. ظلمه، حق‌الناسه.

تو یه روایت دیگه نقل شده: پیامبر شبی که به معراج رفتن، به درجه‌ای رسیدن که حجاب‌ها و پرده‌ها بین خودش و خدا برداشته شد و بواسطه وحی مستقیم خداوند به ایشون فرموده: ای محمد، هرکس یکی از دوستان مرا خوار و ذلیل کند، او خودرا برای جنگ با من آماده کرده است، وهرکس با من بجنگد من با او می‌جنگم. پیامبر می‌فرمایند به خدا عرض کردم: خدایا این دوست تو کیست که می‌گویی من به‌خاطر او می‌جنگم؟ خداوند می‌فرمایند: ذاک من اخذت میثاقه لک و لوصیک و لذریتکما بالولایه. او آن کسی است که من برای ولایت تو و ولایت وصی تو و فرزندان شما دونفر از او پیمان گرفته‌ام. خلاصش کنم براتون همون بچه شیعه های خودمونو میگه.

تا اینجا فهنیدیم که حق‌الناس فقط مال مردم خوری نیست، هراهانت و ظلمی به دوست خدا تبعات سخت و سنگینی داره. بیشتر این گناهان و اهانت‌ها هم بواسطه‌ی زبان اتفاق میفته. میگن یه آقایی میره پیش پیامبر(ص) میگه یا رسول الله منو نصیحت کنید. پیامبر میگن مراقب زبانت باش... باردوم میره میگه منو نصیحت کنید پیامبر میگن مراقب زبانت باش... بارسوم هم همین اتفاق تکرار میشه پیامبر در ادامه‌ی همون جواب قبلی میگن: هل یکب الناس علی مناخرهم فی‌النار الا حصائد السنتهم. بیشتر کسانی‌که به جهنم می‌روند، به واسطه زبانشان جهنمی می‌شوند.

امام صادق(ع) می‌فرمایند: هرکس بر ضرر یک مومن حرفی بزند و قصدش آبرو ریزی و افشای عیب او باشد و بخواهد او از چشم مردم بیفتد، خداوند اورا از ولایت خود به ولایت شیطان می‌راند و شیطان هم اورا نمی‌پذیرد.