اینجا آسمون رو وقت طلوع، وقت غروب، گرگ‌و‌میش، بارونی، ابری، عادی، همه‌جوره دیدم و فهمیدم، زیباییِ مکانه که روی آسمون و متعلقاتش‌ تاثیر می‌‌ذاره. به قول شاعر: « تو کیستی که آسمان مجاور مزار توست؟ »

نمی‌گم ³k شدنم مبارک، چون یه بی‌ذوقی لف می‌ده که روی مارو کم کنه. فقط می‌نویسم که در شهر عزیز کربلا به درجه سه کایی نائل شدم. برایم خوش یُمن است.

امشب بریم ستوده. باشد که زنده برنگردیم.

خب من برگشتم. نه از دسته‌ی ستوده، بلکه از نسخه پرمیوم قیامت. عرب و عجم واسه رسیدن به دسته‌ش تقلا‌ داشتن.

کربلا نسبت به نجف کم‌تر پست می‌ذارم؟ بله. چون از پایین‌پا کنده نمی‌شم.

وقتی می‌گم کلب کوچه‌های کربلام🫴🏻:

هی می‌رم حرم. هی می‌رم حرم. هی می‌رم حرم. اینکه می‌دونم قراره دلتنگ بشم از خود دلتنگی بدتره‌.

آقای‌اباعبدالله‌جان؛ تنها جایی که می‌تونم این همه آدم رو باهم تحمل کنم کربلای توعه، چون رو اسم این آدما لقب زائرُ الحسین افتاده. وگرنه خودت می‌دونی هرجای دنیا حق آدمی که یهو‌ وسط شلوغی وامیسته، گلوله‌ست.

شاید جالب باشه که بدونید، حتی توی کربلا هم برای دیدنش‌ خودش باید اذن‌ بده وگرنه پات به حرم باز نمی‌شه.

زمینِ کربلا، روضه‌ست. وقتی خسته‌ای وقتی مریضی وقتی تشنه‌ای وقتی می‌ری حرم وقتی نمی‌ری حرم وقتی گم شدی وقتی شلوغه‌ وقتی گرمه.. کلا آدما اینجا روضه زندگی می‌کنن..

اربعین؟ بلند شو ای بامرام، خواهرت اومده از شهر شام..

دنیا سقـوط بکند پَرچـم تـو نه! ای پرچمت همیشه و هرجا در‌اهتزاز…