مثل بغض چمران، تو کوچه‌های پاوه..

پَریشانی.

عشّاق را زبانِ شکایت بُریده‌اند..

چند سالی از انقلاب گذشته بود. مرتضی، سیگارش را ترک کرد! دلیل پرسیده بودند؛ گفته بود: امام زمان در همه حال ناظر بر اعمال و رفتار ما هستند؛ در این صورت من چطور می‌توانم در حضور و در محضر امام خود سیگار بکشم؟! و‌اینطور شد که دیگر هرگز لب به سیگار نزد... - شهید‌ سیدمرتضی‌ آوینی