but I wish I was dead

صبح میشه ماهم شبمون @carrott

لعنت به همچی کاری میکنن تا حتی از خودمم متنفر شم؛ روزای مسخره با من عهد بستن تا بزرگتر شن. کاش میتونستم تنهایی برم جنگل ، آهنگ گوش کن و باهاش بلند بلند بخونم. پاهامو توی رودخونه بندازم و برای حتی یه لحظه از اون تنهایی لذت ببرم. درسته! تنهایی که باعث شه خودم بودن یادم بیاد و گرنه احساس تنهایی بیخ گلومه ؛ هر روز ، هر ساعت و هر دقیقه لا به لای قرصای تهوع یا وقتی حواسمو از دست میدم و دستم پر از رد سوختگی شده. کاش بقیه بفهمن وقتی از خودکشی حرف میزنم ،بی معنی و حوصله سر بر نیستم من فقط ، فقط خستم! اما نقشم قراره دیواره کوتاه تری برای خالی کردن عقده های بقیه باشه. من واقعا تلاشمو میکنم تا خودم باشم ، که انجامش بدم ، من یه بازنده ی لعنتی نیستم! این فقط چیزیه که از من بروز داده میشه و اما واقعیت داره؟ دلم سوپ میخواد... از اینکه حتی این حالمم توی دفتر داره خلاصه وار تکرار میشه متنفرم یعنی انقدر احساسات من براشون نامرئیه که نمیبینن؟ یا براشون اهمیتی نداره؟ اما خب چطور امکان داره؟ مگه همه ی ما انسان نیستیم؟ لعنت به همچی لعنت به من لعنت به این روزا قراره این لحظه ها برام جبران شن؟ از منتظر موندن خستم من فقط خیلی خستم .... امروز: بخشی از روزای جبران نشده ● ● از طرف خاکستر زرد به: @tohyychanel

چه میتوانم بگویم؟ حرف هایم در اشک هایم نهفته است

اگه بگردین همچین چیزیو تو نوشته هام پیدا میکنین...

☆ >>> @carrott