– «زمانی که آمریکا تصمیم به حمله اتمی به ژاپن گرفت، ابتدا شهر کیوتو برای بمباران اتمی انتخاب شد. وزیر جنگ آمریکا با این استدلال که کیوتو پایتخت فرهنگی ژاپن است و نابودی آن کینه‌ای ابدی برای مردم ژاپن ایجاد می‌کند، با نابودی کیوتو مخالفت کرد، لذا هیروشیما و ناکازاکی به جای کیوتو انتخاب شدند؛ اما این انتخاب دلیل دیگری داشت، وزیر جنگ آمریکا روزهای ماه عسل را با همسرش در کیوتو گذرانده بود و نمی‌خواست خاطرات همسرش از زیبایی کیوتو از بین برود! خطاب به بی‌وطن‌ها: ننگ ابدی بر شما که آب و نان ایران را خوردید و خواستار بمباران اتمی خاکی شدید که ریشه‌ اجدادی‌تان در آنجاست! نام شما به ننگ در تاریخ ایران باقی خواهد ماند!» 🖋 سعید مشکات

- خیلی غیرواقع‌بینانه با مسائل سیاسی برخورد می‌کنید. + همین جورهاست، ما قرار است آرمان‌طلبانه با مسائل برخورد کنیم. انقلاب ما انقلابِ آرمانهاست، نه انقلابِ تسلیم به واقعیتها. ما انقلاب کردیم که واقعیتها را عوض کنیم، نه اینکه واقعیتها را هر چه هست، بپذیریم. - آمریکا دخالت نظامی خواهد کرد. + هر سرباز آمریکایی که به داخل مرزهای ایران بیاید، یک جا بیشتر برایش در ایران نیست و آن هم گور زیر خاک است. —————————— ▫️گفتگوی سفیر انگلستان با آیت‌الله شهید بهشتی 📚 او یک ملت بود | صفحهٔ ۱۰۱

– «مشخص نیست آتش‌بس میان واشنگتن و تهران چگونه پیش خواهد رفت. اما یک چیز قطعی است: ایران سلاح هسته‌ای خودش را آزمایش کرده است؛ نامش تنگهٔ هرمز است. ظرفیتش پایان‌ناپذیر است.» 🖋 دیمیتری مدودف (نایب‌رئیس شورای امنیت روسیه) —————————— پ.ن:

مدودف، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ رئیس جمهور روسیه، و از ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۰ نخست وزیر روسیه بوده است.

چهل روز است داغت بر دل ماست ولی خیر دعایت بر سر ماست در این دهرِ غمینِ ارغوانی سطور آن بیانت گرمی ماست: «همه سهم خداییم، منتی نیست» اگر رنجی و دردی بر دل ماست تو هم بُردی و رفتی با لب خشک شهادت با لب تشنه ره ماست گمان کردیم بی یار و یتیمیم ولی پروردۀ تو رهبر ماست

ولی خیر دعایت بر سر ماست ♥️

– «حتما مدیریت تنگهٔ هرمز را به مرحلهٔ جدیدی وارد خواهیم نمود.» 🖋 ره‌بر انقلاب | ٢٠ فروردین ٤٠٥

قدرت واقعی یعنی «تبدیل زور به نتیجهٔ سیاسی» 🔺دو گانۀ «میدان - دیپلماسی» غالباً باطل است؛ می‌پرسید چرا؟ اگر «قدرت» را به نفت تشبیه کنیم، میدان «حفاری» است و دیپلماسی «پالایشگاه». میدان، مادۀ خامِ قدرت را برای ما به ارمغان می‌آورد؛ چیزی که لازم است اما کافی نیست. با ارزش است اما به‌دردبخور نه. آنچه که این مادۀ خام را پالایش و آمادۀ استفاده می‌کند، کاغذهایی‌ست که به امضای دیپلمات‌ها می‌رسند. 🔺قدرتی که از دل موشکها بیرون آمده و حریف را به کلافگی کشانده، وقتی منجر به فواید اقتصادی و امنیتی می‌شود که ابتدا به یک توافقِ حقوقی و بین‌المللی بدل شود. هر تخاصم نظامی، غالباً در یک تشریفاتِ دیپلماتیک به پایان رسیده است. (مگر آن‌که موازنۀ قدرت آن‌چنان نابرابر بوده که میدان رأساً به ساختارسازیِ سیاسی منجر شود؛ شبیه به جنگ شش روزۀ اسرائیل با چند کشور عربی در

١٩٦٧

میلادی). 🔺از آنجا که جنگ الی‌الأبد ممکن نیست، پس اساساً و از ابتدا، باید شدّت و حدّت میدان را به قدری تنظیم کرد که دشمن به کلافگی افتاده و از موضع نیاز و نه ماجراجویی، حاضر به مذاکره آن هم بر مبنای شروط ما بشود؛ لهذا مطلقِ مذاکره بد نیست، بلکه مذاکره‌ای که «تثبیت ناامنی» باشد بد است. بیانیۀ شعام مؤید «تثبیت قدرت» بود،‌ و نه «مهار میدان و تجویز جنگ بعدی». 🖋 سید امیرحسین فاضلی

– «درست است که اگر آمریکا زیرساخت‌هایمان را بزند، ما هم زیرساخت‌های منطقه را نابود خواهیم کرد؛ اما نابودی زیرساخت‌های منطقه برای ما فولاد، برق، آب و… نمی‌شود. تا جایی که می‌توانیم باید از جنگ جلوگیری کنیم. کسی که الآن به توافق نیاز دارد، آمریکاست؛ چرا که تنگه هنوز بسته است و قرار نیست باز شود! هرچند، عملکرد اسرائیل را رصد می‌کنیم، و باید دید در روزهای آینده، فشار تنگۀ هرمز بر اقتصادِ «دنیا، کشورهای واسطه و اسرائیل» چگونه نقش ایفا خواهد کرد. جنگ را در اضلاع مختلف، داریم -به بهترین نحو ممکن- تدبیر می‌کنیم؛ تا اینجای کار و به برکت خون رهبر شهید، «میدان، اذهان دنیا و تنگه» با ماست؛ پس قطعاً سَنَنتَصِر.» 🖋 محسن مرواریدی

– «مسئله‌ی پیگیری قوّه‌ی قضائیّه در محاکم حقوقی درباره‌ی رسیدگی به این جنایات اخیری که انجام گرفته، از آن کارهای بسیار لازم و بسیار مهم است. اگر پیگیری این موضوع بیست سال هم طول بکشد، اشکال ندارد؛ بایستی یقه‌ی جنایت‌کار گرفته بشود. این قضیّه را خیلی جدّی بگیرید، خیلی با قوّت، با هوشیاری کامل، با ملاحظه‌ی همه‌ی جوانب.» 🖋 ره‌بر شهید | ٢٥ تیر ٤٠٤ #بازخوانی_هویت_قضایی —————————— 📷 تهران - ساختمان شمارهٔ ۲ قوهٔ قضائیه (دادسرای انتظامی قضات)

– «امام صادق (عليه السّلام) از راوى سؤال ميكنند: تَجلِسونَ وَ تُحَدِّثون ؟ مى‌نشينيد دُور هم، صحبت ميكنيد، حرف ميزنيد؟ يعنى مسائل ما را مطرح ميكنيد؟ او جواب ميدهد كه بله، اين كار را ميكنيم؛ يعنى همين مجموعه‌ى هيئات. بعد حضرت ميفرمايند: اِنَّ تِلكَ المَجالِسَ اُحِبُّها ؛ من دوست ميدارم اين مجالس را. قربان آن دل! اِنَّ تِلكَ المَجالِسَ اُحِبُّها و اَحيوا اَمرَنا ؛ مسئله‌ى ما را زنده نگه داريد. «اَحيوا اَمرَنا» يعنى راه ما را زنده نگه داريد، مكتب ما را زنده نگه داريد.» 🖋 ره‌بر شهید | ٣ بهمن ٤٠٠ —————————— 📷 کربلا - مشایهٔ اربعین

– «من آن دیار را نه به خاطر خودش، که به خاطر اهلش دوست می‌داشتم؛ اکنون که رفتگان رفته‌اند، بر آن دیار، تنها سلامی از دور باقی‌ست...» —————————— 📷 اهواز - ١٥ آذر ٤٠٤

- ترامپ با ما چه میکند؟ + سه کلمه: راهبرد «حداکثرِ درد» - یعنی چه؟ + تحمیل هزینه‌های شدید برای اینکه طرف مقابل ادامهٔ رقابت یا درگیری را غیرمنطقی بداند. - برای چه؟ + وادار کردن طرف مقابل به تغییر رفتار یا مذاکره از موضع ضعف. - موفق می‌شود؟ + هر چقدر طرف مقابل (که ما باشیم)، وضعیت را «هویتی‌تر» و «وجودی‌تر» بدانیم، ارادۀ سیاسی بالاتر می‌رود و سیاست‌های فشارآور کمتر ممکن است به نتیجه برسند. - ما مردم چه کنیم؟ + سه کلمه: «حوصله | تواصی | خیابان»