این منطقی نیس که دارم از امیرالمؤمنین می‌گم و جوری دلم برا نجف می‌گیره که بغض تا نزدیک گلوم بالا میاد.

شُکرلله شده، "شاهِ‌نجف" شاهِ من.

نجف ؟! چه بی‌تابانه می‌ خواهمت ای دوری‌ات آزمون تلخ زنده به گوری

می‌گفت فقط مال بچه‌هاست؛ وقتی بهش گفتم منم یه بچه‌ی ۲۴ساله کوتاه اومد.

بعد از چند شب، امشب رفتیم #کف‌خیابون🇮🇷..

ببینید توو اجتماعات چه نی‌نی‌ای تور کردم.

امروز اتفاقی استادم رو دیدم، تلاوت خوندیم، شنیدیم؛ شب یهویی تصمیم گرفتیم بریم تجمعات، در آخر هم از هیئت‌ روضة‌العطش سر در آوردیم و رزق روضه نصیب‌مون شد.. خدایا ازین روزا زیاد برام بچینی ممنونت‌ می‌شم. خوش گذشت.

ممنون از رخشم که این شبا مشدو باهاش متر می‌کنم و صداش در نمیاد❤️.

چایی میخورم و گریه می‌کنم و به روش های نوین مبارزه فکر میکنم. سلاحنا چایینا🩸.

یک‌وقتایی به اندازه‌ای از زندگی خسته می‌شم که میام بند و بساطم رو بردارم برم به سمت و سوی خدا، اعتراض کنم؛ اما یهو یادم میاد میلیاردها آدم بهش مراجعه کردن، با مشکلات بدتر و بزرگ‌تر؛ بعد همون بند و بساطم رو جمع می‌کنم مستقیم می‌برم حرم پهن می‌کنم و می‌گم: "مگه من چنتا امام‌رضا دارم؟ خودت درستش کن." چون همیشه فقط امام‌رضا بوده که توی گریه‌زاری دستمو گرفته.

یکی از باگ های دنیا هم اینه که فکر می‌کني «دلِ شکسته، دوباره نمی‌شکند» ولی خب «زهی تصورِ باطل، زهی خیالِ محال».