💠انديشكده دتا(ديپلماسى تمدنى ايران)منتشر مى كند: 🔸گزارش تحلیلی: چرا روسیه پیشنهاد انتقال اورانیوم غنی‌شده ایران را مكررا مطرح مى كند؟ 🔻پیشنهاد روسیه برای دریافت اورانیوم غنی‌شده ایران را نباید یک اقدام فنی ساده تلقی کرد. این پیشنهاد در واقع پاسخی به مهم‌ترین گره مذاکرات هسته‌ای در سال ۲۰۲۵ بود؛ یعنی نه اصل غنی‌سازی، بلکه حجم ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران. 🔻در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۵، سرگئی ریابکوف، معاون وزیر خارجه روسیه، به‌طور رسمی اعلام کرد که مسکو آماده است «مواد هسته‌ای اضافی» ایران را دریافت کرده و آن را به سوخت نیروگاهی تبدیل کند. چند ساعت بعد، کرملین نیز این موضع را تأیید کرد و دیمیتری پسکوف گفت روسیه در صورت توافق طرف‌ها آماده اجرای عملی این طرح است. پنج روز بعد، در ۱۶ ژوئن، کرملین بار دیگر تأکید کرد که حاضر است اورانیوم غنی‌شده ایران را تحویل بگیرد و به عنوان میانجی در توافق احتمالی تهران و واشنگتن ایفای نقش کند. این حجم از تکرار در دیپلماسی روسیه اتفاقی نبود؛ زیرا مسکو احساس می‌کرد مذاکرات به نقطه‌ای رسیده که اختلاف اصلی بر سر «ذخایر موجود» است نه «حق غنی‌سازی». 🔻بر اساس گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ایران در سال‌های اخیر حجم قابل توجهی اورانیوم با غنای ۶۰ درصد انباشت کرده است؛ سطحی که از نظر فنی بخش عمده مسیر رسیدن به غنای تسلیحاتی ۹۰ درصد را طی کرده است. به همین دلیل آمریکا حاضر نبود با حفظ این ذخایر در داخل ایران موافقت کند، در حالی که ایران نیز توقف کامل غنی‌سازی را خط قرمز خود می‌دانست. روسیه دقیقاً روی همین شکاف وارد شد و پیشنهاد کرد به جای نابودی ذخایر یا توقف غنی‌سازی، مواد موجود به خاک روسیه منتقل شوند. 🔻از منظر روسیه، این طرح چهار منفعت همزمان ایجاد می‌کرد. نخست، بن‌بست مذاکرات را می‌شکست. دوم، احتمال حمله نظامی اسرائیل یا آمریکا به تأسیسات هسته‌ای ایران را کاهش می‌داد. سوم، روسیه را به بازیگر غیرقابل حذف پرونده هسته‌ای ایران تبدیل می‌کرد. چهارم، مانع از ظهور یک ایرانِ دارای ظرفیت تسلیحاتی هسته‌ای در همسایگی جنوبی روسیه می‌شد. در واقع برخلاف تصور رایج، مسکو هرگز از تبدیل ایران به یک قدرت هسته‌ای نظامی استقبال نکرده است؛ زیرا چنین اتفاقی می‌تواند زنجیره‌ای از رقابت‌های هسته‌ای را در خاورمیانه فعال کند و عربستان، ترکیه و حتی برخی کشورهای دیگر را به سمت گزینه‌های مشابه سوق دهد؛ روندی که مستقیماً امنیت پیرامونی روسیه در قفقاز و آسیای مرکزی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. 🔻اما شاید مهم‌ترین انگیزه روسیه، کنترل اهرم هسته‌ای ایران باشد. در صورت اجرای این طرح، بخشی از ذخایر استراتژیک ایران به روسیه منتقل می‌شد و مسکو به تنها بازیگری تبدیل می‌شد که هم با تهران رابطه راهبردی دارد و هم به مواد حساس هسته‌ای ایران دسترسی فیزیکی پیدا می‌کند. این دقیقاً همان مدلی است که در برجام ۲۰۱۵ نیز تا حدی تجربه شد؛ زمانی که بخش عمده ذخایر اورانیوم ایران از کشور خارج شد و زمان گریز هسته‌ای ایران به بیش از یک سال افزایش یافت. روسیه می‌داند هرچه وابستگی چرخه سوخت هسته‌ای ایران به مسکو بیشتر شود، نفوذ راهبردی کرملین نیز افزایش خواهد یافت. 🔻از طرف دیگر، ایران نیز دلایل جدی برای احتیاط دارد. ذخایر اورانیوم غنی‌شده امروز مهم‌ترین ابزار چانه‌زنی تهران در مذاکرات هستند. انتقال آن‌ها به خارج از کشور، بخشی از قدرت مذاکره ایران را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، در تهران همواره این نگرانی وجود داشته که در صورت تغییر شرایط سیاسی، روسیه بتواند از این ذخایر به عنوان اهرم فشار استفاده کند. به همین دلیل است که با وجود اعلام آمادگی چندباره روسیه در ژوئن ۲۰۲۵، تاکنون هیچ توافق نهایی برای انتقال اورانیوم ایران به خاک روسیه اعلام نشده است. 🔻در یک جمع‌بندی راهبردی، پیشنهاد روسیه را می‌توان یک معامله ژئوپلیتیکی دانست که پشت ظاهر فنی آن سه هدف بزرگ پنهان است: جلوگیری از جنگ، جلوگیری از هسته‌ای شدن ایران و تبدیل روسیه به مرکز ثقل هرگونه توافق آینده. به همین دلیل، اهمیت این پیشنهاد بسیار فراتر از چند صد کیلو یا چند تن اورانیوم غنی‌شده است؛ این طرح در واقع تلاشی برای تعیین این موضوع است که چه کسی کنترل پرونده هسته‌ای ایران را در دهه آینده در دست خواهد داشت #گزارش_تحليلى 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

🔸خط قرمز پنهان مسکو: ظهور یک ایرانِ دارای سلاح هسته‌اى 🔻برخلاف تصور رایج، مسکو هرگز از تبدیل ایران به یک قدرت هسته‌ای نظامی استقبال نکرده است؛ زیرا چنین اتفاقی می‌تواند زنجیره‌ای از رقابت‌های هسته‌ای را در خاورمیانه فعال کند و عربستان، ترکیه و حتی برخی کشورهای دیگر را به سمت گزینه‌های مشابه سوق دهد؛ روندی که مستقیماً امنیت پیرامونی روسیه در قفقاز و آسیای مرکزی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

🔸بر اساس تحلیل اندیشکده دتا؛ روسیه به دنبال تصاحب اهرم چانه‌زنی هسته‌ای ایران است 🔻شاید مهم‌ترین برداشت اندیشکده‌ دتا این باشد که روسیه در حال تلاش برای تبدیل «اورانیوم ایران» از یک ابزار بازدارندگی برای تهران به یک ابزار نفوذ برای مسکو است؛ یعنی همان ماده‌ای که امروز قدرت چانه‌زنی ایران را افزایش می‌دهد، فردا می‌تواند به عاملی برای افزایش قدرت چانه‌زنی روسیه تبدیل شود. 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

💬 اندیشکده دتا (دیپلماسی تمدنی ایران) برگزار می‌کند: ✅ سلسله نشست های زیر آتش دیپلماسی 📌موضوع: بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در جنگ تحمیلی هشت ساله و مقایسه آن با جنگ تحمیلی سوم) 👤 سخنران: دکتر علیرضا کوهکن (دانشیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی) 👤دبیر نشست: جناب آقای محمدعلی صدیقی (معاونت پژوهشی و راهبردی اندیشکده دتا) 🕰 زمان : چهارشنبه ۲۰ خرداد ماه ساعت ۱۶ در بستر اسکای روم 📍لینک جلسه: https://skyroom.online/ch/alifada/deta.shahed 🌐 اندیشکده دتا (دیپلماسی تمدنی ایران) 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

🔴 هم‌اکنون در حال برگزاری ✅ نشست «زیر آتش دیپلماسی» 📌 بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در جنگ تحمیلی هشت ساله و مقایسه آن با جنگ تحمیلی سوم 👤 سخنران: دکتر علیرضا کوهکن 📍لینک جلسه: https://skyroom.online/ch/alifada/deta.shahed 🌐 اندیشکده دتا (دیپلماسی تمدنی ایران)

✅🔊 صوت نشست «زیر آتش دیپلماسی» 📌 بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در جنگ تحمیلی هشت ساله و مقایسه آن با جنگ تحمیلی سوم 👤 سخنران: دکتر علیرضا کوهکن 📆 تاریخ برگزاری: چهارشنبه ۲۰ خرداد ماه ۱۴۰۵ #صوت_نشست #دیپلماسی 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

💠اندیشکده دتا (دیپلماسی تمدنی ایران) منتشر می‌کند: 🔸گزارش نشست: دکتر علیرضا کوهکن در نشست «زیر آتش دیپلماسی»: 🔹تحول راهبرد سیاست خارجی ایران در جنگ تحمیلی؛ از آرمان‌گرایی انقلابی تا اولویت حفظ نظام 📌نشست «بررسی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در جنگ تحمیلی هشت‌ساله و مقایسه آن با جنگ تحمیلی سوم» در چارچوب سلسله نشست‌های «زیر آتش دیپلماسی» با سخنرانی دکتر علیرضا کوهکن، دانشیار گروه روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی، و دبیری آقای محمدعلی صدیقی، معاون پژوهشی و راهبردی اندیشکده دتا، برگزار شد. 🔻دکتر کوهکن در ابتدای سخنان خود با اشاره به جنگ دوازده‌روزه اخیر، بر ضرورت مطالعه تطبیقی دو تجربه مهم جنگی جمهوری اسلامی ایران، یعنی جنگ تحمیلی سال ۱۳۵۹ و جنگ سال ۱۴۰۴، تأکید کرد و گفت: بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو جنگ می‌تواند درک دقیق‌تری از عملکرد دستگاه سیاست خارجی و نحوه تصمیم‌گیری راهبردی جمهوری اسلامی ایران در شرایط بحران ارائه دهد. 🔻وی با اشاره به اهداف مشترک مهاجمان در هر دو جنگ اظهار داشت که در هر دو مقطع، تلاش برای تسلیم ایران، تغییر نظام سیاسی، اشغال کشور و بهره‌گیری از حمایت‌های گسترده منطقه‌ای و بین‌المللی مشاهده می‌شود. به اعتقاد وی، همین شباهت‌ها موجب شده است که مقایسه این دو تجربه جنگی از منظر سیاست خارجی اهمیت ویژه‌ای پیدا کند. 🔻وی همچنین به شرایط ویژه بین‌المللی جنگ تحمیلی اشاره کرد و گفت که جمهوری اسلامی ایران در جنگی قرار گرفت که تقریباً تمامی قدرت‌های بزرگ و بخش قابل توجهی از دولت‌های منطقه در حمایت از عراق موضع مشترک داشتند. از نگاه وی، تلاش‌های متعددی نیز صورت گرفت تا این جنگ به یک منازعه قومیتی، مذهبی، نژادی یا ایدئولوژیک تبدیل شود، اما جمهوری اسلامی ایران اجازه تحقق چنین اهدافی را نداد. 🔻دکتر کوهکن در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در سال‌های ابتدایی جنگ پرداخت و تصریح کرد که کشور در آغاز جنگ از یک دستگاه سیاست خارجی منسجم برخوردار نبود. تغییرات مدیریتی و شرایط خاص سال‌های نخست انقلاب موجب شده بود که تا حدود سال ۱۳۶۰، سیاست خارجی ایران هنوز در مرحله شکل‌گیری قرار داشته باشد. 🔻به گفته وی، از مهرماه سال ۱۳۶۰ به تدریج ساختار منسجم سیاست خارجی شکل گرفت و همزمان تلاش برای تدوین مبانی نظری سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد. در آن دوره، برداشت غالب این بود که جنگ تحمیلی بخشی از پروژه گسترده امپریالیسم جهانی برای مقابله با انقلاب اسلامی است و به همین دلیل، سیاست خارجی کشور نیز در چارچوب مبارزه جهانی با سلطه تعریف می‌شد. 🔻وی با اشاره به برخی اقدامات جمهوری اسلامی ایران در لبنان، افغانستان، آفریقا، آمریکای لاتین و اروپا، این اقدامات را بازتاب همین نگاه نظری دانست و افزود که در سال‌های ابتدایی جنگ، حمایت از مستضعفان و مقابله با نظام سلطه بخشی از هویت سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شد. 🔻دکتر کوهکن در ادامه به تحولات نیمه دوم جنگ پرداخت و توضیح داد که با طولانی شدن جنگ و تغییر تدریجی موازنه قوا، به‌ویژه پس از دسترسی عراق به تسلیحات پیشرفته‌تر و استفاده گسترده از سلاح‌های شیمیایی، بازنگری در برخی مبانی نظری سیاست خارجی در دستور کار قرار گرفت. 🔻وی شکل‌گیری نظریه «ام‌القری» را مهم‌ترین تحول نظری این دوره دانست و اظهار داشت: این نظریه ضمن تأکید بر آرمان‌های انقلاب اسلامی، حفظ موجودیت جمهوری اسلامی ایران را به عنوان اولویت نخست تعریف می‌کرد. بر اساس این دیدگاه، حمایت از مستضعفان و مقابله با امپریالیسم تا جایی امکان‌پذیر است که موجودیت و امنیت جمهوری اسلامی ایران با خطر مواجه نشود. 🔻به اعتقاد وی، نظریه ام‌القری تلاشی برای ایجاد توازن میان آرمان‌گرایی انقلابی و الزامات بقا و امنیت ملی بود و توانست مبنای مهمی برای مدیریت سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در سال‌های پایانی جنگ فراهم کند. 🔻این استاد دانشگاه در ادامه به نقش قدرت‌های بزرگ در تداوم جنگ اشاره کرد و گفت: اتحاد جماهیر شوروی به عنوان تأمین‌کننده اصلی تجهیزات نظامی عراق، نقش مهمی در حفظ توان نظامی رژیم بعث ایفا می‌کرد و در مقابل، ایالات متحده نیز هرچه جنگ به مراحل پایانی نزدیک‌تر شد، حمایت آشکارتری از صدام حسین به عمل آورد. 🔻وی در پایان با اشاره به ظرفیت‌های دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران در آن دوران، به نقش جنبش عدم تعهد و نهادهای جهان اسلام در کاهش فشارهای سیاسی و بین‌المللی اشاره کرد. 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

💠اندیشکده دتا (دیپلماسی تمدنی ایران) منتشر می‌کند: 🔸امکان‌سنجی جایگزینی گاز ایران برای بازار اروپا در شرایط بحران ژئوپلیتیکی جدید ✍🏻نویسنده: ادریس فروزنده/ عضو کارگروه دیپلماسی اقتصادی و کریدور های تجاری 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

💠اندیشکده دتا (دیپلماسی تمدنی ایران) منتشر می‌کند: 🔸امکان‌سنجی جایگزینی گاز ایران برای بازار اروپا در شرایط بحران ژئوپلیتیکی جدید 🔻بحران اوکراین، نقطه آغاز بازآرایی ژئوپلیتیکی بازار جهانی انرژی بود. اروپا که طی دهه‌ها بخش مهمی از امنیت انرژی خود را بر واردات گاز روسیه بنا کرده بود، ناگهان با ضرورت کاهش وابستگی به کرملین مواجه شد. آمریکا اگرچه تلاش کرد با صادرات LNG بخشی از خلأ را پر کند، اما محدودیت‌های زیرساختی، هزینه بالای انتقال و فشار بر ذخایر استراتژیک، مانع از تبدیل شدن واشنگتن به تأمین‌کننده‌ای پایدار شد. در این میان، ایران به‌عنوان دومین دارنده ذخایر گازی جهان، با مزیت‌هایی نظیر هزینه پایین تولید، موقعیت ژئوپلیتیکی ممتاز و امکان انتقال زمینی، می‌تواند به بازیگری تعیین‌کننده در معادلات انرژی اروپا تبدیل شود. 🔻با این حال، تحقق این ظرفیت نیازمند رفع موانعی چون تحریم‌های آمریکا، ضعف زیرساخت صادراتی، مصرف بالای داخلی و رقابت منطقه‌ای است. در شرایط کنونی که بسته شدن تنگه هرمز می‌تواند کل ساختار تجارت جهانی را دچار شوک کند، ایران می‌تواند انرژی را از یک کالای اقتصادی صرف به ابزار چانه‌زنی ژئوپلیتیکی تبدیل کند. راهبرد مؤثر، مذاکره مستقیم با اروپا، ارائه قراردادهای بلندمدت گازی، مشارکت در امنیت انرژی اروپا و ایجاد مسیرهای پایدار انتقال انرژی است. 🔻نکته کلیدی آن است که اگر ایران در دهه پیش‌رو نتواند وارد معادله انرژی اروپا شود، احتمال شکل‌گیری نظمی جدید بدون حضور تهران افزایش خواهد یافت؛ نظمی که در آن قطر، اسرائیل، آذربایجان و LNG آمریکا جای ایران را پر خواهند کرد. از این رو، آینده بازار انرژی اروپا صرفاً به حجم ذخایر گاز وابسته نیست، بلکه به توان کشورها در تبدیل منابع انرژی به نفوذ ژئوپلیتیکی بستگی دارد. ◽با اندیشکده دتا همراه شوید. ازاینجا بخوانید 🆔️ @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷

✅ امشب در تهران ۲۰ رو به فردا 📢سخنرانان برنامه: 👤 دکتر شهره پیرانی 💡رئیس اندیشکده دتا (دیپلماسی تمدنی ایران) همسر دانشمند شهید داریوش رضایی نژاد مشاور رئیس سازمان انرژی اتمی 🔖 موضوع: دانشمند شهید « داریوش رضایی نژاد» چهره‌ای ماندگار در تاریخ هسته‌ای ایران 👤 دکتر حمیدرضا طیبی 💡عضو هیأت امنای جهاد دانشگاهی رئیس سابق سازمان جهاد دانشگاهی 🔖 موضوع: نقش آفرینی شرکت های دانش بنیان در اقتصاد کشور 🆔 @Cdi_iri تلگرام|روبیکا|اینستاگرام|ایتا|بله|ایکس🇮🇷