پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت ضعف تن از تحمل رطل گران گذشت باریک بینیت چو ز پهلوی عینک است باید ز فکر دلبر لاغر میان گذشت وضع زمانه قابل دیدن دو بار نیست رو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت در راه عشق گریه متاع اثر نداشت صد بار از کنار من این کاروان گذشت از دستبرد حسن تو بر لشکر بهار یک نیزه خون گل ز سر ارغوان گذشت حب الوطن نگر که ز گل چشم بسته‌ایم نتوان ولی ز مشت خس آشیان گذشت طبعی به هم رسان که بسازی به عالمی یا همتی که از سر عالم توان گذشت مضمون سرنوشت دو عالم جز این نبود آن سر که خاک شد به ره از آسمان گذشت در کیش ما تجرد عنقا تمام نیست در قید نام ماند اگر از نشان گذشت بی دیده راه گر نتوان رفت پس چرا چشم از جهان چو بستی از او می توان گذشت بدنامی حیات دو روزی نبود بیش آن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشت یک روز صرف بستن دل شد به این و آن روز دگر به کندن دل زین و زان گذشت #کلیم_کاشانی چمران⁸⁶

رباب"س" روز تولد به گریه گفت حسین‌ع عصایِ پیریمان می‌شود علی‌اصغر"ع" :) چمران⁸⁶

بگذار که هشتم گرو نه باشد گر هشت رضا و نه جواد است چه غم؟ چمران⁸⁶

+هرنوع‌وابستگی‌مومن‌را ازوصول‌به‌حق، بازمی‌دارد.. #شهید_آوینی چمران⁸⁶

اعتکاف ۱۴۰۲ بماند به یادگار✋❤️ #خانواده_مکتب_شهدا چمران⁸⁶

#محمد_سهرابی چمران⁸⁶

اشک شوقم کنار این گنبد موج در موج، بی کران شده است بد قیافه ترین کلاغ جهان! عاشق چشم هایتان شده است دو دلم بینِ رفتن و ماندن! کوله بار گناه را چه کنم!؟ با چه رویی در این حرم بپرم؟ پر و بال سیاه را چه کنم!؟ به خودم بارها نهیب زدم: صحبت از دیدنِ بهشت نکن آسمانی به این سپیدی را با حضورت سیاه و زشت نکن از مرام کبوترانت بود بینِ شان پر زدم، نرنجیدند خادمانت چه قدر آقایند! از صدای بدم نرنجیدند خوش صدا نیستم، چه کار کنم !؟ دلخراش و عجول می خوانم قارقارِ مرا نگاه نکن دارم اذن دخول می خوانم کاش من روز و شب مجاور این بارگاه مطهرت بودم به حسابِ حسادتم نگذار کاش من هم کبوترت بودم  #امام_رضا #وحید_قاسمی چمران⁸⁶

تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ❤️ امیر خان🫡 #ایران چمران⁸⁶

#محمد_سهرابی چمران⁸⁶

#شعر_خوانی خانم #سیده_فرشته_حسینی برای امام موسی کاظم(ع) در محضر رهبر انقلاب @Monadi_313

صلی الله علیک یا موسی بن جعفر علیهما السلام شميم زلف تورا بادها كجا بردند مقام قدِّ تورا خاكها چرا بردند چگونه باب حوائج نخوانمت ای پير كه حمله بر تو چنان باب،حلقه ها بردند درخت‌ها به مقام تو غبطه ها خوردند كه دست را ز دلِ خاك بر دعا بردند تو پيری و به خدا صحبت از جنين كردی تورا به هفت سيه چال،بيصدا بردند تورا ز دور لباسی تهی ز پيكر ديد ز بس كه جوهره ي پيكر تورا بردند ز ربنای تو آوازها الهی شد ز يك نماز تو رقّاصه را كجا بردند! تو آن گلی كه چو از ساقه ات شكسته شدی ميان راه ، تورا همرهِ صبا بردند به روي تخته چه ميكرد آفتاب خدا؟ كسی كه عطر تنش را فرشته ها بردند ز احترام نكردند بر تن تو كفن پی صواب كفنها جداجدا بردند چه رتبه‌ايست در اين تشنگی كه معصومين به گاهِ مرگ،رهی سوی كربلا بردند #محمد_سهرابی چمران⁸⁶

روز از پس شام آمد و زندان تو شام است دیدار تو بر دختر خورشید حرام است یاد آر ز گیسو و ز روی پسر خویش و آنگاه ببین شام چه و روز کدام است در خاک رَود کوه اگر تا کمر خویش شایسته ی آن کوه دوام است دوام است زندان شرفِ شمس خدا را نکند محو بگذار بگویند که عمرت لب بام است بر سنگدلان راه مده بر حرم خویش زنجیر چه فهمد که در این بند امام است در ساق تو افتاده اگر فاصله ای چند خوابید از این فاصله ها غائله ای چند قحطیِ پر و بال فرشته است گمانم کاین گونه سر تخته روان است روانم این ساقه‌ی طوباست که آویخته از عرش یا ساق تو از تخته ی تابوت؟ ندانم سنگین شده تابوت تو هرچند نحیفی ای یار گران یار گران یار گرانم در قاب فلز، آینه آئینه‌ی محض است زنجیر چه کم می کند از صیقل جانم گویند که موسای خدا هفت کفن داشت باید که کنون روضه به مقتل بکشانم معنی، کفن شاه شهیدان ز حصیر است ای خاک ره مرکب آن شه به دهانم جا داشت کفن کردن اموات ور افتد یا در کفن اهل دو عالم شرر افتد #محمد_سهرابی چمران⁸⁶