آدم روح از تنش جدا بشه به مراتب آسونتره
تا اینکه بخواد از کربلا برگرده.
در واپسین لحظات حضور در سرزمین کربلا سرما خوردم. خداروشکر. اینم از یه زیارت قبول شده.
از جلوی حرم امامرضا رد میشم و با خودم میگم
تو عجب آدم خوشبختی هستی پسر. از کنار امام برمیگردی پیش امام.
هدایت شده از سامع العشق¹²⁸🇮🇷.
این کانسپت « هرچی بیشتر رفته باشی کربلا بیشتر دلتنگ میشی » هم خیلی چیز ناخوشایندیه. ینی چی جدی؟ این دلتنگی چیمیگه؟ من که تازه برگشتم.
کاش چفیهی اون زائری بودم که برا تبرک پرتم میکرد بالای ضریح و تا همیشه اون بالا میموندم.