البته که پیش ِرُخت وصف قمر نتوان کرد✨✨✨✨✨

یه روایت شنیدم نمی‌دونم چقد تایید شده‌س، فقط شنیدم، اما بنظرم ارزش گفتن داره ..

می‌گه که: غم تو شهر #کربلا ساکنه و وقتی وارد کربلا می‌شی، اگر هیچ شخصی از عرش به شما نظر نکنه و کسی کاری با شما نداشته باشه، از #شدت‌غمی‌ که در کربلا به قلب شما نشسته شما دق می‌کنی.

اما احتمالا همه اینو شنیدیم که #مادرسادات‌ به استقبال زائرای‌ پسرش می‌ره و با لبخند به همه خوش آمد می‌گن و خب همه‌ی غم های عالم هم نمی‌تونن حریف یه لبخند ِحضرت ِزهرا‌ۜ بشه .. * واسه همینم‌ توی حرمش از یه‌جایی به بعد حس ِشعف و امید تو دلت جا باز می‌کنه و آدم #خوش‌حال‌تری می‌شی(((: ..

دیدنش آن‌قدر #معجزه‌انگیز است که آدمی هربار می‌بیندش، چنان بار اول است؛ جدید است، تازه است، تماشایی‌ست.. گویی خداوند می‌دانسته که تک تک اجزاء وجودم چه خواهشی از زیستن دارند آنگاه آتش مهرش را در دلم روشن کرده تا از همه بی‌نیاز بشوم و در پناهِ چشم‌هایش آرام بگیرم؛ او #حسینِ‌خداست و من؟ ممنونِ‌ #خدای‌حُسین.

به تو می‌اندیشم ای خوب ِ‌من (: ..

-

‌ اگه از لحاظ تاثیر گذاری بخوام بگم یک دقیقه نشستن تو #حرم‌ابوفاضل = ۳۰ جلسه تراپیِ یک ساعت و نیمی.

بودن تو کربلا و دیدن جمع شدن موکبارو اصلاََ پیشنهاد نمی‌کنم. دلگیره.

‌ آدم می‌بینه تموم شد ایامی که وقفِ #امام‌حسین بود و انگار خودشم کم‌کم تموم می‌شه..

به همین نفس زدن دلم خوشه .. به تو و امام‌حسن دلم خوشه ..

‌ به همین برو بیا دلم خوشه .. به تو و #امام‌رضا دلم خوشه (: ..