مَبروكمیلاداِمامُالبِرائه؛)
زكريا بن آدم (ره ) مى گويد: در محضر حضرت رضا(ع ) نشسته بودم ، ناگاه امام جواد (ع ) فرزند برومند آن حضرت را به حضورش آوردند، او در آن وقت كمتر از چهار سال داشت ، وقتى كه وارد شد، دستش را بر زمين زد وسرش را به طرف آسمان بلند نمود و مدت طولانى در فكر فرود رفت .
امام رضا (ع ) به فرزندش فرمود: (قربانت گردم ، چرا اين گونه در فكر غم گونه ، فرو رفته اى ؟!)
امام جواد (ع ) در پاسخ گفت : (به خاطر آن مصيبتهايى كه بر مادرم حضرت فاطمه زهرا (س ) وارد شد سوگند به خدا آن دو نفر را از قبر بيرون مى آورم سپس با آتش آنها را مى سوزانم ، و بعد خاكسترشان را به سوى دريا پراكنده مى سازم ) .
امام رضا (ع ) فرزندش را در آغوش گرفت و دلدارى داد و بين دو چشمش را بوسيد و فرمود: (پدر و مادرم به فدايت ، تو شايسته اين امر
(امامت ) هستى (1).
اسناد :
(1) دلائل الامامه طبرى ، مطابق نقل بيت الاحزان ، ص 156
#ثقلین
@ccom_110_313
کَعبهوَقتیكِدَرآغوشخودشیوسفدید؛
خودزُلیخاشدوخودپیرهنصبردرید:)
پروفایل مشترک مجموعه اتحاد ثقلین،به مناسبت ولادت باسعادت مولای متقیان،تقذیم نگاهتون؛)
بترکونید و ست کنید به کوری دو چشم دشمنان مولا🌱✨
#ثقلین
#پستمشترک
@ccom_110_313