‌ یه‌ #شب‌جمعه‌ی دور از کربلا‌ دیگه ..(:³⁵

هربار زندگی خستم کرده به خودم اومدم دیدم داری تو روضه، روحمو احیا می‌کنی. قربونِ هیئت هفتگی‌هات بشم اباعبدالله‌جان.

هیچ‌وقت کسی نمی‌فهمه وقتی رو فرش روضه‌ت نشستم چه حالِ خوشی دارم، اصلا همه‌یِ خوشی‌هایِ دنیا فداش.

معجزه اینه که هرچی پای‌ِ غمت می‌میرم، زنده‌تر می‌شم.

خدا خیرت بده ممبر. خیر زیاد.

مثل این می‌مونه که عرش رو آذین ببندن‌‌. زیبایی رو زیبایی.

الحمدالله اول هر هفته ، رزقمان می‌رسد از گوشهٔ ایوان نجف .

آسمانیان بهتر از زمینیان می‌دانند که هر صبح، سراسرِ کیهان، هستی خویش را از آستانه‌ی مشیت الهی در نجف‌اشرف می‌گیرد. - کهکشان نیستی¹³📚..

عالی شد‌. اینو اول صبح دیدم و قراره‌ تا مدت‌ها، رندوم به هرکسی می‌رسم بگم: ای‌خدا مولامون‌ چقد هنرمنده.

ای‌خدا مولامون‌ چقد هنرمنده..

تو بگو نماز ؛ من میگم خارج از گود این دنیا.. :)

علي با ایمانش بازی نمی‌کرد. در بازارش همانی بود که در خانه، در خانه‌اش همانی بود که در جنگ و در جنگش همانی بود که در مسجد مشاهده می‌شد. یک ذات بود‌‌.. اینجا و آنجا نمی‌شناخت. در تمام دنیای خدا، علي؛ ولیِّ خدا بود. در همه‌جا، در مقابل خویش و بیگانه یکنواخت بود. /کتاب انسانِ‌آسمان📚..