|شرایط حساس کنونی|
پیشنویس طرح مجلس برای مدیریت تنگۀ هرمز را مطالعه کردم؛ «قانون اقدام راهبردی صلح و توسعۀ پایدار منطق
– «حتما مدیریت تنگهٔ هرمز را به مرحلهٔ جدیدی وارد خواهیم نمود.»
🖋 رهبر انقلاب | ٢٠ فروردین ٤٠٥
قدرت واقعی یعنی «تبدیل زور به نتیجهٔ سیاسی»
🔺دو گانۀ «میدان - دیپلماسی» غالباً باطل است؛ میپرسید چرا؟ اگر «قدرت» را به نفت تشبیه کنیم، میدان «حفاری» است و دیپلماسی «پالایشگاه». میدان، مادۀ خامِ قدرت را برای ما به ارمغان میآورد؛ چیزی که لازم است اما کافی نیست. با ارزش است اما بهدردبخور نه. آنچه که این مادۀ خام را پالایش و آمادۀ استفاده میکند، کاغذهاییست که به امضای دیپلماتها میرسند.
🔺قدرتی که از دل موشکها بیرون آمده و حریف را به کلافگی کشانده، وقتی منجر به فواید اقتصادی و امنیتی میشود که ابتدا به یک توافقِ حقوقی و بینالمللی بدل شود. هر تخاصم نظامی، غالباً در یک تشریفاتِ دیپلماتیک به پایان رسیده است. (مگر آنکه موازنۀ قدرت آنچنان نابرابر بوده که میدان رأساً به ساختارسازیِ سیاسی منجر شود؛ شبیه به جنگ شش روزۀ اسرائیل با چند کشور عربی در
١٩٦٧میلادی). 🔺از آنجا که جنگ الیالأبد ممکن نیست، پس اساساً و از ابتدا، باید شدّت و حدّت میدان را به قدری تنظیم کرد که دشمن به کلافگی افتاده و از موضع نیاز و نه ماجراجویی، حاضر به مذاکره آن هم بر مبنای شروط ما بشود؛ لهذا مطلقِ مذاکره بد نیست، بلکه مذاکرهای که «تثبیت ناامنی» باشد بد است. بیانیۀ شعام مؤید «تثبیت قدرت» بود، و نه «مهار میدان و تجویز جنگ بعدی». 🖋 سید امیرحسین فاضلی
– «درست است که اگر آمریکا زیرساختهایمان را بزند، ما هم زیرساختهای منطقه را نابود خواهیم کرد؛ اما نابودی زیرساختهای منطقه برای ما فولاد، برق، آب و… نمیشود. تا جایی که میتوانیم باید از جنگ جلوگیری کنیم. کسی که الآن به توافق نیاز دارد، آمریکاست؛ چرا که تنگه هنوز بسته است و قرار نیست باز شود! هرچند، عملکرد اسرائیل را رصد میکنیم، و باید دید در روزهای آینده، فشار تنگۀ هرمز بر اقتصادِ «دنیا، کشورهای واسطه و اسرائیل» چگونه نقش ایفا خواهد کرد. جنگ را در اضلاع مختلف، داریم -به بهترین نحو ممکن- تدبیر میکنیم؛ تا اینجای کار و به برکت خون رهبر شهید، «میدان، اذهان دنیا و تنگه» با ماست؛ پس قطعاً سَنَنتَصِر.»
🖋 محسن مرواریدی
– «مسئلهی پیگیری قوّهی قضائیّه در محاکم حقوقی دربارهی رسیدگی به این جنایات اخیری که انجام گرفته، از آن کارهای بسیار لازم و بسیار مهم است. اگر پیگیری این موضوع بیست سال هم طول بکشد، اشکال ندارد؛ بایستی یقهی جنایتکار گرفته بشود. این قضیّه را خیلی جدّی بگیرید، خیلی با قوّت، با هوشیاری کامل، با ملاحظهی همهی جوانب.»
🖋 رهبر شهید | ٢٥ تیر ٤٠٤
#بازخوانی_هویت_قضایی
——————————
📷 تهران - ساختمان شمارهٔ ۲ قوهٔ قضائیه (دادسرای انتظامی قضات)
– «امام صادق (عليه السّلام) از راوى سؤال ميكنند: تَجلِسونَ وَ تُحَدِّثون ؟ مىنشينيد دُور هم، صحبت ميكنيد، حرف ميزنيد؟ يعنى مسائل ما را مطرح ميكنيد؟ او جواب ميدهد كه بله، اين كار را ميكنيم؛ يعنى همين مجموعهى هيئات. بعد حضرت ميفرمايند: اِنَّ تِلكَ المَجالِسَ اُحِبُّها ؛ من دوست ميدارم اين مجالس را. قربان آن دل! اِنَّ تِلكَ المَجالِسَ اُحِبُّها و اَحيوا اَمرَنا ؛ مسئلهى ما را زنده نگه داريد. «اَحيوا اَمرَنا» يعنى راه ما را زنده نگه داريد، مكتب ما را زنده نگه داريد.»
🖋 رهبر شهید | ٣ بهمن ٤٠٠
——————————
📷 کربلا - مشایهٔ اربعین
- ترامپ با ما چه میکند؟
+ سه کلمه: راهبرد «حداکثرِ درد»
- یعنی چه؟
+ تحمیل هزینههای شدید برای اینکه طرف مقابل ادامهٔ رقابت یا درگیری را غیرمنطقی بداند.
- برای چه؟
+ وادار کردن طرف مقابل به تغییر رفتار یا مذاکره از موضع ضعف.
- موفق میشود؟
+ هر چقدر طرف مقابل (که ما باشیم)، وضعیت را «هویتیتر» و «وجودیتر» بدانیم، ارادۀ سیاسی بالاتر میرود و سیاستهای فشارآور کمتر ممکن است به نتیجه برسند.
- ما مردم چه کنیم؟
+ سه کلمه: «حوصله | تواصی | خیابان»
– «يكى از حقوق عمومى مردم همين است كه امنيّت روانى داشته باشند... هر چند وقت يا چند روز يك بار، گاهى چند ساعت يك بار يك شايعهاى، يك دروغى، يك حرفى را يك آدم مشخّصى يا نامشخّصى در فضاى مجازى منتشر ميكند، مردم را نگران ميكند، ذهن مردم را خراب ميكند. يك دروغى را مطرح ميكند، شايع ميكند، خب، اين امنيّت روانى مردم از بين ميرود. يكى از وظايف قوّهى قضائيّه برخورد با اين مسئله است... بعضی گفتند که قانون نداریم؛ اوّلاً میشود از همین قوانین موجود استفاده کرد و حکم این را فهمید؛ اگر قانون هم ندارید، سریع قانون تهیّه کنید.»
🖋 رهبر شهید | ٧ تير ٤٠١
#بازخوانی_هویت_قضایی
——————————
پ.ن: «کسی که امنیت روانی مردم را خدشهدار میکند، طبق مقررات جنگ با او برخورد سخت قضایی میشود. طی یک ماه گذشته با همین راهبرد پرونده قضایی تشکیل شده است.» ریاست قوهٔ قضائیه - ۲۷ فروردین
– «بدانیم که با یک «جنگ بسیار پیچیده» مواجهیم؛ آخرین فناوریها و بهترین مغزها (هم در ایران و هم در محیط دشمن) دارند در این جنگ مورد استفاده قرار میگیرند. و بدانیم که جنگ پر از «عدم قطعیت» است؛ هر کسی که دغدغۀ ایران و انقلاب را دارند، توجه کند که نباید دنبال «الگوهای ثابت» باشد. ممکن است روزی دو تصمیم گرفته شود که تصمیم صبح با تصمیم ظهر فرق کرده باشد. اقتضای تصمیم گیری در محیط جنگ، کشتی گرفتن با همین عدم قطعیتهاست.»
🖋 مهدی محمدی
🔺میان «خاکستر نبرد» و «سراب آرامش»
——————————
▪️«نه جنگ نه صلح» یعنی آتشبس شکنندهِ، تنشِ دائماً بالا و وضعیت حقوقیِ حل نشده؛ طرفین نه هزینۀ جنگ کامل را داده و نه به عادیسازی تن میدهند؛ یک بنبستِ مدیریت شده.
▪️ابرقدرت وارد «نه جنگ نه صلح» میشود چون در ابتدا هدفش «پیروزی برقآسا» بوده ولی در عمل با مقاومتِ پیشبینینشده روبهرو شده، هزینهها (اقتصادی و حیثیتی) جهش کرده و حمایتها (داخلی یا بینالمللی) متزلزل شده؛ او در تحقق هدف سریع ناکام بوده اما در پذیرش شکست رسمی نیز ناتوان است.
▪️در این وضعیت، ادامۀ جنگ تمامعیار برای او برابر است با خطر فرو رفتن در باتلاق. در حالی که پذیرش شکست رسمی نیز یک ضربۀ جدیِ سیاسی است. پس با این کار از هزینۀ بیشتر جلوگیری کرده و منابعش را برای جبهههای دیگر آزاد میکند.
▪️اما کشور کوچک، در بلاتکلیفی امنیتی نگه داشته شده و از بازسازی یا شکوفایی، تا حدودی محروم میشود؛ مگر اینکه بتواند بازی را عوض کند. برای دو طرف، «نه جنگ، نه صلح» نه نشانۀ ضعف مطلق است و نه قدرت کامل؛ بلکه نوعی «راهکار بقا در بنبست» است.
——————————
🖋 سید امیرحسین فاضلی
🔺خطاب به همۀ برادران دلسوزم
که یک لحظه دست از کیبورد برنمیدارند🔺
▪️با جسارت میایستد و میگوید: «نمیدانم در ایران با چه کسی دارم صحبت میکنم». ترامپ را میگویم. راجع به ما اینگونه میاندیشد. و یا به تعبیر دقیقتر، دوست دارد که واقعاً اینگونه بشویم: متشتت، دست به یقه، فریادزن! «نظر رهبری این نیست»، «مطلوب رهبری این نیست»، «به رهبری تحمیل شده»، «رهبری تحت تأثیر است»، و...
▪️اولاً رهبری تحت تأثیر نیست؛ خودشان فرمودهاند، در ۵ مهر ۹۵: «اینی هم که حالا بگویند که فلانی [رهبری] تحت تأثیر زید و عمرو و بکر و ... است؛ نه، این حرفها چیست؟ بنده از زید و عمرو و بکر و اینها هم بیشتر اطلاع دارم، هم انگیزه بیشتر دارم. آنچه که واقعاً مصلحت باشد، آنچه که مصلحت بدانم بینی و بینالله، ما باید به خدا جواب بدهیم».
▪️ثانیاً وظیفۀ رهبری (به بیان خودشان در ۲۴ مهر ۹۰) عبارت است از: «در واقع رهبری، یک مدیریت کلان ارزشی است. همین طور که اشاره کردم، گاهی اوقات فشارها، مضیقهها و ضرورتها، مدیریتهای گوناگون را به بعضی از انعطافهای غیر لازم یا غیر جائز وادار میکند؛ رهبری بایستی مراقب باشد، نگذارد چنین اتفاقی بیفتد».
▪️بلی، غلط است که هر اتفاقی در کشور را به ایشان منسوب نموده و قائل به رضایت ایشان باشیم؛ واضحاً بعضی چیزها مطلوب ایشان نیست، لیکن این دو اصل حاکم را ابداً فراموش نکرده و نقض نکنیم:
۱- اقتضای تقوا و تدبیر رهبری، استقلال اوست و نه اخذ تصمیم تحت فشار و تأثیر.
۲- چنانچه مسئله مربوط به اصل نظام و انقلاب بوده، و عدم دخالت رهبری سبب انحراف نظام و انقلاب باشد، ایشان شرعاً و قانوناً موظف به دخالت هستند، و چنین ترک فعلی صد البته سبب انعزال ولایت ایشان است.
▪️پس چنانچه با سکوت و عدم دخالت رهبر انقلاب مواجه شدیم، توجه کنیم که رأی و نظری از خویش صادر نکنیم که فرامتنِ آن، انکار تقوا و تدبیر رهبر انقلاب بوده و تلویحاً ایشان را به ترک فعلِ شرعی و قانونی متهم میسازد.
🖋سید امیرحسین فاضلی