چایی میخورم و گریه می‌کنم و به روش های نوین مبارزه فکر میکنم. سلاحنا چایینا🩸.

یک‌وقتایی به اندازه‌ای از زندگی خسته می‌شم که میام بند و بساطم رو بردارم برم به سمت و سوی خدا، اعتراض کنم؛ اما یهو یادم میاد میلیاردها آدم بهش مراجعه کردن، با مشکلات بدتر و بزرگ‌تر؛ بعد همون بند و بساطم رو جمع می‌کنم مستقیم می‌برم حرم پهن می‌کنم و می‌گم: "مگه من چنتا امام‌رضا دارم؟ خودت درستش کن." چون همیشه فقط امام‌رضا بوده که توی گریه‌زاری دستمو گرفته.

یکی از باگ های دنیا هم اینه که فکر می‌کني «دلِ شکسته، دوباره نمی‌شکند» ولی خب «زهی تصورِ باطل، زهی خیالِ محال».

سرمایه‌ی زندگیم اینه‌که تو خانواده‌ای بزرگ شدم که یاد گرفتم تو هروقت و هرحالی بگم علي.

چطوری بگم نمی‌دونم ولی این یه لول مطلوبی از اهمیت دادنه.

هرجور نگاه میکنم شاید از نظر استراتژیک، به شهادت رسوندن فرمانده‌های جنگی ما، تضعیف روحیه ی ما به نظر بیاد ولی خب ما ملت تضادها و آرمان‌هاییم دشمن جون! اونا وقتی میرن پیش خدا، از وقتی که بین ماها بودن هم قوی‌ترن و هم در نابودیِ شماها مجهزتر...

‌ من فهمیدم که درنهایت؛ روابط برپایه‌ی ذوق‌های مشترک بنا می‌شه. اینکه دوتامون بتونیم یه شادی مشترک پیدا کنیم. شادی‌هامون برای دیگری قابل درک باشه. وگرنه برای بقیه این‌طوریه که " ینی‌چی‌ هرشب هرشب اجتماعات؟ ". خلاصه که به‌جای هم‌کفو، هم‌ذوق پیدا کنید. #تجارب‌کسب‌شده¹²

من اینارو تازه دیدم:))))🤌 وقت ناشناس گذاشتن ندارم کسی می‌دونه چطوری باید توی سایت جواب بدم؟

نماز استغاثه امام زمان امشب جدی بگیرید. اگر توی خونه هستید همون خونه بخونید. ولی بخونیدش حتما. :)

ولی کلاََ تو عبادتای جمعی خیلی شریک بشید، حتی به اندازه‌ی یک صلوات، یه صاحب نفس توی این عبادت باشه کافیه، به سما می‌ره. شنیده می‌شیم.

میدونسید نماز خوندن و توسل به ائمه برای ازدواج نشونه‌ی امل بودنه ولی سبزه گره زدن سیزده به‌درو علم ثابت کرده؟